Justyna Kowalczyk-Tekieli (ur. 19 stycznia 1983 w Limanowej) – polska biegaczka narciarska, mistrzyni i multimedalistka olimpijska, mistrzyni i multimedalistka mistrzostw świata, czterokrotna zdobywczyni Pucharu Świata w biegach narciarskich. W latach 2018–2021 asystentka trenera głównego Narodowej Kadry Kobiet w biegach narciarskich. Od 26 marca 2021 do 12 października 2022 dyrektor sportowa Polskiego Związku Biathlonu. Jedna z dwóch biegaczek narciarskich w historii tej dyscypliny (obok Marjo Matikainen), które trzy razy z rzędu zdobyły Puchar Świata. Jako jedyna w historii zdobyła cztery Puchary Świata w ciągu pięciu lat. Jedyna zawodniczka, która cztery razy z rzędu zwyciężyła w prestiżowym cyklu Tour de Ski. Zwyciężczyni 91. Biegu Wazów (2015). Dzięki zdobyciu w sumie pięciu medali olimpijskich, jest najwybitniejszym (pod względem liczby medali) polskim sportowcem w historii zimowych igrzysk olimpijskich i drugą – po Irenie Szewińskiej – najbardziej utytułowaną Polką pod względem zdobytych medali na letnich i zimowych igrzyskach olimpijskich. Uzyskała stopień naukowy doktora nauk o kulturze fizycznej. Pierwsze pucharowe punkty zdobyła 19 grudnia 2001 w Asiago po zajęciu 30. miejsca w sprincie stylem klasycznym. Po raz pierwszy na podium Pucharu Świata stanęła 7 stycznia 2006, zajmując trzecie miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym w Otepää. Pierwsze pucharowe zwycięstwo odniosła rok później, 27 stycznia 2007, w biegu na 10 km stylem klasycznym w Otepää. W ramach Pucharu Świata zwyciężyła w 50 zawodach i 104 razy stawała na podium (stan na 4 lutego 2017). W liczbie zwycięstw i w liczbie miejsc na podium ustępuje Norweżce Marit Bjørgen, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji wszech czasów. == Życie prywatne == Ma troje starszego rodzeństwa: siostry Ilonę i Wiolettę oraz brata Tomasza. W latach 2020–2023 jej mężem był Kacper Tekieli, alpinista i były mąż pisarki Małgorzaty Lebdy, który zginął 17 maja 2023 w lawinie na szczycie Jungfrau w Szwajcarii. Po ślubie przyjęła dwuczłonowe nazwisko. 2 września 2021 roku w Krakowie urodziła syna, Hugona. Na początku czerwca 2014 opowiedziała w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”, że w maju 2013 poroniła. Oznajmiła również, że zdiagnozowano u niej stany depresyjne. == Życiorys == Dwukrotna mistrzyni olimpijska, dwukrotna mistrzyni świata, pięciokrotna medalistka olimpijska, ośmiokrotna medalistka mistrzostw świata, czterokrotna zdobywczyni Pucharu Świata, czterokrotna zwyciężczyni prestiżowego Tour de Ski. Trzecia, po Irenie Szewińskiej i Otylii Jędrzejczak Polka, która zdobyła trzy medale podczas jednych igrzysk olimpijskich. Pierwsza kobieta, która zdobyła olimpijskie mistrzostwo dla Polski na zimowych igrzyskach. 21 marca 2010 stała się pierwszą biegaczką narciarską, która przekroczyła próg 2000 punktów w sezonie Pucharu Świata. Mistrzyni, wicemistrzyni i brązowa medalistka olimpijska z Vancouver (2010), mistrzyni olimpijska z Soczi (2014) oraz brązowa medalistka olimpijska z Turynu (2006), podwójna mistrzyni świata i brązowa medalistka mistrzostw Świata w Libercu (2009), podwójna wicemistrzyni świata i brązowa medalistka mistrzostw świata z Oslo (2011), wicemistrzyni świata mistrzostw świata z Val di Fiemme (2013), brązowa medalistka mistrzostw świata z Falun (2015), czterokrotna zdobywczyni Pucharu Świata (2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2012/2013) i czterokrotna zwyciężczyni Tour de Ski (2009/2010, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013), wicemistrzyni świata juniorów, dwukrotna młodzieżowa mistrzyni świata. Absolwentka AWF im. Jerzego Kukuczki. Po uzyskaniu tytułu magistra na katowickiej AWF w 2011 rozpoczęła studia doktoranckie na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Jej promotorem został profesor Szymon Krasicki. 24 września 2014 obroniła z wyróżnieniem pracę doktorską pt. „Struktura i wielkość obciążeń treningowych biegaczek narciarskich na tle ewolucji techniki biegu oraz zróżnicowanych poziomów sportowych” i otrzymała stopień doktora. == Odznaczenia państwowe == Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 23 marca 2009 roku Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 23 marca 2010 roku == Nagrody i wyróżnienia == Sportsmenka dwudziestolecia (1994–2014) w plebiscycie Polskiego Stowarzyszenia Sportu Kobiet oraz dziennikarzy sportowych Wielka Honorowa Nagroda Sportowa PKOL im. Piotra Nurowskiego w kategorii Zawodnik Roku (2009, 2010, 2014) Nagroda na najlepszego sportowca w corocznym plebiscycie Przeglądu Sportowego i TVP (2009, 2010, 2011, 2012 i 2013). Jako jedyny sportowiec wygrała plebiscyt 5 razy z rzędu (stan na styczeń 2014) Superczempion za całokształt kariery w 86. Plebiscycie Przeglądu Sportowego (2020). Wiktor w kategorii Najpopularniejszy Sportowiec (2009, 2010, 2011, 2012) Medal Świętego Brata Alberta za wspieranie osób niepełnosprawnych. Kobieta Roku 2011 – plebiscyt „Twój Styl” Człowiek Roku Wprost (2010) Statuetka Viva! Najpiękniejsi w kategorii Najpiękniejsza Polka Kobieta Roku Glamour (2010) Honorowa Obywatelka Miasta Katowice Honorowy Ambasador Ziem Górskich w plebiscycie Koalicji Marek Ziem Górskich na Osobowość Ziem Górskich (2009) == Reklama == W 2010 została uznana za dziewiątą najcenniejszą gwiazdę polskiego show-biznesu. W tym samym roku wzięła udział w kampanii reklamowej dla Polbanku i Mercedesa. W badaniu przeprowadzonym przez firmę badawczą Pentagon Research zajęła trzecie miejsce (34,5% wskazań respondentów) wśród sportowców, którzy w okresie od października 2012 do października 2013 najlepiej promowali Polskę za granicą. == Kariera sportowa == === Początki === W Pucharze Świata zadebiutowała 9 grudnia 2001 (sezon 2001/2002) w Cogne, zajmując 64. miejsce w kwalifikacjach sprintu stylem dowolnym na 1,5 km, zaś swoje pierwsze punkty w zawodach tej rangi zdobyła 19 grudnia 2001 w Asiago, plasując się na 30. pozycji sprintu techniką klasyczną na 1,5 km. W następnych sezonach kilkunastokrotnie zajmowała w nich miejsca tuż za pierwszą „dziesiątką”, co zapewniło jej w sezonie 2004/2005 zakwalifikowanie się do grona czołowych zawodniczek tego cyklu (tzw. grupy czerwonej). Ponadto zdobywała medale mistrzostw świata juniorów, uniwersjady i kilkakrotnie tytuł mistrzyni Polski. Jej wyniki podczas Mistrzostw Świata 2005 w Oberstdorfie (m.in. czwarte miejsce na 30 km stylem klasycznym) były najlepszymi w historii startów polskich biegaczek narciarskich w imprezach tej rangi, ale zostały anulowane po ogłoszeniu wyników testów antydopingowych, które w jej wypadku dały wynik pozytywny, przez co 15 czerwca 2005 została zdyskwalifikowana z udziału w zawodach na dwa lata. Dyskwalifikacja była efektem wzięcia przez nią w dniu zawodów deksametazonu, niedozwolonego medykamentu z grupy glikokortykosteroidów, którym – jak twierdziła – leczyła kontuzjowane ścięgno Achillesa. Po kolejnych apelacjach zakaz startów został skrócony do sześciu miesięcy, dzięki czemu już w grudniu 2005 wróciła do sportowej rywalizacji. === Sezon 2005/2006 (Olimpijski) === ==== Początek sezonu ==== 7 stycznia 2006 po raz pierwszy znalazła się na podium Pucharu Świata, zajmując 3. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną w Otepää. Na miesiąc przed igrzyskami olimpijskimi, 22 stycznia w Oberstdorf zajęła 4. miejsce. ==== Igrzyska olimpijskie – Turyn 2006 ==== Reprezentowała Polskę na igrzyskach olimpijskich w Turynie. 24 lutego 2006 zdobyła swój pierwszy olimpijski medal – wywalczyła brąz w biegu na 30 km techniką dowolną ze startu wspólnego, nieznacznie przegrywając z Kateřiną Neumannovą i Juliją Czepałową. ==== Sezon po zimowych igrzyskach olimpijskich ==== 8 marca 2006 przystąpiła do rywalizacji w Falun, gdzie w biegu łączonym 2 × 5 km zajęła czwarte miejsce, tracąc do zwyciężczyni niespełna pięć sekund. Następnego dnia przystąpiła do rywalizacji w Drammen w sprincie na dystansie 1 km. Po biegu ćwierćfinałowym i półfinałowym, w których nie ustąpiła żadnej rywalce, w finale zajęła czwarte miejsce. 11 marca w Oslo zajęła 13. miejsce w biegu na 30. km techniką dowolną. W przedostatnich zawodach pucharu świata rozegranych w Czangchun odpadła w biegu ćwierćfinałowym z dalszej rywalizacji i zajęła ostatecznie 18. pozycję w całych zawodach. Zwieńczenie sezonu miało miejsce w kolejnej azjatyckiej miejscowości – Sapporo, w której odbył się bieg łączony na dystansie 2 × 7,5 km, który ukończyła na 10. miejscu. Łącznie w owym sezonie zdobyła 392 punkty, zajmując 13. miejsce w klasyfikacji generalnej. === Sezon 2006/2007 === ==== Tour de Ski 2006/2007 ==== 31 grudnia 2006 przystąpiła do rywalizacji w Tour de Ski, którą rozpoczęła od zajęcia 53. miejsca w sprincie stylem dowolnym. W dwóch kolejnych zawodach rozgrywanych w Niemczech uplasowała się na 19. i 12. pozycji. ==== Sezon po Tour de Ski ==== 27 stycznia 2007 w Otepää po raz pierwszy w karierze zwyciężyła w zawodach narciarskiego Pucharu Świata (jako pierwsza Polka w historii), zajmując pierwsze miejsce w wyścigu na dystansie 10 km stylem klasycznym. Następnego dnia uplasowała się na siódmym miejscu w sprincie. Podczas mistrzostw Polski zajęła pierwsze miejsce w biegu sprinterskim i sztafetowym (z Kornelią Marek, Aleksandrą Prekurat i Sylwią Jaśkowiec). Poza tym osiągnięciem raz zajęła czwarte i raz piąte miejsce. W łącznej klasyfikacji Pucharu Świata za sezon 2006/2007 zajęła ósme miejsce, zdobywając 484 punkty. ==== Mistrzostwa świata – Sapporo 2007 ==== Podczas mistrzostw świata w Sapporo najwyższym miejscem Kowalczyk okazała się dziewiąta pozycja w biegu łączonym na 15 km na dochodzenie, rozegranym 25 lutego 2007. Zajęła również 17. miejsce w sprincie i 18. miejsce na 10 km stylem dowolnym. Porażką natomiast zakończył się start na głównym dystansie 30 km stylem klasycznym, ponieważ nie ukończyła tego biegu. === Sezon 2007/2008 === 1 grudnia 2007 w Ruce zajęła siódme miejsce w sprincie stylem klasycznym, a następnego dnia była trzecia w biegu na 10 km techniką klasyczną. 8 grudnia 2007 podczas zawodów w Davos zajęła 11. miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym. Następnie zajęła trzecie