Michael Jepsen Jensen, także Michael Liglad (ur. 18 lutego 1992 w Grindsted) – duński żużlowiec. == Życiorys == Ściganie na żużlu rozpoczynał w rodzinnym Grindsted, obecnie występuje również w tamtejszym klubie. Poprzednio w lidze duńskiej jeździł w barwach Vojens Speedway Klub. W lidze szwedzkiej od 2012 roku występuje w Dackarnie Målilla. Wcześniej jeździł w Vargarnie Norrköping, do której przeniósł się z Solkkaterny Karlstad. W lidze angielskiej w sezonie 2011 reprezentował Peterborough Panthers. Od 2010 reprezentował również polski klub KS Toruń. W drugiej części swojego debiutanckiego sezonu w polskiej lidze wygrał rywalizację o miejsce w składzie z Darcym Wardem, ówczesnym mistrzem świata juniorów. W ostatnim meczu sezonu, w którym KS Toruń walczył o trzecie miejsce z WTS–em Wrocław, Jensen zdobył 10 punktów w 6 startach, czym znacząco przyczynił się do zwycięstwa swojej drużyny. Przed sezonem 2011 w polskiej lidze wprowadzono zapis dopuszczający na pozycjach juniorskich występy wyłącznie zawodników krajowych. Toruńscy działacze zadecydowali jednak, że nie pozbędą się ze składu Duńczyka – Warda wypożyczono do Wybrzeża Gdańsk, a Jensen został zgłoszony do rozgrywek jako senior. Mimo konkurencji ze strony Karola Ząbika i Matěja Kůsa, zdołał wywalczyć sobie pewne miejsce w składzie toruńskiej drużyny. W sezonie 2012 w polskiej ekstralidze żużlowej reprezentował Stal Gorzów Wielkopolski. Sezon 2012 był jednym z najlepszych w jego karierze. Z drużyną Stali Gorzów zdobył srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski, ulegając w finale Unii Tarnów. Był jednym z liderów swojej drużyny, uzyskując średnią 1,916 zajmując tym samym 23. miejsce na liście najlepszych zawodników Enea Ekstraligi. Wraz z reprezentacją Danii zdobył Drużynowy Puchar Świata. W listopadzie 2012 w Bahia Blanca w Argentynie zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów, pokonując jednym punktem obrońcę tytuły sprzed rok, Macieja Janowskiego. Przed sezonem 2013 po raz kolejny zmienił barwy klubowe, podpisując kontrakt z drużyną Włókniarza Częstochowa. Wraz z drużyną wywalczył wejście do fazy play-off, zajmując ostatecznie czwartą pozycję. On sam osiągnął 27. miejsce w klasyfikacji zawodników Ekstraligi. Pod koniec sezonu zdecydował się na przedłużenie kontraktu z częstochowskim klubem o kolejny rok. W tym samym sezonie wraz z reprezentacją Danii juniorów wywalczył na torze w Pardubicach złoty medal Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów, natomiast na torze w Pradze z duńską reprezentacją zdobył srebro. Uzyskując średnią 1,802 pkt/ bieg zajął 27. lokatę na liście najlepszych zawodników polskiej Enea Ekstraligi. Przed sezonem 2014 podpisał 3-letni kontrakt ze swoją dotychczasową drużyną w polskiej Ekstralidze, Włókniarzem Częstochowa. W trakcie sparingu przed rozpoczęciem ligowych zmagań, doznał kontuzji, która zmusiła go do przerwy na samym początku sezonu. W 2014 bronił również barw klubów z Grindsted oraz Malilli, których był kapitanem. Na wyspach brytyjskich reprezentował barwy Coventry Bees. Pełnił funkcję rezerwowego całego cyklu Grand Prix, wystąpił w sześciu turniejach zdobywając łącznie 42 punkty, co dało mu 16. miejsce. Startował w Indywidualnych Mistrzostwach Danii, gdzie ostatecznie zajął czwartą pozycję. Podczas Grand Prix Polski w Toruniu złamał obojczyk, co spowodowało przedwczesne zakończenie sezonu. W rozgrywkach polskiej Enea Ekstraligi uzyskał średnią 1,864 pkt/bieg, zajmując 20. miejsce, jako najlepszy zawodnik Włókniarza Częstochowa. Przed sezonem otrzymał stałą dziką kartę na starty w cyklu Grand Prix. Zmienił barwy klubowe w Polsce, wiążąc się kontraktem z drużyną Sparty Wrocław. W lidze szwedzkiej i duńskiej pozostał w swoich dotychczasowych klubach. Grand Prix 2015 ukończył na 11. miejscu z dorobkiem 84 punktów. Rok później, w Grand Prix 2016 był drugim stałym rezerwowym. Wystąpił w czterech rundach, w których zdobył łącznie 31 punktów. W 2018 wystąpił z dziką kartą w Grand Prix Danii. Reprezentował Danię w dwudniowym finale Speedway of Nations 2018. Zdobył 12 oraz 15 punktów; był pod tym względem zdecydowanym liderem swojej drużyny. W następnych latach Jepsen Jensen często zmieniał kluby w polskiej lidze. W 2016 wrócił do Stali Gorzów, później jeździł dla KS Toruń (2017), Falubazu Zielona Góra (2018–2020), ROW-u Rybnik (2021), GTM Start Gniezno (2022), GKŻ Wybrzeże Gdańsk (2023) i GKM Grudziądz (w ramach wypożyczenia z PSŻ-tu Poznań) Występuje również w lidze szwedzkiej (Eskilstuna Smederna – od 2017) oraz w lidze duńskiej (Slangerup Speedway Klub – 2016–2018 i od 2020, Region Varde Speedway – 2019). Na początku sezonu 2024, w drużynie GKM Grudziądz kontuzji doznał drugi z liderów grudziądzkiej formacji, Jason Doyle. GKM Grudziądz pilnie potrzebował zawodnika który godnie zastąpi wice-lidera drużyny na resztę sezonu, wybór padł na Michaela Jepsena-Jensena i oznaczał powrót tego zawodnika do PGE Ekstraligi po kilku latach przerwy. Wybór okazał się strzałem w dziesiątkę, z Michaelem w składzie GKM Grudziądz pierwszy raz w historii wszedł do fazy play-off PGE Ekstraligi a Michael był jednym z najlepszych zawodników PGE Ekstraligi w sezonie 2024 - GKM Grudziądz skończył sezon na 5. miejscu. Forma Michaela w sezonie 2024 nie przestawała zachwycać kibiców jak i redaktorów. Zawodnik przeszedł z pierwszoligowej drużyny (gdzie nie dawano mu szans na jazdę) do PGE Ekstraligi gdzie był 8 zawodnikiem tej klasy rozgrywkowej. Po trzech kolejkach sezonu PGE Ekstraliga 2025, Michael Jepsen-Jensen jest najlepszym zawodnikiem ligi. == Przynależność klubowa == Dania VSK Vojens (2009–2011) Grindsted Speedway Klub (2012–2015) Slangerup Speedway Klub (2016–2018) Region Varde Speedway (2019) Slangerup Speedway Klub (2020–) Szwecja Solkatterna Karlstad (2009) Vargarna Norrköping (2010–2011) Dackarna Målilla (2012–2016) Eskilstuna Smederna (2017–) Polska KS Toruń (2010–2011) Stal Gorzów Wielkopolski (2012) Włókniarz Częstochowa (2013–2014) Sparta Wrocław (2015) Stal Gorzów Wielkopolski (2016) KS Toruń (2017) Falubaz Zielona Góra (2018–2020) ROW Rybnik (2021) GTM Start Gniezno (2022) GKŻ Wybrzeże Gdańsk (2023) PSŻ Poznań (2024) GKM Grudziądz (2024–) Wielka Brytania Peterborough Panthers (2011–2012) Coventry Bees (2014) == Starty w Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwach Świata na Żużlu) == === Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand Prix === === Miejsca na podium === === Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix === == Osiągnięcia == === Osiągnięcia indywidualne === Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów 2011 – 6. miejsce 2012 – 1. miejsce Indywidualne Mistrzostwa Europy Juniorów 2010 – Gorican – 6. miejsce 2011 – Lublana – 2. miejsce Indywidualne Mistrzostwa Danii 2012 – 9. miejsce 2013 – 3. miejsce 2014 – 4. miejsce 2015 – 10. miejsce 2016 – 14. miejsce 2017 – 2. miejsce 2018 – 6. miejsce 2019 – 6. miejsce 2021 – 14. miejsce 2022 – 17. miejsce (po upadku w 1. biegu wycofał się z zawodów.) 2023 – 13. miejsce 2024 – 2. miejsce 2025 – 1. miejsce Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Danii 2010 – Slangerup – 2. miejsce 2012 – Vojens – 1. miejsce 2013 – Randers – 2. miejsce Indywidualne Międzynarodowe Mistrzostwa Ekstraligi 2018 – Gdańsk – 16. miejsce 2025 – Łódź – 1. miejsce === Osiągnięcia drużynowe === Pod uwagę wzięto tylko miejsca w top 3 danych zawodów. Drużynowy Puchar Świata 2012 – Malilla – 1. miejsce 2013 – Praga – 2. miejsce Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów 2010 – Rye House – 1. miejsce 2011 – Bałakowo – 2. miejsce 2013 – Pardubice – 3. miejsce Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów 2009 – Holsted – 3. miejsce 2011 – Lendava – 2. miejsce Drużynowe Mistrzostwa Polski 2010 – 3. miejsce (Unibax Toruń) 2012 – 2. miejsce (Stal Gorzów Wielkopolski) 2015 – 2. miejsce (Sparta Wrocław) 2016 – 1. miejsce (Stal Gorzów Wielkopolski) == Przypisy == == Bibliografia == SPEEDWAY HISTORY INFO – HISTORIA ŻUŻLA | Michael Jepsen Jensen Michael Jepsen Jensen | Polish Speedway Database Michael Jepsen Jensen | Speedway riders, history and results (ang.)