# Marek Migalski Marek Henryk Migalski, urodzony 14 stycznia 1969 roku w Raciborzu, to wszechstronna postać polskiej sceny intelektualnej i politycznej. Jest politologiem, nauczycielem akademickim, publicystą politycznym, a także politykiem. Posiada stopień doktora habilitowanego nauk społecznych i tytuł profesora uczelni na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W latach 2009-2014 był posłem do Parlamentu Europejskiego VII kadencji. ## Biografia Marek Migalski ukończył Szkołę Podstawową nr 13 im. Stanisława Staszica w Raciborzu, a następnie I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza, również w Raciborzu. W 1999 roku ukończył studia politologiczne na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 2001 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie nauk o polityce na podstawie rozprawy doktorskiej pt. *Koncepcja „mostu między Wschodem a Zachodem” Edwarda Benesza – próba zachowania niezależności Czechosłowacji w latach 1945–1948*. W 2019 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk społecznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Wcześniej napotkał trudności w uzyskaniu habilitacji na innych uczelniach. Przed rozpoczęciem studiów pracował jako nauczyciel języka polskiego. W trakcie studiów odbył praktykę w biurze Euroregionu Silesia, a w lutym 1999 roku objął stanowisko wicedyrektora biura. ### Kariera akademicka Został pracownikiem naukowym w Instytucie Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, gdzie pracował jako adiunkt w Zakładzie Systemów Politycznych Polski i Państw Europy Środkowej i Wschodniej. Później został powołany na profesora uczelni w Instytucie Nauk Politycznych UŚ. Był również wykładowcą w Instytucie Europeistyki Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu. W swojej pracy naukowej koncentrował się na zagadnieniach współczesnych systemów politycznych i partyjnych. Odbył staże naukowe w czeskich uczelniach, takich jak Uniwersytet Masaryka w Brnie, Uniwersytet Południowoczeski w Czeskich Budziejowicach i Uniwersytet Palackiego w Ołomuńcu. Brał udział w licznych konferencjach politologicznych, zarówno krajowych, jak i międzynarodowych. Jest autorem, współautorem lub redaktorem kilkunastu książek oraz autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych. Jego artykuły na temat polskiej sceny politycznej ukazywały się w prasie, m.in. w „Dzienniku”, „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej” i „Wprost”. ### Kariera polityczna W 2009 roku z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu katowickim został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego VII kadencji, uzyskując 112 881 głosów. W PE został członkiem Komisji Kultury i Edukacji oraz Delegacji do komisji współpracy parlamentarnej UE-Rosja. Był również zastępcą w Delegacji do spraw stosunków z Białorusią i Delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest. Nie wstąpił jednak do partii Prawo i Sprawiedliwość. We wrześniu 2010 roku został wykluczony z delegacji PiS w Parlamencie Europejskim za krytykę Jarosława Kaczyńskiego. W listopadzie tego samego roku zaangażował się w tworzenie nowego ugrupowania Polska Jest Najważniejsza (PJN). W 2011 roku został wiceprezesem partii PJN. Współtworzył również partię Polska Razem, w której również pełnił funkcję wiceprezesa. W 2014 roku zrezygnował z członkostwa w partii i wycofał się z działalności politycznej. ### Działalność publicystyczna i późniejsze lata W 2016 roku prowadził program *Dwie prawdy* w TVN24. W 2019 roku bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Koalicji Obywatelskiej. W sierpniu 2025 roku wywołał kontrowersje swoimi wypowiedziami na temat tragicznie zmarłego pilota Macieja Krakowiana. W listopadzie 2025 roku ujawnił, że zmaga się ze złośliwym nowotworem jelita grubego. ## Publikacje Marek Migalski jest autorem wielu publikacji naukowych i popularnonaukowych, w tym: * *Koncepcja „Mostu między Wschodem a Zachodem” Edwarda Benesza* (2004) * *Polska i Republika Czeska. Dekada sąsiedztwa* (2005, współautor) * *Obywatel – Społeczeństwo – Demokracja* (2006) * *Polski system partyjny* (2006, współautor) * *Czeski i polski system partyjny. Analiza porównawcza* (2008) * *Nieudana rewolucja. Nieudana restauracja. Polska w latach 2005–2010* (2010) * *Parlament Antyeuropejski* (2014) * *The End of Democracy. Koniec demokracji* (2015) * *Naród urojony* (2017) * *Budowanie narodu. Przypadek Polski w latach 2015–2017* (2018) * *Mgła emocje paradoksy. Szkice o (polskiej) polityce* (2020) * *Homo Policus Sapiens. Biologiczne aspekty politycznej gry* (2020, współautor) * *Nieludzki ustrój. Jak nauki biologiczne wyjaśniają kryzys demokracji liberalnej oraz wskazują sposoby jej obrony* (2022) * *100 najsłynniejszych eksperymentów psychologicznych świata i ich znaczenie dla rozumienia polityki* (2022, współautor) * *Czeska lekcja* (2025) Był także redaktorem prac zbiorowych, takich jak: * *Partie i systemy partyjne państw Europy Środkowej i Wschodniej* (2005) * *Prawica w Polsce 1989–2005* (2005) * *Populizm* (2005) * *Prezydent w Polsce po 1989 r. Studium Politologiczne* (2006, współredaktor) * *Platforma Obywatelska* (2009) * *Prawo i Sprawiedliwość* (2011) * *Sojusz Lewicy Demokratycznej* (2012) * *Polskie Stronnictwo Ludowe* (2013) Ponadto jest autorem powieści obyczajowych: * *Wielki finał* (2018) * *1989. Barwy zamienne* (2019) * *Nieśmiertelnicy* (2021) ## Podsumowanie Marek Migalski to postać o bogatym dorobku naukowym, publicystycznym i politycznym. Jego publikacje i działalność publiczna wywierają istotny wpływ na debatę polityczną w Polsce.