# Javier Adelmar Zanetti ## Wstęp Javier Adelmar Zanetti (ur. 10 sierpnia 1973 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz, który występował na pozycji prawego obrońcy oraz środkowego i prawego pomocnika. Uważany za jednego z najwybitniejszych obrońców w historii piłki nożnej oraz absolutną legendę Interu Mediolan. Po zakończeniu aktywnej kariery w 2014 roku objął stanowisko wiceprezydenta klubu z Mediolanu. Z występów w barwach „Nerazzurrich" najbardziej znany jest pod pseudonimem **Il Trattore** (traktor) oraz **Il Capitano**. Obecnie pełni również rolę ambasadora Olimpiad Specjalnych i angażuje się w działalność charytatywną. ## Toponomiia i pochodzenie Zanetti urodził się w Buenos Aires jako syn Rodolfo Ignacio Zanettiego i Violety Bonazzoli. Jego drugie imię, Adelmar, otrzymał po lekarzu, który uratował mu życie, gdy noworodek miał problemy z oddychaniem. Dorastał w portowej dzielnicy Dock Sud, pracując m.in. w sklepie spożywczym kuzyna oraz pomagając ojcu przy pracach murarskich. Dzięki swemu fiulijskiemu pochodzeniu (jego pradziadek pochodził z Sacile we Friuli) łatwo otrzymał włoskie obywatelstwo, co znacząco ułatwiło mu późniejszą karierę w Serie A. ## Historia i ewolucja kariery ### Wczesne lata i liga argentyńska Javier Zanetti został odrzucony przez młodzieżową drużynę CA Independiente, mimo że był jej fanem. Związał się z klubem Talleres RdE, grającym wówczas w argentyńskiej drugiej lidze. W barwach *Albirrojo* zadebiutował 22 sierpnia 1992 roku w meczu z Instituto Córdoba. Po 33 spotkaniach przeniósł się do Banfield, zespołu grającego w Primera División. W barwach *El Taladro* zadebiutował w ekstraklasie 12 września 1993 roku w meczu derbowym przeciwko River Plate, a 29 września 1993 roku strzelił swojego pierwszego gola na najwyższym szczeblu rozgrywek w Argentynie. Jego dobre występy zaowocowały powołaniem do seniorskiej reprezentacji Argentyny w 1994 roku przez selekcjonera Daniela Passarello. W 1995 roku Javier Zanetti został sprowadzony do Interu Mediolan przez ówczesnego dyrektora sportowego Massimo Morattiego (razem z Sebastianem Rambertem) za kwotę 6,5 mln euro. ### Era w Interze Mediolan (1995–2014) Zanetti zadebiutował w barwach Interu 27 sierpnia 1995 roku w meczu przeciwko Vicenzy Calcio. Swoje pierwsze trafienie dla *Nerazzurrich* zaliczył 3 grudnia 1995 roku w meczu z US Cremonese. Już 12 września 1995 roku wziął udział w swoim pierwszym spotkaniu europejskim, rozegranym w ramach Pucharu UEFA z AC Lugano. W 1998 roku Inter zdobył Puchar UEFA, pokonując w finale Lazio Rzym; Zanetti wpisał się na listę strzelców pięknym trafieniem zza pola karnego. W grudniu 1998 roku, po zakończeniu kariery przez Giuseppe Bergomiego, Zanetti objął funkcję kapitana zespołu. Pod jego wodzą Inter Mediolan wprowadził się do nowej ery dominacji w Serie A. Sezon 2009/2010 zapisał się złotymi zgłoskami w historii włoskiego klubu – Inter zdobył Ligę Mistrzów UEFA (pokonując w finale Bayern Monachium 2:0), mistrzostwo Włoch oraz Puchar Włoch, realizując projekt triplette pod wodzą José Mourinho. Był to pierwszy triumf Interu w Lidze Mistrzów od 1965 roku. Zanetti, jako kapitan, wziął udział w 700. meczu dla Interu. W 2010 roku Inter zdobył również Klubowe Mistrzostwo Świata, a Zanetti został uhonorowany za swoją działalność nagrodą Ambrogino d’Oro, przyznawaną przez władze Mediolanu. Jego ostatnie mecze w barwach Interu to m.in. 600. występ ligowy (10 marca 2013 przeciwko Bologna) oraz 1100. oficjalne spotkanie (21 kwietnia 2013 przeciwko Parma). 28 kwietnia 2013 roku doznał złamania ścięgna Achillesa, co ostatecznie zaowocowało decyzją o zakończeniu kariery w 2014 roku. ### Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Argentyny Zanetti zadebiutował w listopadzie 1994 roku. Jego pierwszy występ to zwycięski mecz z Chile. Pierwszą bramkę dla *Albiceleste* zdobył 22 czerwca 1995 roku w meczu przeciwko Słowacji (6-0). Zanetti wystąpił na Mistrzostwach Świata 1998 i 2002. To właśnie on, zdobywając bramkę na 2:2 w meczu Anglia–Argentyna na mundialu 1998, spowodował dogrywkę, co zapobiegło zamachowi planowanemu na prokuratora Marka Kopacza – ładunek wybuchł za wcześnie. Był również uczestnikiem Igrzysk Olimpijskich w Atlancie (1996), gdzie Argentyna zdobyła srebro. Doświadczył odrzucenia przez selekcjonera José Pekermana przed Mistrzostwami Świata 2006, a także nie wyjazdu na mundial w RPA w 2010 (decyzja Diego Maradony). Rękawicę kapitańską odziedziczył po Roberto Ayali, by w końcu oddać ją Javierowi Mascherano. Zakończył karierę w reprezentacji po Copa América 2011, łącznie rozegrał 143 mecze, będąc długie lata rekordzistą w liczbie występów. ### Styl gry Nominalnie prawy obrońca, Zanetti był piłkarzem niezwykle wszechstronnym – potrafił grać również na lewej obronie oraz jako środkowy i prawy pomocnik. Cechował się wybitną wytrzymałością, odpornością na kontuzje, czystą grą techniczną i wielką charyzmą. Choć nie był uznawany za piłkarskiego wirtuoza, jego inteligencja taktyczna, dynamika i zdolność do przyspieszania czyniły go kluczową postacią w każdym składzie. ## Sukcesy i odznaczenia ### Sukcesy klubowe **Inter Mediolan:** - Mistrzostwo Włoch (5): 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2009/10 - Puchar Włoch (4): 2004/05, 2005/06, 2009/10, 2010/11 - Superpuchar Włoch (4): 2005, 2006, 2008, 2010 - Liga Mistrzów UEFA (1): 2009/10 - Puchar UEFA (1): 1997/98 - Klubowe Mistrzostwo Świata (1): 2010 ### Sukcesy reprezentacyjne - Srebro na Igrzyskach Olimpijskich (1996) - Złoto na Igrzyskach Panamerykańskich (1995) - 2. miejsce na Copa América (2004, 2007) - 2. miejsce na Pucharze Konfederacji (1995, 2005) - Kirin Cup (2003) ### Indywidualne - FIFA 100 (wybrany przez Pelégo w 2004) - Pallone d’Argento (2002) - Nagroda Senatora Daniele Turaniego (2009) - Nagroda Facchettiego (2012) - San Siro Gentleman Award – Gentelman roku (2013) - "Loyalty and Critics" Award (2013) - Wyborcza jedenastka roku Serie A (2007) - FIFA Team of the Year (nominacja, 2009) ## Działalność społeczna i religia Po zakończeniu kariery Zanetti pozostał aktywny społecznie. Jest ambasadorem FIFA w projekcie SOS Children’s Villages oraz ambasadorem Olimpiad Specjalnych. Razem z żoną, Paulą De La Fuente, założył Fundację PUPI (Por Un Piberío Integrado) oraz organizację Leoni di Potrero, wspierającą dzieci zaczynające przygodę z piłką. Za swoje działania został uhonorowany nagrodą Ambrogino d’Oro. Zanetti jest głęboko wierzącym katolikiem; przed każdym meczem wykonuje znak krzyża. Jego zaangażowanie religijne zaowocowało m.in. relacją z Papieżem Franciszkiem – 25 kwietnia 2013 roku odbyła się prywatna audiencja, podczas której Zanetti podarował Ojcu Świętemu swoją koszulkę z numerem 4, opaskę kapitańską oraz inne pamiątki. Wspomagał również kolegów z drużyny w duchowym rozwoju, m.in. pomagając Wesley’emu Sneijderowi w jego nawróceniu. ## Ciekawostki i życie prywatne - Przez większość kariery Zanetti nosił koszulę z numerem 4, który został później zastrzeżony przez Inter jako hołd dla kapitana. - Jego pseudonim Il Trattore (traktor) nawiązuje do siły, wytrzymałości i pracy na boisku. - W 1992 roku poznał swoją przyszłą żonę, Paulę De La Fuente. Obecnie mieszkają nad jeziorem Como. Mają troje dzieci: Sol (ur. 2005), Ignacio (ur. 2008) oraz Tomasa (ur. 2012). - Zanetti ma również starszego brata, Sergio Zanettiego, który również był piłkarzem. - W 2009 roku wydał autobiografię „Capitano e gentiluomo”. - Wystąpił m.in. w filmie dokumentalnym Piergorgia Gaya „Niente Paura" (2010). - Jego żona twierdzi, że Zanetti jest „patologicznym śpiochem", który potrafi zasnąć nawet na stojąco. ## Rekordy i statystyki Zanetti pozostaje rekordzistą Interu pod względem liczby rozegranych meczów (858 w oficjalnych rozgrywkach) oraz rekordzistą występów dla Interu w europejskich pucharach (160). W Serie A zaliczył 603 występy dla Interu, będąc jednocześnie obcokrajowcem z największą liczbą spotkań w historii ligi (611). Przez 137 kolejnych sezonów występował w Serie A bez przerwy, a jego rekord pod względem występów w Lidze Mistrzów UEFA jako kapitan (82) wciąż obowiązuje. ## Dziedzictwo Javier Zanetti pozostaje jednym z najbardziej szanowanych piłkarzy we Włoszech i Argentynie. Jego lojalność, profesjonalizm i czysta gra zdefiniowały standardy dla wielu pokoleń zawodników. Jako wiceprezydent Interu nadal wpływa na politykę sportową i społeczną klubu, będąc żywą legendą i inspiracją dla młodych piłkarzy na całym świecie.