Dariusz Kowalski (ur. 19 grudnia 1963 w Siemiatyczach) – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy. Dyrektor artystyczny Teatru Klasyki Polskiej. == Życiorys == W 1990 ukończył studia na Wydziale Aktorskim wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Na deskach teatru debiutował 8 października 1990 roku jako jeden z chóru w spektaklu Edyp królem Sofoklesa w reżyserii Mariusza Orskiego. Był aktorem Teatru Studyjnego '83 im. Juliana Tuwima w Łodzi (1990−1993), Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu (1993−1998). Od 1998 jest związany z Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, a od 2024 z Teatrem Klasyki Polskiej. Gościnnie występował na deskach Lubuskiego Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1991), Krakowskiego Teatru Scena STU (2005), Laboratorium Dramatu w Warszawie (2005) oraz Teatru IMKA (2017). Wystąpił w kilkudziesięciu rolach teatralnych w spektaklach takich reżyserów jak Zbigniew Brzoza (jako Lokator I w Przemianie Franza Kafki, 1993), Wojciech Pokora (jako Ray w Love Story Ericha Segala, 1993), Krzysztof Warlikowski (w Tancerzu Mecenasa Kraykowskiego Witolda Gombrowicza, 1997), Mikołaj Grabowski (jako Kozłowski w Proroku Ilji Tadeusza Słobodzianka, 1999; jako Organista Somnambulmeister w Wiele demonów Jerzego Pilcha, 2017), Andrzej Szczytko (jako sierżant Jim Murphy w Antygonie w Nowym Jorku Janusza Głowackiego, 2017), Kazimierz Dejmek (jako Rozenkranc w Hamlecie Williama Shakespeare’a, 2003) oraz Remigiusz Brzyk (w Brygadzie szlifierza Karhana Vaska Kani, 2008 i 2014; jako Muller i Grosglick w Ziemi obiecanej Władysława Reymonta, 2015). Na dużym ekranie zadebiutował w belgijsko-francusko-holenderskiej produkcji filmowej Stijna Coninxa Daens. W polskim filmie fabularnym pojawił się po raz pierwszy w roku 1992, w horrorze Łukasza Karwowskiego Listopad. Największą popularność zyskał dzięki serialowi telewizyjnemu Plebania (2000−2011), w którym wcielił się w rolę Janusza Tracza, postaci, która bywa określana najczarniejszym charakterem w polskiej telewizji. Dyrektor artystyczny Teatru Klasyki Polskiej. == Odznaczenia == Odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2018). == Życie prywatne == Jest żonaty z Barbarą. Mają córkę Weronikę. == Filmografia == 1992: Daens – mężczyzna 1992: Listopad 1992: Komisja – urzędnik 1993: Pierwszy krok w chmurach 1995: Kotek 1999: Na dobre i na złe – Artur, mąż Ani 2000: Twarze i maski – fotograf Mol 2000–2012: Plebania – Janusz Tracz 2000: Strefa ciszy – Leon 2001: Marszałek Piłsudski – delegat Rady Żołnierskiej 2001: Reich 2001: Małopole czyli świat – Stacho Więcek 2003: Sloow – Jurek 2004: Fala zbrodni – „Robi” (odc. 20) 2005: Klinika samotnych serc – Wiesław Budek 2005: Egzamin z życia – urzędnik Ryszard 2005: Komornik – Zenke, mąż Anny 2006: Strajk – brygadzista Bochnak 2006: Miasto ucieczki – trener 2006: Obsesja 2008: Kulisy II wojny światowej: oficer radzieckiej Marynarki Wojennej 2011, 2014, od 2025 : Komisarz Alex – kamieniarz Arek Woźniak (odc. 9), Artur Sztajn (odc. 77), Komendant Główny Policji Sławomir Żerski (od odc. 285) 2012: Czas honoru – oficer rosyjski (odc. 54) 2012: Bokser – lekarz 2013: Drogówka – rolnik 2014: Arizona w mojej głowie – śpiewający pracownik 2014: Prawo Agaty – prokurator wojskowy (odc. 68–69) 2015: Sprawiedliwy – Józek 2016: Zerwany kłos – Jan Kózka, ojciec Karoliny 2017: Fanatyk – pan Adam, szef lokalnego oddziału Polskiego Związku Wędkarskiego 2019: Korona królów – Gniewosz z Dalewic 2020: Zieja – Jan Józef Lipski 2025: 100 dni do matury – kapitan na statku === Dubbing === 1999: Chojrak – tchórzliwy pies 2005: Kurczak Mały – dyrektor Aport 2005: Age of Empires III – Kanyenke 2005: Rekin i Lava: Przygoda w 3D – pan Electricidad 2006: Pajęczyna Charlotty – pan Arable 2006: Neverwinter Nights 2 2006: Wołanie o pomoc 2007: Assassin’s Creed – naczelnik biura asasynów w Damaszku 2008: Mass Effect 2008: Awatar: Legenda Aanga 2008: 007 Quantum of Solace – Dominic Greene 2009: Załoga G 2011: 1812: Serce Zimy – Worgow 2014: Strażnicy Galaktyki – komandor Saal 2014: BoJack Horseman – Miauczyński 2016: Dzień Niepodległości: Odrodzenie – David Levinson 2021: Cruella – John == Przypisy == == Bibliografia == Dariusz Kowalski w bazie filmpolski.pl Dariusz Kowalski (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2021-04-09] . == Linki zewnętrzne == Dariusz Kowalski w bazie IMDb (ang.) Dariusz Kowalski w bazie Filmweb