Katarzyna, księżna Walii (ang. Catherine, Princess of Wales; ur. 9 stycznia 1982 w Reading jako Catherine Elizabeth Middleton) – członkini brytyjskiej rodziny królewskiej, żona Wilhelma, księcia Walii, następcy brytyjskiego tronu. Księżna Walii od 9 września 2022. Matka Jerzego, Karoliny i Ludwika, którzy zajmują kolejno: drugie, trzecie i czwarte miejsce w linii sukcesji do brytyjskiego tronu. == Rodzina i edukacja == Urodziła się 9 stycznia 1982 w szpitalu Royal Berkshire w Reading w hrabstwie Berkshire. Jest najstarszą z trójki dzieci Carole Middleton z domu Goldsmith (ur. 1955) i Michaela Francisa Middletona (ur. 1949). Rodzice Middleton poznali się w pracy w sektorze usług lotniczych: matka była stewardesą, a ojciec – dyspozytorem lotów w British Airways; w czerwcu 1980 się pobrali, a w 1987 założyli „Party Pieces”, prywatną spółkę z obrotami ok. 30 mln funtów. Przodkowie Katarzyny wywodzili się głównie z klasy robotniczej i średniej. Ma dwoje młodszego rodzeństwa: siostrę Philippę (ur. 6 września 1983) i brata Jamesa Williama (ur. 15 kwietnia 1987). Została ochrzczona 20 czerwca 1982 w kościele Świętego Andrzeja w Bradfield. Kiedy miała dwa lata, zamieszkała z rodziną w Jordanii, gdzie jej ojciec objął wyższe stanowisko kierownicze jako dyspozytor w British Airways na lotnisku im. królowej Alii w Ammanie. Mieszkając w Jordanii, uczęszczała do wielokulturowego przedszkola, w którym nauczyła się podstaw języka arabskiego. We wrześniu 1986, po dwóch latach emigracji, wróciła z rodziną do domu przy Cock Lane w Bradfield Southend w dystrykcie West Berkshire. Uczęszczała do prywatnej szkoły podstawowej z internatem St. Andrew’s w Pangbourne, którą ukończyła w lipcu 1995. W okresie szkolnym trenowała balet klasyczny i stepowanie oraz grała w zespole flecistek Tootie-Flooties i śpiewała w chórze, z którym w 1994 otrzymała wyróżnienie w konkursie BBC na pieśń bożonarodzeniową. Ukończyła trzy klasy fortepianu i pięć klas teorii muzycznej. Występowała również w szkolnym teatrze, zagrała m.in. w spektaklach: Kopciuszek, My Fair Lady (w roli Elizy Doolittle), Dziadek do orzechów i Morderstwo w czerwonej stodole. Poza tym grała w tenisa, należała do szkolnej drużyny hokeja na trawie, była kapitanką drużyny netballowej i trenowała lekkoatletykę (w tej dziedzinie ustanowiła kilka rekordów szkolnych), a pod koniec nauki w szkole otrzymała puchar Leslie Cup za osiągnięcia sportowe. W 1990 dołączyła do ruchu skautowego w grupie Brownies dla harcerek w wieku od 7 do 10 lat.. W 1995 przeprowadziła się z rodziną do posiadłości w Chapel Row i podjęła naukę w prywatnej szkole żeńskiej z internatem Downe House, ale z uwagi na trudności z asymilacją po dwóch semestrach przeniosła się do prywatnej szkoły koedukacyjnej z internatem Marlborough College, którą ukończyła z wysoką średnią. Po maturze w lipcu 2000 rozpoczęła gap year, w którego ramach m.in. na wyjechała do Florencji, gdzie uczyła się języka włoskiego i historii sztuki włoskiej w British Institute w Palazzo dello Strozzino we Florencji, poza tym dołączyła do programu Raleigh International w Chile i pracowała jako sprzątaczka przy regatach jachtowych Round the World Challenge w cieśninie Solent. We wrześniu 2001 rozpoczęła studia na Wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu w St Andrews w Fife, które ukończyła w 2005, uzyskując tytuł magistra sztuk pięknych wyższej drugiej klasy z historii sztuki. W trakcie wakacji dorabiała, pracując jako barmanka oraz hostessa i ekspedientka w sklepie z odzieżą myśliwską. W 2001 została członkinią kobiecego klubu „Lumsden”, organizacji charytatywnej wspierającej działania na rzecz kobiet i dzieci oraz lokalną i zagraniczną sztukę. Podczas studiów otrzymała Gold Duke of Edinburgh Award. W marcu 2002 wzięła udział jako modelka w charytatywnym pokazie mody Don’t Walk w St Andrews. Po studiach pracowała w rodzinnej firmie „Party Pieces”, w której początkowo zajmowała się marketingiem i przygotowywaniem katalogów produktów, a po ukończeniu kursu projektowania stron internetowych zajmowała się również pracą nad wizerunkiem firmy w internecie. Później przez rok pracowała w firmie odzieżowej Jigsaw, w której zajmowała się m.in. wyszukiwaniem dodatków do ubrań i projektowaniem biżuterii. == Relacje z księciem Wilhelmem == Przed poznaniem księcia Wilhelma była związana m.in. z Harrym Blakelockiem, Willemem Marksem i Rupertem Finchem. W 2001 podczas studiów na Uniwersytecie St. Andrews zaprzyjaźniła się z księciem Wilhelmem, z którym znała się od czasów szkolnych. W 2003, po ponad roku przyjaźni, zostali parą, o czym prasa dowiedziała się w kwietniu 2004. We wrześniu 2003 zamieszkała z Wilhelmem w Balgove House, domu należącym do Henry’ego Cheape’a, dalekiego kuzyna księcia. Jako że często pojawiała się publicznie w towarzystwie pierworodnego syna bezpośredniego następcy brytyjskiego tronu, jej zdjęcia były wielokrotnie publikowane w prasie. Po raz pierwszy została sfotografowana razem z księciem w 2003 na meczu rugby, następnie towarzyszyła mu m.in. na przyjęciu z okazji 56. urodzin księcia Karola w 2004, na ślubie Laury i Harry’ego Lopesów w 2006, na gali bokserskiej Boodles Boxing Ball w 2006 i podczas uroczystego ukończenia szkoły wojskowej w Royal Military Academy w Sandhurst w 2006, poza tym spędzili wspólne wakacje w Kenii. W maju 2008 podczas ślubu Petera Phillipsa (kuzyna Wilhelma) i Autumn Kelly została przedstawiona królowej Elżbiecie II. W 2007 rzecznik prasowy księcia Wilhelma wydał oświadczenie, w którym zaapelował w imieniu księcia o zaprzestanie prześladowania Katarzyny, jednocześnie potwierdzając relację łączącą parę. Niedługo później para się rozstała, ponieważ Wilhelm uznał, że nie jest w stanie zaangażować się w małżeństwo. Katarzyna po rozstaniu dołączyła do kobiecej drużyny wioślarskiej „Sisterhood”, z którą startowała w wyścigach charytatywnych, poza tym uczestniczyła w wydarzeniach kulturalnych, m.in. w premierze książki Simona Sebaga Montefiore „Młody Stalin” i imprezie promującej film Rabbit Fever. Po kilkumiesięcznym rozstaniu zeszła się z Wilhelmem i uczestniczyła z nim m.in. w koncercie ku pamięci księżnej Diany na stadionie Wembley w 2007, w przyjęciu z okazji 60. urodzin księżnej Kamili w 2007 i w ceremonii nadania księciu Orderu Podwiązki w 2008. W 2010 zamieszkali w Bodorgan. === Zaręczyny i ślub === W październiku 2010 zaręczyli się podczas wycieczki do Kenii. Wilhelm podarował Katarzynie pierścionek zaręczynowy, który wcześniej należał do jego matki, księżnej Diany. Zaręczyny pary zostały ogłoszone przez Pałac Buckingham 16 listopada 2010, po czym narzeczeni wzięli udział w konferencji prasowej, udzielili telewizyjnego wywiadu redakcji ITV i wzięli udział w oficjalnej sesji zdjęciowej, na której sfotografował ich Mario Testino. Przed ślubem przyjęła sakrament bierzmowania w pałacu Świętego Jakuba w Londynie. Również przed ślubem królowa Elżbieta II przyznała Wilhelmowi z okazji ślubu tytuły księcia Cambridge, hrabiego Strathearn i barona Carrickfergus, a Katarzyna wówczas została księżną Cambridge, hrabiną Strathearn i baronową Carrickfergus. 29 kwietnia 2011 wyszła za Wilhelma w Opactwie Westminsterskim. Ślubu parze udzielił arcybiskup Canterbury, dr Rowan Williams. Małżonkowie nie podpisali intercyzy. Na ślub pary zostało zaproszonych 1900 gości, w uroczystości wzięli udział m.in. politycy: premier David Cameron, wicepremier Nick Clegg i burmistrz Londynu Boris Johnson oraz celebryci i sportowcy, m.in.: Elton John, Victoria i David Beckhamowie, Guy Ritchie, Rowan Atkinson, Joss Stone i Ian Thorpe. Dzień zaślubin pary był dniem wolnym od pracy w Wielkiej Brytanii. Telewizyjną i internetową relację z wydarzenia śledziły ok. 3 mld ludzi na świecie. Nowożeńcy po ceremonii ślubnej udali się na uroczyste przyjęcie u królowej Elżbiety II i pojawili się wspólnie na balkonie pałacu Buckingham. Wcześniej wzięli udział w ślubnej sesji zdjęciowej, na której sfotografował ich Hugo Burnand. Po zakończeniu oficjalnej części wesela wzięli udział w uroczystej kolacji u księcia Karola, który – poza formalnym obiadem – zorganizował dla nowożeńców imprezę taneczną z udziałem przyjaciół i rodziny; na przyjęciu zaśpiewała Ellie Goulding, do której wykonania piosenki Eltona Johna „Your Song” nowożeńcy zatańczyli swój pierwszy taniec. Katarzyna po ślubie pomieszkiwała z Wilhelmem w Nottingham Cottage (części kompleksu pałacu Kensington) i w rezydencji na wyspie Anglesey, gdzie książę pełnił obowiązki pilota helikoptera służby ratowniczo-poszukiwawczej. 10 maja 2011 nowożeńcy udali się w 10-dniową podróż poślubną na North Island (Seszele). Mają troje dzieci: Jerzego Aleksandra Ludwika (ur. 22 lipca 2013), Karolinę Elżbietę Dianę (ur. 2 maja 2015) i Ludwika Artura Karola (ur. 23 kwietnia 2018). Jesienią 2013 zamieszkała z mężem i synem w apartamencie 1A w pałacu Kensington, który wcześniej został gruntowanie wyremontowany; prace wykończeniowe trwały dwa lata i miały kosztować ponad milion funtów. Po narodzinach drugiego dziecka we wrześniu 2015 para zmieniła swoją główną rezydencję na wyremontowany za 1,5 mln funtów dom Anmer Hall w Norfolk, który po przeprowadzce do czteropokojowego Adelaide Cottage w Windsor (Berkshire) traktuje jako swoją bazę wakacyjną. == Obowiązki księżnej == === Publiczne wystąpienia === 24 lutego 2011 po raz pierwszy pojawiła się publicznie jako narzeczona księcia podczas ceremonii nadania imienia łodzi ratunkowej „The Hereford Endeavour” na promenadzie Trearddur Bay w Anglesey. Następnie razem z Wilhelmem odwiedziła m.in. Uniwersytet St. Andrews i wzięła udział w spotkaniu fundacji Teenage Cancer Trust w Norfolk. 24 maja 2011 po raz pierwszy po ślubie wystąpiła publicznie podczas spotkania z prezydentem Stanów Zjednoczonych, Barackiem Obamą i jego żoną Michelle. 9 czerwca tego samego roku razem z Wilhelmem po raz pierwszy jako małżonkowie wzięli udział w publicznym wydarzeniu, uczestnicząc w gali charytatywnej na rzecz organizacji Absolute Return for Kids w Londynie. Pod koniec miesiąca odbyli pierw