Krystian Maksymilian Markiewicz (ur. 8 lipca 1976 w Proszowicach) – polski prawnik, specjalista w zakresie prawa cywilnego i postępowania cywilnego, doktor habilitowany nauk prawnych, w latach 2016–2025 prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”. W 2026 wybrany przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. == Życiorys == W 2000 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Tamże w 2006 na podstawie napisanej pod kierunkiem Feliksa Zedlera rozprawy pt. Postępowanie o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego otrzymał stopień naukowy doktora nauk prawnych. W 2014 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Zasady orzekania w postępowaniu nieprocesowym stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. Rozprawa doktorska została obroniona z wyróżnieniem. Również monografia będącą podstawą nadania stopnia doktora habilitowanego otrzymała wyróżnienie w 2013 w konkursie „Książka prawnicza najbardziej przydatna w praktyce wymiaru sprawiedliwości". Od 6 grudnia 2007 był adiunktem naukowo-dydaktycznym w Katedrze Postępowania Cywilnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni UŚl. Od początku związany z sądownictwem w Katowicach: jako asesor sądowy w Sądzie Rejonowym (2003–2007), sędzia Sądu Rejonowego (2007–2015) oraz sędzia Sądu Okręgowego (od 2015 do chwili obecnej). Ponadto w latach 2007–2009 był oddelegowany do Sądu Najwyższego do czynności asystenta sędziego. Był jednym z organizatorów protestów przeciwko zmianom w polskim sądownictwie po wprowadzeniu przez rząd Zjednoczonej Prawicy reform wymiaru sprawiedliwości. Rzecznik Dyscyplinarny Przemysław Radzik postawił Markiewiczowi 55 zarzutów dyscyplinarnych za jedno pismo, które rozesłał do 55 osób. Markiewicz, ale również inni członkowie stowarzyszenia Iustitia wzywani przez Rzecznika Dyscyplinarnego, zdecydowali nie stawiać się na jego wezwania, uznając je za pozbawione podstaw prawnych. Był jednym z sędziów, których dotyczyły działania dyskredytujące prowadzone przez osoby powiązane z Ministerstwem Sprawiedliwości (tzw. „afera hejterska”). Rzecznik Dyscyplinarny nie znalazł podstaw do sformułowania zarzutów w całej sprawie. Był jednym z głównych inicjatorów oraz organizatorów takich inicjatyw, jak Społeczna Komisja Kodyfikacyjna, Nadzwyczajny Kongres Sędziów Polskich w Warszawie (2016), Kongres Prawników Polskich w Katowicach (2017), II Kongres Prawników Polskich w Poznaniu (2019), Marsz Tysiąca Tóg w Warszawie (2020). Jest autorem ponad 50 publikacji z zakresu prawa postępowania cywilnego, prawa cywilnego materialnego i prawa ustrojowego. W dniu 13 marca 2026 roku Sejm X kadencji wybrał go na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Był jednym z sześciorga kandydatów zgłoszonych przez Prezydium Sejmu, którzy tego dnia uzyskali wybór. Do 9 kwietnia 2026 prezydent RP Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od niego oraz 3 pozostałych sędziów. 9 kwietnia 2026 wziął udział w uroczystości zorganizowanej w Sejmie złożenia „ślubowania wobec prezydenta”, w trakcie której przy obecności notariusza odczytał oraz podpisał rotę ślubowania. Następnie została ona przekazana na dziennik podawczy Kancelarii Prezydenta. Markiewicz udał się do Trybunału Konstytucyjnego w celu podjęcia obowiązków sędziego. Prezes TK Bogdan Święczkowski stwierdził, że ślubowanie wobec prezydenta nie zostało złożone, a stosunek służbowy sędziego nie został nawiązany. 10 kwietnia 2026 ponownie udał się do Trybunału Konstytucyjnego celem przystąpienia do orzekania, twierdząc, że stosunek służbowy został nawiązany po „ślubowaniu” 9 kwietnia. Skierował pismo do prezesa TK, w którym zwrócił się o umożliwienie wykonywania obowiązków oraz załączył kopię podpisanego aktu ślubowania z potwierdzeniem odbioru w Kancelarii Prezydenta. == Wyróżnienia == 2015 – wyróżnienie wraz z sędzią Martą Szczocarz-Krysiak w konkursie Obywatelski Sędzia Roku 2015 za koordynacje projektu edukacyjnego wśród młodzieży szkolnej oraz powstanie i dystrybucję książki „apteczka prawna. Lex bez łez” 2017 – Medal „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae” 2017 – medal Paryskiej Izby Adwokackiej 2020 – laureat nagrody Cegła z 'Gazety' w plebiscycie „Gazety Wyborczej” 2020 – 26. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych prawników 2019 (ex aequo z Beatą Morawiec) za zaangażowanie w protestach przeciwko zmianom w sądownictwie w Polsce 2021 – 29. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych prawników 2020 (ex aequo z Beatą Morawiec) == Pełnione funkcje oraz członkostwa == Od 2008 (od początku wydawania) członek Kolegium Redakcyjnego czasopisma: „ADR – Arbitraż i Mediacja” (Wydawnictwo C. H. Beck) Od 2009 Prezes Śląskiego Oddziału Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia Od 2010 do 2013 – członek Zarządu Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia Od 2010 redaktor naczelny Kwartalnika Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” (Wydawnictwo C. H. Beck) Od 2010 członek Komitetu Redakcyjnego czasopisma: „Polski Proces Cywilny”.(Towarzystwo Naukowe Procesualistów Cywilnych) Od 2011 roku członek – założyciel Towarzystwa Naukowego Procesualistów Cywilnych Od 2012 do 2019 (do ustania) roku członek Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Od 2012 do 2015 (do rozwiązania) członek zespołu problemowego ds. postępowania cywilnego przy Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego działającego przy Ministrze Sprawiedliwości Od 2014 do 2015 (do rozwiązania) członek zespołu problemowego ds. prawa spadkowego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego Od 2016 do 2025 prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” (w 2019 wybrany ponownie na 3-letnią kadencję) Od 2017 członek rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego Od 2017 członek Komitetu Sterującego Społecznej Komisji Kodyfikacyjnej Od 2018 członek Stowarzyszenia im. Prof. Zbigniewa Hołdy == Przypisy ==