Ronald Bilius „Ron” Weasley (ur. 1 marca 1980) – postać fikcyjna występująca w serii książek o Harrym Potterze autorstwa angielskiej pisarki Joanne K. Rowling. Jest on synem Molly i Artura Weasleya. Swoje drugie imię ma po wujku Biliusie. Ron używał różdżki swojego brata Charliego do momentu, gdy została złamana w 1992. Odtąd miał 14-calową, z wierzby, z włosem z ogona jednorożca. Ta różdżka została odebrana mu przez Fenrira Greybacka w 1998, a on zaczął używać odebranej Peterowi Pettigrew po jego śmierci – dziewięć i ćwierć cala, kasztan, serce smoka. Miotłą Rona była „Spadająca Gwiazda”, do czasu gdy w 1995 − z powodu awansu na prefekta szkoły − wymienił ją na „Zmiatacza nr 11”. == Życiorys == Pierwszy rok nauki (wrzesień 1991 do czerwca 1992) Ron rozpoczął naukę w Hogwarcie w 1991 roku w wieku 11 lat. Został przydzielony do Gryffindoru tak jak wszyscy członkowie jego rodziny. Szybko zaprzyjaźnił się z Harrym Potterem w trakcie pierwszej podróży Ekspresem Hogwart. Harry okazał mu wielką hojność, kupując i dzieląc się z nim słodyczami. Ten akt zapoczątkował długą przyjaźń, przy czym Ron wprowadził Harry’ego w szczegóły świata czarodziejów, a Harry w zagadnienia życia mugoli. Harry i Ron spotkali Hermionę pierwszy raz w Ekspresie Hogwart, ale nie polubili jej. Uznali ją za „przemądrzałą kujonkę”. Jednak podczas uczty w Halloween, chłopcy uratowali Hermionę przed trollem w łazience dziewcząt i od tego momentu cała trójka zaprzyjaźniła się. Swoje umiejętności w grze w szachy czarodziejów Ron zawdzięczał staremu i zniszczonemu zestawowi figur, które otrzymał od dziadka. Te zdolności uratowały życie trójce bohaterów, gdy musieli oni wygrać partię gigantycznych szachów, aby odblokować sobie drogę do Kamienia Filozoficznego. Podczas tej partii Ron (który grał jako skoczek) pozwolił się zbić, aby umożliwić Harry’emu zamatowanie króla. Za to poświęcenie dyrektor Hogwartu Albus Dumbledore nagrodził Rona 50 punktami, oraz specjalną nagrodą za zasługi dla szkoły. Drugi rok nauki (wrzesień 1992 do czerwca 1993) W lecie 1992 roku, Ron i jego bracia bliźniacy, próbując uwolnić Harry’ego z Privet Drive 4, polecieli latającym Fordem Anglią do mugolskiego miasteczka Little Whinging i wyrwali kraty (przy pomocy samochodu) z okna w pokoju Harry’ego. W dniu rozpoczęcia roku szkolnego, Ron i Harry spóźnili się na Ekspres Hogwart, ponieważ skrzat domowy Zgredek zamknął przed nimi przejście na peron 9 i ¾, aby powstrzymać Harry’ego przed powrotem do szkoły. Użyli auta by się dostać do szkoły, ale pod koniec lotu samochód popsuł się, przez co rozbili się o Bijącą Wierzbę. Rozwścieczone drzewo próbowało ich zabić. Samochód katapultował ich ze swojego wnętrza, po czym odjechał w kierunku Zakazanego Lasu. Różdżka Rona została złamana. Przez cały rok miał z tego powodu problemy w szkole. W tym samym roku, Ron, Harry i Hermiona uwarzyli eliksir wielosokowy, który wykorzystali, aby dowiedzieć się więcej o tajemniczych atakach na uczniów szkoły. Ron zamienił się w Vincenta Crabbe’a, a Harry w Gregory’ego Goyle’a. Ron był niezwykle odważny w trakcie poszukiwań sprawcy ataków. Pomimo ogromnego strachu przed pająkami, poszedł do legowiska Aragoga, przywódcy akromantul w Zakazanym Lesie. Dopiero Hermiona naprowadziła ich na to, że stworem atakującym osoby jest bazyliszek, porusza się rurami i jest to wąż, gdyż tylko Harry słyszał jego wezwania do zabójstw. Sama została porażona spojrzeniem potwora przez lusterko, którym sprawdzała następny zakręt. Podczas wydarzeń związanych z finalnym odszukaniem Komnaty Tajemnic, profesor Gilderoy Lockhart próbował rzucić Zaklęcie Zapomnienia na Harry’ego i Rona przy użyciu złamanej różdżki Weasleya. Zaklęcie ugodziło w Lockharta i spowodowało u niego całkowitą amnezję. Ron został nagrodzony Specjalną Nagrodą Za Zasługi Dla Szkoły i zdobył 200 punktów dla swojego domu za pomoc w ostatecznym zamknięciu Komnaty Tajemnic. Trzeci rok nauki (wrzesień 1993 do czerwca 1994) Weasleyowie wygrali konkurs w „Proroku Codziennym”. Ich zdjęcie − ze szczurem Parszywkiem ukazało się w gazecie, którą otrzymał m.in. Syriusz Black, więzień Azkabanu. To stało się powodem jego ucieczki w postaci psa, gdyż był niezarejestrowanym animagiem. Natomiast Ron zaczął przeżywać katusze, gdy Hermiona kupiła kota, Krzywołapa. Weasley oskarżał Hermionę o dopuszczenie do zjedzenia Parszywka przez jej kota. Gdy Ron odkrył, że jego szczur zniknął, zostawiając na pościeli ślady krwi i trzy włosy koloru imbirowego, przestał się odzywać do Hermiony. Tymczasem Krzywołap słusznie wyczuł, że szczur Rona nie jest tym za kogo się podawał i współpracował z Syriuszem−psem. Zniecierpliwiony Syriusz zakradł się nawet do dormitorium chłopców i ze sztyletem w ręku chciał zabić szczura, ale nie udało mu się to. Dzięki temu zdarzeniu Weasley ściągnął na siebie uwagę wielu uczniów i każdemu z wielką ochotą opowiadał wydarzenia owej nocy. Ron i Hermiona wspólnie zaczęli szukać sposobu na obronę hipogryfa Hardodzioba, oskarżonego o atak na Draco Malfoya podczas lekcji Opieki nad Magicznymi Stworzeniami. Jednak ich wysiłki na nic się nie zdały, gdyż Hardodziob został skazany na śmierć. Gdy trójka przyjaciół pocieszała Hagrida w związku ze zbliżającym się wykonaniem wyroku, Hermiona znalazła Parszywka ukrywającego się w dzbanku w chatce gajowego. Ostatecznie Remus Lupin i Syriusz ujawnili mu prawdę o Parszywku we „Wrzeszczącej Chacie”, do której prowadził tunel od korzeni Bijącej Wierzby. Zmienili go w człowieka, po 13 latach ukrywania się. To Peter był powodem tego, że Harry został sierotą, gdyż to on w 1981 roku wydał Potterów Lordowi Voldemortowi, co ostatecznie zakończyło się jego upadkiem. Pettigrew, pozbawiony ochrony swego pana, zrzucił winę na Syriusza, zabił 12 mugoli jednym zaklęciem i zniknął bez palca (jedyny dowód na śmierć Petera) pośród masy szczurów. Ron, targany przez Syriusza−psa złamał nogę, ale po wyjawieniu prawdy, wszyscy udali się do zamku. Niestety, pełnia księżyca doprowadziła do zmiany Lupina w wilkołaka i ucieczki Pettigrew. Weasley wyzdrowiał w skrzydle szpitalnym w Hogwarcie, Syriusz i Hardodziob zostali ocaleni przez Harry’ego z Hermioną, która dysponowała zmieniaczem czasu a chłopak dostał od Syriusza sowę jako wynagrodzenie za stratę Parszywka. Ginny nazwała ją „Świstoświnką”. Czwarty rok nauki (wrzesień 1994 do czerwca 1995) W lecie 1994 Ron zaprosił Harry’ego i Hermionę na Mistrzostwa Świata w Quidditchu. Weasleyowie dostali bilety w zamian za pomoc Ludonowi Bagmanowi. Ron był zachwycony swoim ulubionym graczem, Wiktorem Krumem – szukającym narodowej drużyny Bułgarii. Podczas meczu Weasley chciał odwdzięczyć się Harry’emu za jego hojność, którą okazał w stosunku do Rona przez lata, dając mu znikające złoto leprokonusów rozdane przez maskotki drużyny Irlandii. Jednak Ron nie wiedział jakie właściwości mają te monety. Ron był wstrząśnięty, gdy dowiedział się, że Krum i inni uczniowie z Instytutu Durmstrangu pojawią się w szkole, aby uczestniczyć w Turnieju Trójmagicznym. Chciał wziąć udział w zawodach pomimo ograniczeń wiekowych, gdyż perspektywa sławy i nagroda w wysokości 1000 galeonów była dla niego bardzo atrakcyjna. Gdy Harry został wyznaczony do udziału w turnieju, Ron był wyjątkowo zazdrosny i zerwał z nim przyjaźń. Pogodzili się po pierwszym zadaniu − zabraniu jaja od gigantycznego smoka. Ron uświadomił sobie, że Harry nigdy nie wystawiłby się na takie niebezpieczeństwo jak udział w Turnieju Trójmagicznym. Ron i Hermiona pomogli przygotowywać się przyjacielowi do kolejnego zadania, które – jak się okazało – polegało na uratowaniu z głębin m.in. Rona przez Harry’ego. Ron był zdziwiony różnicami w dojrzałości chłopców i dziewczyn w jego wieku. Gdy tuż przed feriami świątecznymi miał odbyć się Bal Bożonarodzeniowy, Harry i Ron uświadomili sobie, że odkładali zaproszenie na bal jakiejś dziewczyny do ostatniej chwili i większość jest już zajęta. Weasley obraził Hermionę, mówiąc, że pewnie jeszcze nikt jej nie zaprosił i że mogłaby iść z nim. Później oczarowany wdziękiem Fleur Delacour, reprezentantki Akademii Beauxbatons w Turnieju Trójmagicznym, zaprosił ją na bal, jednak uciekł zawstydzony zanim usłyszał odpowiedź. Harry’emu udało się umówić ich z bliźniaczkami Patil – Parvati i Padmą. „Tradycyjne” szaty Rona, które założył na bal były tak staromodne i brzydkie, że Padma wstydziła się za niego. Na zabawie Ron, strasznie zazdrosny, odkrył, że Hermiona została zaproszona przez jego idola Kruma. W trakcie wykonywania trzeciego zadania Cedric Diggory został zamordowany przez Pettigrew, którego ręka posłużyła do odrodzenia Voldemorta. Weasley był jedną z czterech osób, którym Harry – jako świadek morderstwa – opowiedział o szczegółach zbrodni. Piąty rok nauki (wrzesień 1995 do czerwca 1996) Wraz z powrotem Voldemorta, reaktywowano Zakon Feniksa. Ron nie mógł zostać jego członkiem, gdyż był na to jeszcze za młody. Do organizacji tej należała cała jego rodzina. Wszyscy, włączając samego zainteresowanego, byli wielce zaskoczeni gdy Ron został prefektem. W Hogwarcie nową nauczycielką obrony przed czarną magią została sekretarz Ministra Magii Dolores Umbridge. Na lekcjach nie uczyła ona dzieci niczego, tylko zmuszała do czytania w kompletnej ciszy podręcznika przygotowanego przez ministerstwo. Z tego powodu Ron i Hermiona namówili Harry’ego, aby zaczęli uczyć swoich przyjaciół praktycznej obrony. W tym samym roku Ron starał się o pozycję obrońcy w drużynie Gryffindoru, która została zwolniona przez Olivera Wooda, gdyż ten ukończył już szkołę. Ronowi udało się wejść do drużyny i pokazać swoje umiejętności w dziedzinie, której nigdy wcześniej nie praktykował. Draco Malfoy grał Ronowi na nerwach, gdyż nauczył cały dom Slytherinu piosenki „Weasley jest naszym królem”. Śpiewali ją oni podczas każdego meczu Gryffindoru. Ku ich rozczarowaniu Ronowi udawało się zablokować prawie każdy strzał podczas ostatniego meczu. Później tego roku Harry miał sen, w którym Artur Weasley został zaatakowany przez Nagini w Departamencie Tajemnic. Wizja ta