Karol Trzaska-Durski (ur. 6 września 1849 w Spasie, zm. 15 sierpnia 1935 w Wadowicach) – Feldmarschalleutnant cesarskiej i królewskiej Armii, generał broni Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. == Życiorys == W latach 1864–1868 słuchacz Wojskowej Wyższej Szkoły Realnej w Hranicach (niem. Mährisch Weißkirchen). Od 1 października 1868 służył w cesarskiej i królewskiej Armii. W 1893 został przeniesiony do pułku artylerii dywizyjnej nr 8 w Radgersburgu. W 1895 został przeniesiony do pułku artylerii dywizyjnej Nr 32 we Lwowie. W 1899 został przeniesiony do pułku artylerii dywizyjnej Nr 28 w Przemyślu na stanowisko komendanta pułku. W kwietniu 1904 został przeniesiony do pułku artylerii korpuśnej Nr 11 we Lwowie na stanowisko komendanta pułku. 9 listopada 1907 awansował na generała majora ze starszeństwem z 1 listopada 1907 i został mianowany komendantem 6 Brygady Artylerii w Koszycach. 30 września 1908 przeszedł na emeryturę w stopniu generała majora. 16 maja 1912 został mianowany tytularnym marszałkiem polnym porucznikiem (Feldmarschalleutnant). W chwili wybuchu I wojny światowej powołany został do służby czynnej. Od 23 września 1914 do grudnia 1915 był komendantem Legionów Polskich z ramienia Austrii. 24 grudnia 1915 został mianowany rzeczywistym marszałkiem polnym porucznikiem. 16 marca 1916 został ponownie przeniesiony w stan spoczynku. Od marca 1919 służył w Wojsku Polskim. Do 20 września 1920 dowodził Okręgiem Generalnym „Warszawa”. Był także członkiem Rady Wojennej. Z dniem 1 października 1920 Minister Spraw Wojskowych powierzył mu synekurę, w postaci urzędu Inspektora Instytucji Oficerskich. 21 grudnia 1920 został mianowany przewodniczącym Ogólnej Komisji Weryfikacyjnej. Z dniem 1 kwietnia 1921 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała broni. 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała broni. Mieszkał w Gniewie i Wadowicach. Żonaty z Anną Edlbacher, z którą miał dwie córki i dwóch synów, oficerów Wojska Polskiego. Syn Antoni był pułkownikiem WP. Zmarł 15 sierpnia 1935 w Szpitalu powszechnym w Wadowicach. == Awanse == podporucznik (Leutnant) – 1868 porucznik (Oberleutnant) – 1875 kapitan (Hauptmann II kl.) – 1883 kapitan (Hauptmann I kl.) – 1887 major – 1 stycznia 1894 podpułkownik (Oberstleutnant) – 1 maja 1898 pułkownik (Oberst) – 1 listopada 1901 == Ordery i odznaczenia == Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7484 (17 maja 1922) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922) Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (1928) Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda z Dekoracją Wojenną (1914, Austria) Order Korony Żelaznej III klasy (Austria) Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria) Medal Wojenny (Austria) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (Austria) Krzyż Jubileuszowy (Austria) Krzyż Żelazny II klasy (1915, Prusy) == Zobacz też == Kmdr pil. Karol Trzasko-Durski. Durski-Trzaska. == Przypisy == == Bibliografia == Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894. Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1896. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1895. Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1899. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych. Śląska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2017-03-05]. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15]. Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991. Jan Rydel: W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001. ISBN 83-7188-235-1. Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007. Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6. Otton Laskowski: Encyklopedia wojskowa. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Wiedzy Wojskowej i Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego, 1931. Karol Durski-Trzaska. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości I.480-101-200 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-10-14].