Marian Krzysztof Kasprzyk (ur. 22 września 1939 w Kołomani, zm. 2 lutego 2026 w Bielsku-Białej) – polski pięściarz, mistrz olimpijski, trener.
== Życiorys ==
Największe sukcesy odniósł podczas letnich igrzysk olimpijskich. W Rzymie w 1960 roku, walcząc w kategorii lekkopółśredniej, zdobył brązowy medal. W ćwierćfinale pokonał obrońcę tytułu Wladimira Jengibariana (Związek Radziecki). Nie stanął do walki półfinałowej ze względu na kontuzję.
Podczas następnych igrzysk w Tokio w 1964 roku został mistrzem olimpijskim w wadze półśredniej. W walce finałowej złamał kciuk w pierwszej rundzie, ale mimo to dotrwał do końca, pokonując faworyta turnieju, dwukrotnego (wówczas) mistrza Europy Ričardasa Tamulisa (Związek Radziecki).
W Meksyku w 1968 roku przegrał pierwszą walkę w wadze półśredniej z Amerykaninem Armandem Muñízem, który przegrał w ćwierćfinale, ale potem był cenionym pięściarzem zawodowym, czterokrotnie walczącym o mistrzostwo świata w wadze półśredniej.
Marian Kasprzyk raz wystartował w Mistrzostwach Europy. W Belgradzie w 1961 roku zdobył brązowy medal w wadze lekkopółśredniej.
Startując w Mistrzostwach Polski, zdobył brązowy medal w 1961 roku w wadze lekkopółśredniej i był wicemistrzem Polski w 1970 roku w wadze półśredniej.
Wystąpił 9 razy w reprezentacji Polski, wygrywając 6 walk, 1 remisując i 2 przegrywając.
W swojej karierze stoczył 270 walk, 232 wygrał, 10 zremisował i 28 przegrał.
W latach 1961–1964 był zdyskwalifikowany (początkowo dożywotnio, potem karę złagodzono) ze względu na skazanie na karę pozbawienia wolności za udział w bójce. Karę uchylono krótko przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio, na które Marian Kasprzyk pojechał (i wygrał) po zaciętej rywalizacji z Leszkiem Drogoszem. Ten fragment życiorysu Mariana Kasprzyka został sfabularyzowany w filmie pod tytułem Bokser w reżyserii Juliana Dziedziny, na podstawie scenariusza autorstwa Bohdana Tomaszewskiego i Jerzego Suszki (1966), w roli głównej wystąpił Daniel Olbrychski.
W latach 1955–1976 był zawodnikiem Sparty Ziębice (trenowany przez szkoleniowca Józefa Sołdryka), Łabęd, Nysy Kłodzko, w czasie największych sukcesów walczył w barwach BBTS-u Bielsko-Biała, a także Górnika Wesoła i Górnika Pszów. Był laureatem Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1999).
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2004) i Komandorskim (2021) Orderu Odrodzenia Polski.
Otrzymał honorowe obywatelstwo gminy Ziębice.
Został pochowany 9 lutego 2026 na cmentarzu parafialnym przy ul. Karpackiej 146 w Bielsku-Białej (sektor 2, rząd 13, numer 16).
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
Wyniki olimpijskie zawodnika na portalu Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-27)]. (ang.).
Polski Komitet Olimpijski: Marian Kasprzyk. olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21]. (pol.).
Marian Kasprzyk: Papa Stamm zbiera skład w niebie [online], Przegląd Sportowy, 20 maja 2019 [dostęp 2021-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-24] .
📊
Mapa Powiązań
Neural_Network // Co-Mentioned_Entities
📰
Najnowsze Wzmianki
Live_Feed // 1 artykułów
>_ Marian Kasprzyk
Osoba // Entity_Profile
[DATA] Marian Krzysztof Kasprzyk (ur. 22 września 1939 w Kołomani, zm. 2 lutego 2026 w Bielsku-Białej) – polski pięściarz, mistrz olimpijski, trener.
== Życiorys ==
Największe sukcesy odniósł podczas letnich igrzysk olimpijskich. W Rzymie w 1960 roku, walcząc w kategorii lekkopółśredniej, zdobył brązowy medal. W ćwierćfinale pokonał obrońcę tytułu Wladimira Jengibariana (Związek Radziecki). Nie stanął
[METRICS] Encja posiada 1 wzmianek w bazie oraz 1 powiązanych artykułów. Trust Score: 50/100.
Wersja statyczna dla wyszukiwarek. Pełna wersja interaktywna z grafiką dostępna po włączeniu JavaScript.