# Paulina Hennig‑Kloska ## Życiorys Paulina Hennig‑Kloska (ur. 5 października 1977 w Gnieźnie) – polska polityczka i przedsiębiorca, posłanka na Sejm VIII, IX i X kadencji (od 2015), minister klimatu i środowiska w trzecim rządzie Donalda Tuska (od 2023). Jej życiorys odzwierciedla przekształcenie się od dziennikarki i menedżera bankowego do wybitnej polityk regionalnej i krajowej, a następnie do odpowiedzialnego urzędu rządu. ### Wykształcenie i praca zawodowa Ukończyła studia politologiczne – w 1999 uzyskała tytuł zawodowy licencjata na Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku. Następnie w 2001 ukończyła magisterium na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Wzbogaciła swoją wiedzę umiejętnościami analitycznymi i kontrollingu na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, gdzie uzyskała dyplom w 2005. Początkowo pracowała jako dziennikarka lokalnej rozgłośni radiowej, co dało jej szansę na zrozumienie kluczowych problemów społecznych z pierwszej ręki. Później kierowała oddziałem w jednym z banków w Gnieźnie, zdobywając doświadczenie w sektorze finansowym. Przekształcenie w sektor prywatne doprowadziło ją do stanowiska kierownictwa generalnego w spółce handlowej, gdzie odpowiadała za strategię i rozwój biznesowy. ### Kariera polityczna W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydowała do Sejmu w okręgu konińskim z pierwszego miejsca na liście partii Nowoczesna Ryszarda Petru. Uzyskała mandat posłanki VIII kadencji, otrzymując 7306 głosów. Już wówczas precyzyjny styl i umiejętności analityczne stały się jej cechą wyróżniającą. 26 maja 2017 zastąpiła Katarzynę Lubnauer na stanowisku rzecznika prasowego Nowoczesnej. W 2019 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję, wchodząc do Sejmu jako kandydatka Koalicji Obywatelskiej i zdobywając 16813 głosów. W lutym 2021 przeszła do ugrupowania Polska 2050, co było widocznym przejściem między lewicą a centrowym liniem politycznym. W wyborach w 2023 po raz trzeci uzyskała mandat poselski, tym razem kandydując z ramienia koalicji Trzecia Droga i zdobywając imponujący wynik 30334 głosy. 12 grudnia 2023 Sejm X kadencji wybrał ją na urząd ministra klimatu i środowiska w trzecim rządzie Donalda Tuska. Następnego dnia Prezydent RP Andrzej Duda powołał ją na to stanowisko. W styczniu 2024 została powołana przez Prezydenta do składu Rady Dialogu Społecznego, co potwierdza jej rolę jako konstruktywnej partnera w publicznym debacie. W styczniu 2026 wystartowała w wyborach na przewodniczącego Polski 2050. W pierwszej turze zajęła drugie miejsce wśród pięciu kandydatów, przechodząc do drugiej tury wraz z Katarzyną Pełczyńską-Nałęcz. W drugiej turze przegrała ze swoją kontrkandydatką. W lutym 2026 wraz z kilkunastoma innymi parlamentarzystami podjęła decyzję o odejściu z Polski 2050 oraz o utworzeniu nowego klubu parlamentarnego Centrum. Następnie powołana na prezeskę stowarzyszenia Centrum Polska, kontynuując działalność polityczną w nowym foracie. ## Wyniki w wyborach ogólnopolskich | Rok | Okręg | Partia | Miejsce | Liczba głosów | Wynik | |------|-------|--------|---------|---------------|-------| | 2015 | Koniński | Nowoczesna | 1. | 7,306 | Wybrana | | 2019 | Koniński | Koalicja Obywatelska | 1. | 16,813 | Wybrana | | 2023 | Koniński | Trzecia Droga | 1. | 30,334 | Wybrana | ## Życie prywatne Zamężna z Arturem; ma dwie córki, co podkreśla jej równowagę między obowiązkami zawodowymi a rodzinnymi. ## Przypisy 1. Profil posłanki na stronie Sejmu RP – dane mandatów i wystąpień. 2. Oficjalne informacje MKiSW na temat powołań i składu trzeciego rządu Tuska. 3. Archiwum kandydatek i kandydatów na przewodniczącego Polski 2026.