Sofia Goggia (ur. 15 listopada 1992 w Bergamo) – włoska narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i dwukrotna medalistka mistrzostw świata. == Kariera == Na arenie międzynarodowej Sofia Goggia po raz pierwszy pojawiła się 28 listopada 2007 roku w Livigno, gdzie w zawodach juniorskich w gigancie nie ukończyła pierwszego przejazdu. W 2010 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Regionie Mont Blanc, zajmując szóste miejsce w zjeździe. Startowała także na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata juniorów w Quebecu, jednak nie ukończyła żadnej konkurencji. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 28 grudnia 2011 roku w Lienzu, gdzie nie zakwalifikowała się do pierwszego przejazdu giganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 30 listopada 2013 roku w Beaver Creek, zajmując siódme miejsce w supergigancie. Blisko trzy lata później, 26 listopada 2016 roku w Killington po raz pierwszy stanęła na podium zawodów tego cyklu, zajmując trzecie miejsce w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Francuzka Tessa Worley i Nina Løseth z Norwegii. W 2013 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie była między innymi czwarta w supergigancie. Walkę o medal przegrała tam z Julią Mancuso z USA o 0,05 sekundy. Na tych zawodach zajęła także siódme miejsce w superkombinacji oraz 22. miejsce w zjeździe. Podczas rozgrywanych cztery lata później mistrzostw świata w Sankt Moritz zajęła trzecie miejsce w gigancie, ulegając tylko Tessie Worley i Mikaeli Shiffrin z USA. W sezonie 2016/2017 zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji giganta, a w klasyfikacji zjazdu była druga. Rok później była najlepsza w klasyfikacji zjazdu, a w klasyfikacji generalnej była tym razem czwarta. W 2018 roku na igrzyskach w Pjongczangu została mistrzynią olimpijską w zjeździe, wyprzedzając Norweżkę Ragnhild Mowinckel i Lindsey Vonn z USA. Na tych samych igrzyskach była też między innymi jedenasta w gigancie i supergigancie. W październiku 2018 doznała złamania kości strzałkowej na treningu co wykluczyło ją ze startów do końca tego roku kalendarzowego. 31 stycznia 2021 doznała kontuzji kolana podczas treningu supergiganta w Garmisch-Partenkirchen, która wykluczyła ją z mistrzostw świata w Cortinie d’Ampezzo. Została wyznaczona jako chorąży reprezentacji Włoch na igrzyska olimpijskie w Pekinie w 2022, ale jej start w tej imprezie był niepewny z powodu kontuzji kolana odniesionej 23 stycznia 2022 na trasie supergiganta w Cortina d’Ampezzo. Ostatecznie wystartowała na igrzyskach, zdobywając w zjeździe srebrny medal, ustępując tylko Corinne Suter ze Szwajcarii. W sezonach 2020/2021, 2021/2022 i 2022/2023 zwyciężała w klasyfikacji zjazdu. Łącznie 21 razy stanęła na podium, odnosząc piętnaście zwycięstw. Na mistrzostwach świata w Courchevel/Méribel w lutym 2023 roku była jedenasta w supergigancie, a w zjeździe została zdyskwalifikowana. Sezon 2023/2024 zakończyła przedwcześnie, po tym jak złamała nogę podczas treningu. Kontuzja wykluczyła ją ze startów do końca sezonu. W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie siódme miejsce, a w klasyfikacji zjazdu była trzecia. Na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 zajęła piąte miejsce w supergigancie i szesnaste w zjeździe. W klasyfikacji generalnej sezonu 2024/2025 była trzecia, podobnie jak w klasyfikacjach supergiganta i zjazdu. W lutym 2026 brała udział w igrzyskach olimpijskich w Mediolanie–Cortina d’Ampezzo. W zjeździe była trzecia, przegrywając tylko z Breezy Johnson z USA i Niemką Emmą Aicher. Była też dziesiąta w gigancie. == Osiągnięcia == === Igrzyska olimpijskie === === Mistrzostwa świata === === Mistrzostwa świata juniorów === === Puchar Świata === ==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ==== sezon 2013/2014: 85. sezon 2014/2015: 123. sezon 2015/2016: 38. sezon 2016/2017: 3. sezon 2017/2018: 4. sezon 2018/2019: 22. sezon 2019/2020: 11. sezon 2020/2021: 9. sezon 2021/2022: 6. sezon 2022/2023: 5. sezon 2023/2024: 7. sezon 2024/2025: 3. sezon 2025/2026: ==== Miejsca na podium ==== Killington – 26 listopada 2016 (gigant) – 3. miejsce Lake Louise – 2 grudnia 2016 (zjazd) – 2. miejsce Lake Louise – 4 grudnia 2016 (supergigant) – 3. miejsce Sestriere – 10 grudnia 2016 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 16 grudnia 2016 (superkombinacja) – 3. miejsce Val d’Isère – 17 grudnia 2016 (zjazd) – 3. miejsce Maribor – 7 stycznia 2017 (gigant) – 2. miejsce Cortina d’Ampezzo – 28 stycznia 2017 (zjazd) – 2. miejsce Cortina d’Ampezzo – 29 stycznia 2017 (supergigant) – 2. miejsce Jeongseon – 4 marca 2017 (zjazd) – 1. miejsce Jeongseon – 5 marca 2017 (supergigant) – 1. miejsce Aspen – 15 marca 2017 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 16 grudnia 2017 (supergigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 17 grudnia 2017 (supergigant) – 3. miejsce Kranjska Gora – 6 stycznia 2018 (gigant) – 3. miejsce Bad Kleinkirchheim – 14 stycznia 2018 (zjazd) – 1. miejsce Cortina d’Ampezzo – 19 stycznia 2018 (zjazd) – 1. miejsce Åre – 14 marca 2018 (zjazd) – 2. miejsce Åre – 15 marca 2018 (supergigant) – 1. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 26 stycznia 2019 (supergigant) – 2. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 27 stycznia 2019 (zjazd) – 2. miejsce Crans Montana – 23 lutego 2019 (zjazd) – 1. miejsce Sankt Moritz – 14 grudnia 2019 (supergigant) – 1. miejsce Roza Chutor – 2 lutego 2020 (supergigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 18 grudnia 2020 (zjazd) – 2. miejsce Val d’Isère – 19 grudnia 2020 (zjazd) – 1. miejsce Sankt Anton – 9 stycznia 2021 (zjazd) – 1. miejsce Crans Montana – 22 stycznia 2021 (zjazd) – 1. miejsce Crans Montana – 23 stycznia 2021 (zjazd) – 1. miejsce Lake Louise – 3 grudnia 2021 (zjazd) – 1. miejsce Lake Louise – 4 grudnia 2021 (zjazd) – 1. miejsce Lake Louise – 5 grudnia 2021 (supergigant) – 1. miejsce Sankt Moritz – 11 grudnia 2021 (supergigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 18 grudnia 2021 (zjazd) – 1. miejsce Val d’Isère – 19 grudnia 2021 (supergigant) – 1. miejsce Cortina d’Ampezzo – 22 stycznia 2022 (zjazd) – 1. miejsce Crans-Montana – 27 lutego 2022 (zjazd) – 3. miejsce Lake Louise – 2 grudnia 2022 (zjazd) – 1. miejsce Lake Louise – 3 grudnia 2022 (zjazd) – 1. miejsce Sankt Moritz – 16 grudnia 2022 (zjazd) – 2. miejsce Sankt Moritz – 17 grudnia 2022 (zjazd) – 1. miejsce Cortina d’Ampezzo – 20 stycznia 2023 (zjazd) – 1. miejsce Crans-Montana – 26 lutego 2023 (zjazd) – 1. miejsce Kvitfjell – 4 marca 2023 (zjazd) – 2. miejsce Soldeu – 15 marca 2023 (zjazd) – 2. miejsce Sankt Moritz – 8 grudnia 2023 (supergigant) – 1. miejsce Sankt Moritz − 9 grudnia 2023 (zjazd) – 2. miejsce Val d’Isère – 17 grudnia 2023 (supergigant) – 3. miejsce Altenmarkt-Zauchensee – 13 stycznia 2024 (zjazd) – 1. miejsce Cortina d’Ampezzo – 26 stycznia 2024 (zjazd) – 3. miejsce Cortina d’Ampezzo – 27 stycznia 2024 (zjazd) – 3. miejsce Beaver Creek – 14 grudnia 2024 (zjazd) – 2. miejsce Beaver Creek – 15 grudnia 2024 (supergigant) – 1. miejsce Sankt Moritz – 21 grudnia 2024 (supergigant) – 3. miejsce Cortina d’Ampezzo – 18 stycznia 2025 (zjazd) – 1. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 25 stycznia 2025 (zjazd) – 2. miejsce Kvitfjell – 2 marca 2025 (supergigant) – 3. miejsce La Thuile – 13 marca 2025 (supergigant) – 2. miejsce La Thuile – 14 marca 2025 (supergigant) – 2. miejsce Sankt Moritz – 13 grudnia 2025 (zjazd) – 3. miejsce Sankt Moritz – 14 grudnia 2025 (supergigant) – 3. miejsce Val d’Isère – 21 grudnia 2025 (supergigant) – 1. miejsce Crans-Montana − 31 stycznia 2026 (supergigant) – 2. miejsce Soldeu – 27 lutego 2026 (zjazd) – 3. miejsce Soldeu – 1 marca 2026 (supergigant) – 1. miejsce == Przypisy == == Bibliografia == GOGGIA Sofia. Międzynarodowa Federacja Narciarska. [dostęp 2013-02-11]. (ang.). Sofia Goggia. olympedia.org. [dostęp 2026-02-28]. (ang.).