Pierre Jean-Jacques Gasly (ur. 7 lutego 1996 w Rouen) – francuski kierowca wyścigowy, startujący w mistrzostwach świata Formuły 1 od sezonu 2017. Od sezonu 2023 kierowca zespołu Alpine F1 Team, zwycięzca jednego wyścigu Formuły 1, zdobywca Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 (2013), mistrz serii GP2 (2016). W latach 2014–2017 członek programu dla młodych kierowców zespołu Red Bull Racing, Red Bull Junior Team. == Życiorys == === Początki === Urodził się w rodzinie Jean-Jacquesa i Pascale Gasly. Ma czterech starszych, przyrodnich braci z poprzednich związków swoich rodziców (najstarszy z nich jest 17 lat starszy od Pierre'a, zaś najmłodszy z nich o 9 lat). Jego rodzina od lat była związana z motosportami. Jego babcia Yveline Gasly była kierowcą kartingowym i zdobyła regionalny tytuł mistrzowski, zaś jego dziadek był kibicem sportów motorowych i brał udział w wyścigach różnego rodzaju, ale podobnie jak ojciec Pierre'a, obaj nie odnieśli znaczących sukcesów. Jego trzej starsi bracia również startowali w zawodach kartingowych, dlatego Pierre od drugiego roku życia towarzyszył rodzicom na torach. Gdy miał sześć lat, także zapragnął startować w wyścigach. Mając osiem lat otrzymał w prezencie na Boże Narodzenie swój pierwszy, używany mini-gokart z silnikiem od kosiarki spalinowej, choć nie sięgał stopami do pedałów i nie mógł sam zahamować. Rok później powiedział swoim rodzicom, że chciałby zostać mistrzem Formuły 1 i w tym samym roku po raz pierwszy wystartował w wyścigu w Anneville-Ambourville. Już w swoim drugim starcie zajął trzecie miejsce, co dało mu awans w mini-kart Coupe de France i pozwoliło na starty na torze Magny-Cours. Szybko awansował na kolejne szczeble startów kartingowych, a jego rodzina zaczęła zarządzać jego karierą. Jego rodzice przez 10 lat aktywnie poszukiwali sponsorów, których wsparcie pozwoliłoby Gasly’emu na kontynuowanie startów. Jednym z jego długoletnich sponsorów był m.in. Jean-Mary Demondion. Gasly rozpoczął oficjalne starty w wyścigach kartingowych w 2006 roku i przez pierwsze trzy lata występował tylko we Francji. Następnie rozpoczął rywalizację na arenie międzynarodowej i w swoim debiutanckim roku zajął trzecie miejsce w Pucharze Świata CIK-FIA, zaś w kolejnym sezonie zajął drugie miejsce w mistrzostwach Europy i czwarte w Pucharze Świata, pokonując m.in. Estebana Ocona. W wyścigach kartingowych rywalizował m.in. z Charles’em Leclerkiem, którego poznał w 2005 roku. Pięć lat później, przez rok, byli również partnerami zespołowymi w Sidokart. Leclerc i Gasly zaprzyjaźnili się, podobnie jak ich rodziny. Spędzali razem wakacje i czas pomiędzy wyścigami. Gdy ich starty odbywały się w Anglii, to Monakijczyk zatrzymywał się u rodziny Gaslych, zaś gdy startowali we Włoszech to Francuz był zapraszany przez Leclerków. Do ich przyjaciół z czasów kartingu należeli m.in. Anthoine Hubert i Esteban Ocon. W 2010 roku Gasly został mistrzem Francji w kartingu, zaś Leclerc zajął drugie miejsce. Sam Francuz przyznał w wywiadzie, że jednym z jego pierwszych wspomnień związanych z Formułą 1 było nasłuchiwanie dźwięku silników bolidów Formuły 1 podczas porannych treningów, które było słychać w domu Leclerca w Monako, pomimo tego, że jego przyjaciel mieszkał dość daleko od toru. Od 13. do 19. roku życia Gasly miał indywidualne nauczanie u tego samego profesora, co jego współlokator Anthoine Hubert, z którym dzielił mieszkanie przez sześć lat. Po śmierci Huberta w sierpniu 2019 roku, Gasly poprosił Leclerca, aby ten zadedykował Hubertowi swoje ewentualne zwycięstwo w Grand Prix Belgii 2019 na torze Spa (na którym zginął ich przyjaciel), co ten uczynił. W wieku 13 lat otrzymał wsparcie finansowe francuskiej federacji FFSA z programu dla młodych talentów w wieku 10–15 lat, w ramach którego mógł korzystać z pomocy trenera i psychologa. === Francuska Formuła 4 === W 2011 roku Gasly zadebiutował w serii wyścigów jednomiejscowych i dołączył do rywalizacji we Francuskiej Formule 4. Dwukrotnie zajmował pole position i wyróżniał się szybkością, ale na początku sezonu nie był w stanie przełożyć tego na dobre wyniki w wyścigach. W ostatnich sześciu wyścigach za każdym razem stawał na podium i wygrał cztery z nich. Ostatecznie zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej, zostając przy tym jednym z najmłodszych zawodników, którzy tego dokonali. === Formuła Renault 2.0 === W kolejnym sezonie podpisał kontrakt z zespołem R-Ace GP na starty w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Francuz zdobył pole position podczas rundy na torze Spa-Francorchamps, by dzień później zająć trzecie miejsce w wyścigu. Sukces powtórzył na niemieckim torze Nürburgring. Sześciokrotnie zdobywał punkty, a w końcowej klasyfikacji uplasował się na 10. pozycji. Gasly wystartował również w trzech wyścigach Północnoeuropejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0. Jedyne podium zanotował w pierwszym starcie na Nürburgringu, gdzie dojechał na trzecim miejscu. Ostatecznie zajął 23. lokatę w klasyfikacji generalnej kierowców. W drugim roku startów, w sezonie 2013, Gasly reprezentował zespół Tech 1 Racing. W Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 na czternaście wyścigów stawał na podium ośmiokrotnie i wygrał trzy z nich. Zdobył cztery pole position i dwa najszybsze okrążenia. Z dorobkiem 195 punktów wywalczył tytuł mistrzowski. Zaliczył także udział w Alpejskiej Formule Renault 2.0, gdzie stanął na podium w trzech z sześciu startów i zajął szóstą pozycję w końcowej klasyfikacji końcowej. === Formuła Renault 3.5 === Awans Gasly’ego do kolejnej serii wyścigowej był możliwy dzięki stypendium ufundowanemu przez Renault Sport Technologies. Ponadto otrzymał wsparcie juniorskiej akademii Red Bull Racing, Red Bull Junior Team, która podjęła z nim powtórne rozmowy po wygraniu tytułu, gdyż ich poprzednia współpraca w 2012 roku nie doprowadziła do przyjęcia Francuza do programu młodych kierowców austriackiego zespołu. W sezonie 2014 Gasly podpisał kontrakt z brytyjską ekipą Arden Motorsport. W trakcie siedemnastu startów stawał na podium ośmiokrotnie, ale nie wygrał żadnego wyścigu. Po zdobyciu 192 punktów w klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce w klasyfikacji końcowej przegrywając z Carlosem Sainzem jrem. === Seria GP2 === Pierre Gasly zadebiutował w serii GP2 w sezonie 2014, kiedy to zastąpił Toma Dillmanna w bolidzie Caterham Racing na ostatnie trzy z jedenastu rund mistrzostw, rozpoczynając starty w dziewiątej rundzie na torze Monza. Wziął udział w sześciu wyścigach, ale nie wywalczył punktów. W sezonie 2015 Francuz nawiązał współpracę z mistrzowską ekipą DAMS. Na przestrzeni sezonu prezentował szybkie tempo, zwłaszcza w drugiej połowie sezonu (najszybsze okrążenie w niedzielnych zmaganiach w Soczi oraz trzy pole position – na torze Monza, Sakhir oraz Yas Marina), jednak błędy uniemożliwiły mu zdobycie większej ilości punktów. W ciągu sezonu Gasly czterokrotnie stawał na podium i zdobył łącznie 110 punktów – tyle samo, co jego zespołowy partner, Anglik Alex Lynn oraz Włoch Raffaele Marciello. Jednak ze względu na brak wygranego wyścigu, został sklasyfikowany dopiero na ósmej pozycji. W sezonie 2016 Gasly po raz trzeci przystąpił do zmagań w serii GP2, ale po raz kolejny zmienił zespół. Podpisał kontrakt z debiutującym w serii zespołem Prema Racing, zaś jego partnerem sportowym został Antonio Giovinazzi. Przedtem jednak po raz kolejny musiał szukać sponsorów udając się nawet do Ugandy, gdzie wraz z ojcem mieli spotkać się z potencjalnym sponsorem, który nie pojawił się na spotkaniu. Gasly miał dobre tempo na testach przedsezonowych, zaś sezon rozpoczął od pole position oraz trzecim i drugim miejscem na torze Circuit de Catalunya. Po trzech kolejnych, mniej udanych weekendach wyścigowych, sięgnął po pierwsze zwycięstwo, podczas sobotniego wyścigu na Silverstone. Gasly wygrywał jeszcze trzykrotnie, na Hungaroringu, Spa i Yas Marina, za każdym razem podczas sobotnich wyścigów. Odnotował także dobry start w sobotnim wyścigu na torze Hockenheimring, ale został wykluczony ze względu na pustą gaśnicę w samochodzie (zawartość wyciekła w trakcie wyścigu). W całym sezonie startował z pole position pięciokrotnie, ale popełniał również sporo błędów, np. zanotował nieudany start z pole position i już na pierwszym okrążeniu spadł na dziesiąte miejsce w wyścigu na malezyjskim torze Sepang. Helmut Marko stwierdził wtedy, że Gasly nie był gotowy na awans do Formuły 1, do zespołu Scuderia Toro Rosso właśnie ze względu na zbyt kosztowne błędy. Dzień później zakończył niedzielny wyścig na trzecim miejscu i zachował szansę na zdobycie tytułu. W ostatniej rundzie mistrzostw Gasly po zwycięstwie w sobotę kontrolował sytuację w wyścigu dzień później i z przewagą dziewięciu punktów pokonał Włocha Antonio Giovinazziego w klasyfikacji generalnej, zdobywając tytuł mistrza serii GP2. === 2017: zmiany serii wyścigowych === ==== Japońska Super Formuła ==== W lutym 2017 roku Gasly został kierowcą Team Mugen, zespołu startującego w japońskiej Super Formule. W trakcie sezonu Francuz stawał na podium trzykrotnie, w tym wygrał dwa wyścigi z rzędu – na torach Twin Ring Motegi oraz Autopolis. Dyrektor Hondy (dostawcy silników zespołu Mugen), Masashi Yamamoto, stwierdził, że jest zadowolony z występów Gasly’ego w Super Formule, ale według niego Gasly powinien otrzymać szansę na starty w Formule 1 nawet jeśli oznaczałoby to poświęcenie tytułu w Super Formule. Sezon zakończył na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej kierowców, tracąc jedynie pół punktu do mistrza, Hiroakiego Ishiuriego, będąc podczas końcówki sezonu Super Formuły oficjalnym kierowcą Formuły 1. ==== Formuła E ==== W lipcu 2017 roku zespół Renault e.dams ogłosił, że Gasly zastąpi Sébastiena Buemiego na ePrix Nowego Jorku ze względu na zobowiązania Szwajcara w World Endurance Championship. Podczas pierwszego wyścigu weekendu Francuz zakwalifikował się dopiero na dziewiętnastym miejscu, ale udało mu się zyskać kilka pozycji i ukończył wyścig na siódmej pozycji. Z kolei w drugim wyścigu był bliski podium