Rafael „Rafa” Benítez Maudes (ur. 16 kwietnia 1960 w Madrycie) – hiszpański piłkarz i trener. Jest wychowankiem Realu Madryt. Ponadto był zawodnikiem klubów z Parli i Linares. W wieku dwudziestu sześciu lat zakończył piłkarską przygodę i poświęcił się działalności szkoleniowej. Początkowo pracował z dziećmi i młodzieżą, m.in. w Realu Madryt. Jako trener zespołu seniorów zadebiutował w 1995 roku w Realu Valladolid. Aż do 2001 roku, kiedy został szkoleniowcem Valencii CF, prowadził drużyny drugoligowe lub walczące o utrzymanie się w Primera División. Z Valencią dwukrotnie wywalczył mistrzostwo Hiszpanii oraz – w 2004 roku – Puchar UEFA. Dobrą passę kontynuował w Liverpoolu FC i dzięki wygraniu Pucharu Anglii oraz dwukrotnemu awansowi do finału Ligi Mistrzów stał się jednym z najbardziej cenionych współczesnych szkoleniowców. Kontrakt z Liverpoolem rozwiązał za porozumieniem stron 3 czerwca 2010 roku. Z dniem 8 czerwca 2010 roku stał się trenerem włoskiego klubu Inter Mediolan. 23 grudnia 2010 roku został zwolniony z funkcji trenera Interu Mediolan. == Kariera szkoleniowa == W drugiej połowie lat 80. zajmował się szkoleniem dzieci i młodzieży w Castilli i Realu Madryt. Później przez pięć lat był trenerem drugiej drużyny Realu. Samodzielną pracę z zespołem seniorów rozpoczął w 1995 roku, w pierwszoligowym Realu Valladolid, z którym na koniec sezonu 1995–1996 zajął szesnaste miejsce w lidze. Później pracował w drugoligowej Osasunie Pampeluna oraz Extremadurze Almendralejo, z którą najpierw wywalczył awans do Primera División, by po roku znów zawitać do drugiej ligi. W rozgrywkach 2000/2001 był trenerem również grającej na przedsionku ekstraklasy CD Tenerife Santa Cruz. Kiedy latem 2001 roku szefowie Valencii pożegnali się z Héctorem Raúlem Cúperem, ku zaskoczeniu większości obserwatorów nowym trenerem został właśnie Benítez, który wówczas razem z Tenerife przygotowywał się do powrotu do I ligi. Już w pierwszym sezonie spędzonym w Walencji 42-letni madrytczyk zdobył mistrzostwo kraju. Kiedy w 2004 roku odchodził do Liverpoolu miał na swoim koncie dwa tytuły mistrza Hiszpanii oraz pierwszy w historii klubu Puchar UEFA. Największą niespodziankę sprawił jednak wiosną 2005 roku, gdy prowadzony przez niego zespół z Liverpoolu pokonał faworytów (Chelsea F.C., A.C. Milan) i zdobył najważniejsze piłkarskie trofeum – Puchar Mistrzów. Pomimo że w rozgrywkach ligowych nie odniósł większych sukcesów, to Rafa Benítez był uważany ówcześnie za jednego z wybitniejszych szkoleniowców. Między innymi był trzecim w historii trenerem (po swoim poprzedniku w Liverpool FC – Bobie Paisleyu oraz José Mourinho), który zdobył z rzędu Puchar UEFA i Puchar Mistrzów. 3 czerwca 2010 Liverpool poinformował za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej o odejściu z klubu Rafaela Beníteza. Kontrakt został rozwiązany za porozumieniem stron. Już w niespełna tydzień później znalazł nową posadę w Internazionale, najlepszej ówcześnie drużynie w Europie (po wygraniu Ligi Mistrzów w 2010 r.) 23 grudnia 2010 Inter poinformował za pośrednictwem oficjalnej strony klubowej o zwolnieniu z funkcji trenera Rafaela Beníteza, jednocześnie dziękując za wygrane trofea: Klubowe Mistrzostwa Świata oraz Superpuchar Włoch. 21 listopada 2012 oficjalna strona Chelsea F.C. poinformowała, że zostanie on tymczasowym trenerem londyńskiego klubu, pełniącym swoją funkcję do końca sezonu. Podczas pracy w Chelsea zdobył puchar Ligi Europy. 24 maja 2013 roku ogłoszono, że po wygaśnięciu jego kontraktu z Chelsea, zostanie trenerem SSC Napoli. 3 czerwca 2015 został trenerem Realu Madryt, zaś 4 stycznia 2016 po remisie z Valencią zwolniony z tej funkcji. 11 marca 2016 został trenerem Newcastle United. == Statystyki kariery == === Trener === Aktualne na 25 listopada 2023. == Osiągnięcia == === Klubowe === CF Extremadura Awans do Primera División: 1997/98 CD Tenerife Awans do Primera División: 2000/01 Valencia CF Mistrzostwo Hiszpanii 2001/02, 2003/04 Puchar UEFA: 2003/04 Liverpool FC Puchar Anglii: 2005/06 Tarcza Wspólnoty: 2006 Liga Mistrzów UEFA: 2004/05 Superpuchar Europy UEFA: 2005 Finał Ligi Mistrzów UEFA: 2006/07 Finał Klubowych mistrzostw świata: 2005 Inter Mediolan Superpuchar Włoch: 2010 Klubowe mistrzostwo świata: 2010 Chelsea FC Liga Europy UEFA: 2012/13 Finał Klubowych mistrzostw świata: 2012 SSC Napoli Puchar Włoch: 2013/14 Superpuchar Włoch: 2014 Newcastle United Awans do Premier League: 2016/17 === Indywidualne === Menadżer roku według UEFA: 2003/04, 2004/05 Menadżer miesiąca Premier League: listopad 2005, grudzień 2005, styczeń 2007, październik 2008, marzec 2009, kwiecień 2013 Nagroda dla najlepszego trenera według magazynu „Don Balón”: 2002 == Przypisy ==