Pakhawadź, Mardal – indyjski podwójny bęben o baryłkowatym kształcie, północnoindyjski odpowiednik mridangamu używanego na Południu. Jest standardowym instrumentem w zasadniczo wokalnym stylu, dhrupadzie, poza tym często bywa wykorzystywany w innych rodzajach muzyki. Charakteryzuje się niskim, miękkim tonem. Podobnie jak w przypadku tabli, rytmy zapamiętywane są przy pomocy mnemotechnicznych ciągów sylab, zwanych bol. == Mistrzowie pakhawadźu == Anil Goswami (NATHDURA GHARANA) Kudau Singh, XIX w. Nana Panse, XIX w. Pandit Purushottam Das (Nathdwara Gharana) Pandit Tota Ram Sharma (Vrindavan) Pandit Radheshyam Sharma (Vrindavan) Ayodhya Prasad (musician)|Ayodhya Prasad Chatrapati Singh Pandit Ramashish Pathak(Darbhanga) Ram Shankar PagalDas( Ayodhya ) Pandit Shrikant Mishra, Varanasi Pandit Durga Prasad Ambadas Agle Akhilesh Gundecha Dr. Raj Khushiram Manik Munde Laxmi Narayan Pawar Mohan Shyam Sharma Rohit Sharma Bhavani Shankar Pandit Udhav Shankarao Shinde Apegaonkar Talib Hussain, Pakistan Ramji Upadhyay Bhaskar Mukherjee == Zobacz też == Mridanga Tabla Dhol == Linki zewnętrzne == Ustad Allah Lok. sadarang.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-25)].