Maksyma, królowa Niderlandów z domu Zorreguieta Cerruti (Máxima Zorreguieta Cerruti, ur. 17 maja 1971 w Buenos Aires) – argentyńska ekonomistka, członkini holenderskiej rodziny królewskiej; od 30 kwietnia 2013 królowa Niderlandów jako żona króla Wilhelma-Aleksandra. Maksyma Zorreguieta Cerruti urodziła się w 1971 roku w Buenos Aires jako pierwsza córka Jorge Zorreguiety i jego drugiej żony, Marii Cerruti. W 1995 ukończyła Pontifical Catholic University of Argentina na kierunku ekonomia. W 2002 poślubiła Wilhelma-Aleksandra, księcia Oranii, z którym ma troje dzieci: Katarzynę-Amalię, księżną Oranii (ur. 2003), księżniczkę Aleksję (ur. 2005) i księżniczkę Arianę (ur. 2007). Po ślubie otrzymała tytuł Jej Królewskiej Wysokości Księżnej Oranii. W 2013 po abdykacji teściowej i wstąpieniu na tron męża, została Jej Królewską Mością Królową Niderlandów. Królowa uczestniczy w oficjalnych wizytach dyplomatycznych, wydarzeniach odbywających się w królestwie i poświęca się działalności charytatywnej. == Powiązania rodzinne i edukacja == Maksyma Zorreguieta Cerruti urodziła się 17 maja 1971 w Buenos Aires. Jej rodzicami są Jorge Zorreguieta Stefanini, argentyński polityk i minister rolnictwa i jego druga żona, María del Carmen Cerruti Carricart. Jej matka zaszła w ciążę, kiedy Zorreguieta pozostawał jeszcze w związku małżeńskim z Mártą López Gil. Ponieważ według prawa argentyńskiego rozwody były niemożliwe, rodzice Maksymy zawarli cywilny związek małżeński w Paragwaju 27 maja 1970. Jej dziadkami byli ze strony ojca Juan Antonio Zorreguieta Boronino (ur. 1899, zm. 1959), argentyński bankier i jego żona, Cesina Stefanini Borella (ur. 1901, zm. 1999), natomiast ze strony matki Jorge Horacio Cerruti de Sautu (ur. 1911, zm. 1992), argentyński lekarz, chirurg i rolnik i jego żona, Maria del Carmen Carricart Cieza (ur. 1915, zm. 1999). Ma troje młodszego rodzeństwa: Martina Zorreguieta Cerruti, Juana Zorreguieta Cerruti i Ines Zorreguieta Cerruti oraz troje przyrodniego rodzeństwa z pierwszego małżeństwa ojca: Marię Zorreguieta López, Angeles Zorreguieta López i Dolores Zorreguieta López. Ojciec królowej Maksymy zmarł 8 sierpnia 2017 w Buenos Aires z powodu choroby nowotworowej. Informację o jego śmierci przekazała holenderska ambasada w Argentynie w komunikacie podpisanym przez króla i królową Holandii. Maksyma była obecna przy ojcu w ostatnich dniach jego życia. 11 sierpnia razem z mężem i córkami wzięła udział w prywatnej uroczystości pogrzebowej w Buenos Aires. 6 czerwca 2018 podano informację o samobójczej śmierci młodszej siostry królowej, Ines Zorreguiety Cerruti. Kobieta, która cierpiała z powodu depresji, została znaleziona martwa w swoim mieszkaniu w Buenos Aires. Maksyma, która przyjęła tę wiadomość z szokiem, odwołała wszystkie swoje oficjalne wystąpienia i planowane podróże zagraniczne, a w dniu 9 czerwca razem z mężem i dziećmi uczestniczyła w ceremonii pogrzebowej w Buenos Aires. === Edukacja === W 1988 została absolwentką Northlands School w Nordelta w Argentynie. W 1995 ukończyła studia na kierunku ekonomia na Universidad Católica Argentina. W latach 1989–1990 pracowała w Mercado Abierto SA, następnie od 1992 do 1995 była pracownikiem działu sprzedaży w Boston Securities SA. Jej kolejne miejsca pracy to HSBC James Capel Inc w Nowym Jorku oraz Dresdner Kleinwort Benson do lipca 1999. Następnie zatrudniona była w nowojorskim Deutsche Banku, a do 2001 pracowała w brukselskiej filii banku. === Religia === Królowa Maksyma jest wyznania rzymskokatolickiego. Została ochrzczona w 1978 roku w la Basilica Nuestra Señora del Socorro w Buenos Aires. == Życie prywatne == Maksyma poznała księcia Wilhelma-Aleksandra w Sewilli w kwietniu 1999. Nie była wówczas świadoma, że Aleksander, jak się przedstawił, jest nie tylko niderlandzkim księciem, ale też następcą tronu. Para spotkała się ponownie po kilku tygodniach w Nowym Jorku, gdzie pracowała Maksyma. Relacja spowodowała kontrowersje w holenderskich mediach, które spowodowane były tym, że ojciec Maksymy, Jorge Zorreguietta, w latach 1979–1981 był ministrem rolnictwa w rządzie dyktatora Jorge Videla, odpowiedzialnego za masowe morderstwa obywateli Argentyny. Para zaręczyła się 19 stycznia 2001 na lodowisku Pałacu Huis ten Bosch, a zaręczyny oficjalnie ogłoszono 31 marca 2001 za pośrednictwem przekazu telewizyjnego. Książę przyznał potem, że oświadczył się swojej wybrance w języku angielskim, aby mieć pewność, że zostanie zrozumiany. Para planowała przesunąć ogłoszenie swoich zaręczyn, aby nie przyćmić zbliżającego się ślubu księcia Konstantyna, ale zainteresowanie mediów nie pozwoliło na utrzymanie tajemnicy. 17 maja 2001 Maksyma otrzymała obywatelstwo holenderskie; utrzymała również obywatelstwo argentyńskie. 4 lipca 2001 rządy wszystkich państw wchodzących w skład Królestwa Niderlandów wydały zgodę na ślub następcy tronu, która była niezbędna, by Wilhelm-Aleksander mógł pozostać w linii sukcesji. 25 stycznia 2002 królowa Beatrycze wydała dekret, w którym ustanowiono, że Maksyma otrzyma po ślubie tytuły Jej Królewskiej Wysokości Księżnej Niderlandów i Księżnej Oranii-Nassau, a ewentualne dzieci pochodzące z tego małżeństwa otrzymają tytuły Ich Królewskich Wysokości Książąt Niderlandów i Książąt Oranii-Nassau. Ojciec przyszłej księżnej nie otrzymał zgody na udział w jej ślubie, natomiast matka zdecydowała nie uczestniczyć w wydarzeniu bez swojego męża. 31 stycznia 2002 w Pałacu Królewskim w Amsterdamie miał miejsce obiad dla ponad 500 gości, przybyłych na ślub oraz z okazji 64. urodzin królowej. 2 lutego 2002 para zawarła cywilny związek małżeński w Beurs van Berlage w Amsterdamie. Ceremonii przewodniczył Job Cohen, burmistrz Amsterdamu. Tego samego dnia o godzinie 11:30 miał miejsce ślub w wierze protestanckiej w Nieuwe Kerk w Amsterdamie. Księżna Maksyma pozostała po ślubie wyznania rzymskokatolickiego. Po uroczystości para książęca przejechała karetą ulicami miasta, a następnie wystąpiła na balkonie Pałacu Królewskiego, gdzie zaprezentowała zgromadzonym pierwszy pocałunek. Przyjęcie weselne odbyło się w pałacu. W ostatniej chwili z udziału w nim zrezygnował ojciec pana młodego, książę Klaus, który zmagał się z problemami zdrowotnymi i zmarł kilka miesięcy później. Wśród zaproszonych gości byli przedstawiciele wielu panujących rodzin królewskich i książęcych. Przed godziną 18:00 małżonkowie opuścili przyjęcie weselne i udali się w podróż poślubną do Szwajcarii, Argentyny i Nowej Zelandii. 18 czerwca 2003 rodzina królewska ogłosiła pierwszą ciążę księżnej Maksymy z porodem przyszłego następcy tronu oczekiwanym w styczniu 2004. We wrześniu poinformowano, że księżna zaprzestaje wykonywania oficjalnych obowiązków z powodu swojego stanu zdrowia, natomiast w październiku oświadczono, że dziecko urodzi się o miesiąc wcześniej z powodu stanu przedrzucawkowego. Córka pary królewskiej przyszła na świat 7 grudnia 2003 o godzinie 17:01 w szpitalu Bronovo w Hadze. Dziewczynka otrzymała imiona Katarzyna-Amalia Beatrycze Carmen Wiktoria i zajęła drugie miejsce w sukcesji niderlandzkiego tronu. W 2013, po abdykacji swojej babki, otrzymała tytuł księżnej Oranii i została następczynią swojego ojca. 28 grudnia 2004 ogłoszono, że w lipcu 2005 księżniczka Katarzyna-Amalia będzie miała brata albo siostrę. Druga córka księżnej i księcia Oranii urodziła się 26 czerwca 2005 o godzinie 14:40 w szpitalu Bronovo w Hadze. Dziewczynka otrzymała imiona Aleksja Juliana Marcela Laurentien i zajęła trzecie miejsce w linii sukcesji holenderskiego tronu. 25 września 2006 poinformowano o trzeciej ciąży księżnej Maksymy. Trzecia córka pary królewskiej, księżniczka Ariana Wilhelmina Maksyma Ines, przyszła na świat 11 kwietnia 2007 w szpitalu Bronovo w Hadze i zajęła czwarte miejsce w linii sukcesji holenderskiego tronu. == Księżna Oranii == W październiku 2006 uczestniczyła w dyplomatycznej wizycie do Australii i Nowej Zelandii. W 2007, będąc w zaawansowanej ciąży, księżna odwiedziła Kanadę, Turcję i Norwegię. W październiku 2011 książę i księżna byli gośćmi króla i królowej Bhutanu. Reprezentowała dwór niderlandzki w: 70. urodzinach króla Norwegii Haralda V (Oslo, 2007). == Królowa Niderlandów == 28 stycznia 2013 królowa Beatrycze ogłosiła za pośrednictwem telewizji swoją abdykację na rzecz syna, księcia Wilhelma-Aleksandra. Dwa dni później Maksyma, która wskutek tej decyzji miała zostać królową, skomentowała, że jest to dla niej ogromny zaszczyt odziedziczyć tron po teściowej. Rodzice księżnej nie otrzymali zgody na udział w ceremonii koronacji ze względu na polityczną przeszłość jej ojca. 18 kwietnia książę i księżna Oranii udzielili specjalnego wywiadu telewizyjnego w związku z objęciem przez nich tronu, a przyszły król ujawnił, że zamierza panować pod imieniem Wilhelm-Aleksander, a nie – jak oczekiwano – Wilhelm IV. 30 kwietnia królowa Beatrycze podpisała akt abdykacji w Pałacu Królewskim w Amsterdamie, a Wilhelm-Aleksander został królem Niderlandów. Maksyma otrzymała tytuł Jej Królewskiej Mości Królowej Niderlandów, a następczynią tronu została jej najstarsza córka, księżniczka Katarzyna-Amalia. Następnie miała miejsce ceremonia koronacji pary królewskiej, która odbyła się w Nieuwe Kerk w Amsterdamie. W uroczystości brali udział przedstawiciele wielu zagranicznych rodzin królewskich i książęcych. 6 maja 2013, w swoim pierwszym oficjalnym wystąpieniu od czasu objęcia tronu, królowa Maksyma i król Wilhelm-Aleksander uczestniczyli w nabożeństwie upamiętniającym żołnierzy poległych w czasie II wojny światowej. We wrześniu para królewska spotkała się w Madrycie z hiszpańskim księciem Filipem i księżną Letycją, a w lipcu gościli w Holandii króla Filipa i królową Matyldę z Belgii, których koronacja miała miejsce w lipcu 2013. Jesienią para królewska przebywała z oficjalną wizytą na Karaibach. 4 grudnia 2013 niderladzki senat i Izba Reprezentantów ogłosił Maksymę regentką w przypadku śmierci króla Wilhelma-Aleksandra przed ukończeniem przez jego następczynię, księżniczką Katarzynę-Amalię, osiemnastu lat.