Joanna Chmielewska, właśc. Irena Barbara Kuhn z domu Becker (ur. 2 kwietnia 1932 w Warszawie, zm. 7 października 2013 tamże) – polska architektka i pisarka, autorka popularnych powieści sensacyjnych, kryminalnych, komedii obyczajowych, a także książek dla dzieci i młodzieży. Jej książki zostały przetłumaczone na co najmniej jedenaście języków (rosyjski, bułgarski, litewski, łotewski, estoński, czeski, słowacki, gruziński, szwedzki, niemiecki i hiszpański). == Życiorys == Najwcześniejsze dzieciństwo pisarka spędziła w Grójcu i Warszawie. Jako dziecko wiele czytała i w bardzo młodym wieku marzyła o napisaniu powieści. Najpierw uczyła się w szkole powszechnej. W 1943 została oddana do internatu u Sióstr Zmartwychwstanek na warszawskim Żoliborzu. Następnie uczęszczała do gimnazjum, a później wraz rodzicami wyprowadziła się na jakiś czas do Bytomia, skąd powróciła do Grójca. Okazało się, że jest w jednej klasie ze swoją dawną koleżanką, Janką (późniejszą absolwentką historii na Uniwersytecie Warszawskim), z którą teraz mogła się zaprzyjaźnić. Osoba ta stała się pierwowzorem postaci w kilku powieściach Chmielewskiej, podobnie jak członkowie rodziny pisarki. Również jedna z nauczycielek została opisana w jednym z utworów – Zwyczajnym życiu. Rodzina Chmielewskiej pragnęła, żeby została lekarką, jednak w liceum młodą Joannę zaczęła interesować architektura i ten kierunek studiów wybrała. W czasach szkoły średniej poznała swojego przyszłego męża, Stanisława. Wcześnie zaszła w ciążę i wzięła ślub. Studia zaczęła jako mężatka, a wkrótce (w 1951) urodziła pierwszego syna. Ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł inżyniera architekta. Pracowała m.in. w Samodzielnej Pracowni Architektoniczno-Budowlanej „Blok”, w Energoprojekcie, w Biurze Projektów „Stolica”. Brała udział w budowie Domu Chłopa. Tematyka związana z pracą z tego okresu pojawiała się później w jej powieściach. Debiutowała w 1958 na łamach czasopisma „Kultura i Życie” jako prozaik. Przez pewien czas pisała w „Kulturze i Sztuce” na tematy związane z architekturą wnętrz. W 1964 miał miejsce debiut książkowy – wydała sensacyjną powieść Klin. Od 1970 zajmowała się wyłącznie twórczością literacką. Łączny nakład jej powieści w Polsce przekroczył 6 mln egzemplarzy, a w Rosji – gdzie uważana była za najpoczytniejszą pisarkę zagraniczną – 8 mln. Jej książki tłumaczono na języki obce 107 razy. 3 maja 2004 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. == Życie prywatne == Była żoną Stanisława Jana Kuhna (ur. 1929), syna Stanisława. Miała dwóch synów: Jerzego (ur. 1951) i Stanisława Roberta (ur. 1956, używa głównie imienia Robert). Zmarła 7 października 2013 w Warszawie, pochowana 14 października 2013 na cmentarzu Powązkowskim (kwatera H-5-20). == Genealogia == == Twórczość == === Literatura piękna (dla dorosłych) === == Słuchowiska == == Ekranizacje == Powstało kilka ekranizacji filmowych, opartych na jej książkach. Były to: Lekarstwo na miłość – na podstawie Klina Skradziona kolekcja – na podstawie Upiornego legatu Kim jesteś kochanie – spektakl TV na podstawie Romansu wszechczasów Randka z diabłem – teatr TV na podstawie książki Wszyscy jesteśmy podejrzani Całe zdanie nieboszczyka – rosyjski (tytuł oryginału: Czto skazał pokojnik) serial (powstała też nigdy nie wyemitowana okrojona wersja kinowa) Pan ili propał – rosyjska (tytuł oryginału: Пан или пропал) ekranizacja powieści Wszystko czerwone == Nagrody == As Empiku (2000) Nagroda Wielkiego Kalibru (2006) – za twórczość kryminalną == Uwagi == == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Joanna Chmielewska na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”