Laura Siegemund (ur. 4 marca 1988 w Filderstadt) – niemiecka tenisistka, zwyciężczyni US Open 2016 w grze mieszanej i 2020 w podwójnej oraz finalistka tego turnieju w deblu w 2023. Zwyciężczyni French Open 2024 w grze mieszanej. == Kariera tenisowa == Swoją sportową karierę rozpoczęła w 2002, w wieku czternastu lat, biorąc udział w kwalifikacjach do niewielkiego turnieju rangi ITF w Makarska. W tym samym roku zagrała jeszcze w kilku podobnych turniejach, ale nigdy nie udało jej się przebrnąć przez kwalifikacje. Jedynym turniejem, w którym wystąpiła w fazie głównej, był turniej w Horb, gdzie zagrała dzięki dzikiej karcie. W 2003 roku dwukrotnie dochodziła do ćwierćfinałów gry pojedynczej, a w 2006 roku, na Majorce wygrała swój pierwszy turniej w grze singlowej, pokonując w finale Francuzkę Gracię Radovanovic. W styczniu 2011 roku wygrała swój drugi turniej w karierze, w Lutz na Florydzie. W sumie wygrała trzynaście turniejów singlowych. Ma także na swoim kocie dwadzieścia wygranych turniejów w grze deblowej rangi ITF. W 2007 roku, dzięki dzikiej karcie, zagrała po raz pierwszy w kwalifikacjach do turnieju WTA w Stuttgarcie, ale odpadła w pierwszej rundzie. W następnym roku wystąpiła w kwalifikacjach do turnieju w Luksemburgu, gdzie wygrała swój pierwszy mecz w rozgrywkach WTA, pokonując w pierwszej rundzie Ipek Senoglu z Turcji. W 2009 roku zagrała w kwalifikacjach do wielkoszlemowego US Open, ale przegrała z Czeszką Klarą Zakopalovą w pierwszej rundzie. W 2010 roku wygrała kwalifikacje do turnieju w Bastad, pokonując po drodze takie zawodniczki jak: Justine Ozga, Natalia Ryżonkowa i Tatjana Arefiejewa. W fazie głównej turnieju uległa jednak Holenderce Arantxy Rus w pierwszej rundzie. Pierwszy finał zawodów rangi WTA Tour w grze podwójnej osiągnęła w maju 2015 roku w Marrakeszu, gdzie razem z Maryną Zanewśką uległy wynikiem 1:6, 6:7(5) parze Tímea Babos–Kristina Mladenovic. W czerwcu w ’s-Hertogenbosch razem z Asią Muhammad pokonały w finale turnieju Jelenę Janković i Anastasiję Pawluczenkową 6:3, 7:5, natomiast pierwszy o tytuł mistrzowski w grze pojedynczej Niemka zaliczyła w lokalnym turnieju w marcu 2016 roku w Stuttgarcie, przegrywając w nim z rodaczką Angelique Kerber 4:6, 0:6. W 2025 roku po serii nieudanych występów (większość to porażki w pierwszych meczach) doszła do ćwierćfinału Wimbledonu. W trzeciej rundzie ograła szóstą na świecie Madison Keys 6:3, 6:3, a przegrała dopiero z liderką rankingu WTA Aryną Sabalenką 6:4, 2:6, 4:6, prezentując bardzo urozmaicony i wszechstronny tenis. Największy sukces na tej imprezie osiągnęła w wieku 37 lat. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === == Finały turniejów WTA == === Gra pojedyncza 5 (2–3) === === Gra podwójna 26 (16–10) === === Gra mieszana 1 (1–0) === == Występy w Turnieju Mistrzyń == === W grze podwójnej === == Wygrane turnieje rangi ITF == === Gra pojedyncza === == Występy w igrzyskach olimpijskich == === Gra pojedyncza === === Gra podwójna === === Gra mieszana === == Uwagi == == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2026-02-20] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2026-02-20] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2026-02-20] (ang.).