IX Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej decyzją Komitetu Wykonawczego UEFA odbyły się w Szwecji w dniach 10-26 czerwca. Była to pierwsza tego typu impreza sportowa w Europie po przemianach politycznych, które miały miejsce w roku 1989. Po raz pierwszy w historii w turnieju głównym udział wzięła reprezentacja zjednoczonych Niemiec. O prawo startu w turnieju głównym walczyła również jedenastka Związku Radzieckiego, którą po wydarzeniach politycznych roku 1991 zastąpiła jedenastka Wspólnoty Niepodległych Państw. Z kolei drużyna Jugosławii, która wywalczyła bezpośredni awans do finałów, została wykluczona w ramach sankcji Organizacji Narodów Zjednoczonych związanych z prowadzeniem przez to państwo działań wojennych w Bośni. Jej miejsce zajął zespół Danii, który dosyć niespodziewanie zdobył tytuł mistrza. Mecz otwarcia odbył się 10 czerwca 1992 roku na Stadionie Råsunda w Sztokholmie. Mistrzostwa Europy w Szwecji były ostatnimi mistrzostwami z udziałem 8 zespołów. Były to również ostatnie mistrzostwa Europy w historii, w których za wygranie meczu w fazie grupowej przyznawano 2, a nie 3 punkty. == Kwalifikacje == == Hasło mistrzostw == Małe jest piękne (ang. Small is Beautiful) == Stadiony == == Sędziowie główni == Emilio Soriano Aladren Gérard Biguet Hubert Forstinger John Blankenstein Bruno Galler, Kurt Rothlisberger Guy Goethals Tullio Lanese, Pierluigi Pairetto Bo Karlsson Peter Mikkelsen Sándor Puhl José Rosa dos Santos Aron Schmidhuber Alaksiej Spirin == Faza grupowa == Legenda do tabelek: Pkt – liczba punktów M – liczba meczów W – zwycięstwa R – remisy P – porażki Br+ – bramki zdobyte Br- – bramki stracone +/- – różnica bramek Dwie pierwsze drużyny z każdej grupy awansowały do dalszych gier. Czas: CEST (UTC+2) === Grupa A === === Grupa B === == Faza pucharowa == UWAGA: W nawiasach podane są wyniki po rzutach karnych === Półfinały === === Finał === MISTRZ EUROPY 1992 DANIA 1. TYTUŁ MISTRZA EUROPY == Strzelcy goli == 3 gole Henrik Larsen Karl-Heinz Riedle Dennis Bergkamp Tomas Brolin 2 gole Jean-Pierre Papin Thomas Hässler Frank Rijkaard Jan Eriksson 1 gol Igor Dobrowolski John Jensen – Lars Elstrup – Kim Vilfort David Platt Stefan Effenberg – Jürgen Klinsmann Robert Witschge Paul McStay – Brian McClair – Gary McAllister Kennet Andersson == Najlepsi strzelcy edycji == Edycja obejmuje eliminacje do ME oraz turniej finałowy ME 11 Goli Jean-Pierre Papin == Zwycięski skład == == Uwagi ==