José Emilio Santamaría Iglesias (ur. 31 lipca 1929 w Montevideo, zm. 15 kwietnia 2026 w Madrycie) – urugwajski piłkarz, środkowy obrońca i trener piłkarski. Jeden z zaledwie kilku graczy, którzy w finałach MŚ reprezentowali barwy dwóch krajów. Podczas osiemnastoletniej kariery wystepował na pozycji środkowego obrońcy w Club Nacional de Football z Montevideo i Realu Madryt zdobył 12 tytułów mistrzostkich i 4 razy wygrał Klubowy Puchar Europy. Reprezentował barwy reprezentacji narodowych Urugwaju i Hiszpanii. Nastepnie przez 2 lata był trenerem reprezentacji Hiszpanii. == Kariera == Urodził się w Montevideo. Jego rodzice pochodzili z Hiszpanii . Kaierę rozpoczynał w drużynie Club Nacional de Football z Montevideo. Podczas swojej kariery zdobył z drużuyną 5 tytułów mistrza kraju.W 1957 wyjechał za granicę, i podpisał kontrakt z Realem Madryt, w którym pozostał do końca kariery.. W swoim pierwszym sezonie na stadionie Santiago Bernabéu Santamaría rozegrał łącznie 34 mecze w La Liga i Pucharze Europy, wygrywając zarówno ligę jak i Puchar Europy . Do swojej kolekcji dorzucił kolejne dziesięć ważnych trofeów, będąc przez większość czasu podstawowym zawodnikiem. Jako obrońca drużyny Realu Madryt zdobył przydomek ściana. Santamaría zakończył karierę pod koniec sezonu 1965–66 w wieku 36 lat, występując dwukrotnie w Pucharze Europy w tym samym roku, co przyniosło mu kolejne zwycięstwo (przeciwko Feyenoordowi i w Kilmarnock). Rozegrał 337 meczów ligowych dla Realu Madryt == Reprezentacja == Santamaría został po raz pierwszy powołany jako napastni do reprezentacji Urugwaju na Mistrzostwa Świata FIFA w 1950 w Brazylii. Jego klub odrzucił powołanie, argumentując, że jest obrońcą. Jednakże w 1954 był już kluczowym zawodnikiem drużyny na Mistrzostwach Świata w Szwajcarii, pomagając jej zająć czwarte miejsce i mając na koncie 20 występów w reprezentacji W 1958 rozpoczął grę dla reprezentacji Hiszpanii. W barwach Hiszpanii zadebiutował 15 października w wygranym 6:2 spotkaniu przeciwko Irlandii Północnej w meczu towarzyskim w Madrycie. Wystąpił ze swoją przybraną reprezentacją na Mistrzostwach Świata w 1962 roku, grając przeciwko Czechosłowacji (porażka 1:0) i Meksykowi (zwycięstwo 1:0), ostatecznie odpadając w fazie grupowej. Z reprezentacją Hiszpanii wystąpił na Mistrzostwach Świata w przegranym 1:0 meczu z Czechosłowacją i wygranym 1:0 meczu z Meksyku odpadajac po fazie grupowej. == Trener == W latach 1968-1971 trenował kadrę U-23 i olimpijską reprezentację Hiszpanii a od 1 lipca 1968 do 31 grudnia 1968 trenował również pierwsza reprezentację. Poprowadził reprezentację w meczach przeciwko Meksykowi ( przegrana 2:0), zremisowanym 0:0 meczu z Japonią oraz meczach z Nigerią (3:0) i (1-0) Brazylią. W 1971 objał także posadę szkoleniowca Espanyolu. Latem 1971 został trenerem Espanyolu , rozpoczynając swoją pierwszą karierę trenerską w klubie. W ciągu sześciu lat pracy dwukrotnie doprowadził zespół do miejsca w pierwszej czwórce, w tym do trzeciego miejsca w sezonie 1972/73, ze stratą trzech punktów za mistrzem Atlético Madryt. Został zwolniony 21 grudnia 1977 po porażce 4–0 na wyjeździe z Racingiem Santander. Po pracy z hiszpańską młodzieżową reprezentacją piłkarską, w tym dwoma latami z reprezentacją Hiszpanii do lat 21, Santamaría został mianowany selekcjonerem reprezentacji na Mistrzostwa Świata w Hiszpanii.. Pod koniec rozgrywek został zwolniony ze swoich obowiązków, gdyż Hiszpania nie zdołała przejść drugiej fazy grupowej, a on sam całkowicie zrezygnował z piłki nożnej. == Przypisy ==