Ewa Pajor (ur. 3 grudnia 1996 w Uniejowie) – polska piłkarka, występująca na pozycji napastniczki, od sezonu 2024/25 zawodniczka FC Barcelony Femeni. Od 2009 r. reprezentantka kraju, a od 2013 r. członkini seniorskiej kadry narodowej (od 2022 r. jej kapitan). == Kariera klubowa == Pochodzi z Pęgowa koło Uniejowa. Mając 8 lat rozpoczęła treningi piłkarskie w Orlętach Wielenin, początkowo w drużynie chłopców, a od 12. roku życia – w specjalnie dla niej utworzonym zespole dziewczęcym. === Medyk Konin === Po ukończeniu Szkoły Podstawowej im. płk. pil. Szczepana Ścibiora w Wieleninie przeniosła się do Konina, zostając zawodniczką tamtejszego Medyka. 14 kwietnia 2012 zadebiutowała w polskiej ekstralidze, wchodząc na boisko w 55. minucie - wygranego 3:0 - meczu przeciwko AZS PSW Biała Podlaska. W debiucie strzeliła dwie bramki, pierwszą dwie minuty po wejściu na boisko. Mając w chwili debiutu 15 lat i 133 dni została najmłodszą piłkarką, która kiedykolwiek zagrała w ekstralidze. Aby móc wystąpić w tym spotkaniu, potrzebne było specjalne pozwolenie od PZPN, gdyż przepisy zezwalały wówczas na grę na najwyższym szczeblu ligowym wyłącznie zawodniczkom, które ukończyły 16. rok życia. W sezonie 2012/13 wraz z Medykiem zdobyła wicemistrzostwo kraju oraz Puchar Polski. W meczu finałowym z Unią Racibórz, wygranym 2:1, strzeliła obie bramki dla swojej drużyny. Sezony 2013/2014 i 2014/2015 okazały się być dla niej jeszcze bardziej udane, gdyż razem z Medykiem Konin dwukrotnie sięgnęła zarówno po mistrzostwo, jak i Puchar Polski. Ostatni mecz w barwach konińskiego zespołu rozegrała w zwycięskim finale Pucharu Polski przeciwko Górnikowi Łęczna (5:0), w którym ustrzeliła hat-tricka. Łącznie dla seniorskiej drużyny Medyka we wszystkich oficjalnych spotkaniach zdobyła 74 bramki, z czego 64 w ekstralidze (w 60 występach). === VfL Wolfsburg === Po dobrych występach w polskiej lidze zainteresowanie jej pozyskaniem wykazywały Paris Saint-Germain i Chelsea FC, jednak Pajor była zdecydowana na któryś z klubów niemieckich. Sprawdziła się na testach w drużynie ówczesnego hegemona Bundesligi – Turbine Poczdam, jednak ostatecznie zdecydowała się na VfL Wolfsburg, 5 marca 2015 podpisując dwuletni kontrakt, obowiązujący od 25 czerwca 2015. Z uwagi na problemy adaptacyjne, połowę inauguracyjnego sezonu w Niemczech spędziła w II-ligowych rezerwach VfL Wolfsburg. W pierwszym zespole „Wilczyc” zadebiutowała 15 listopada 2015, wygranym 4:0, domowym meczem 8. kolejki z SGS Essen, pojawiając się na boisku w 69. minucie. Z kolei pierwszego gola w Bundeslidze zdobyła 16 maja 2016 w 81. minucie wygranego 5:2 domowego spotkania ostatniej kolejki przeciwko 1. FC Köln (ustalając wynik). Dzięki dobrym występom, w grudniu 2017 r. przedłużyła umowę do 30 czerwca 2020. Gdy w 2020 r. podpisała nowy kontrakt z Wolfsburgiem, znalazła się w nim rekordowa wówczas kwota odstępnego – 1 milion euro. Eksplozja jej talentu nastąpiła w sezonie 2018/19, gdy zdobyła mistrzostwo Niemiec (trzecie z rzędu), Puchar Niemiec (czwarty z rzędu), a także – strzelając 24 gole w 19 meczach – pierwszy tytuł królowej strzelczyń Bundesligi. === FC Barcelona === W czerwcu 2024 r. podpisała trzyletni kontrakt z FC Barceloną, stając się zawodniczką tej drużyny od 1 lipca 2024. Swój debiut zaliczyła 8 września 2024 roku rozgrywając całe spotkanie ligowe w wyjazdowym meczu przeciwko Deportivo La Coruña. Mecz zakończył się wynikiem 3:0 na korzyść Barcelony, a sama zawodniczka zdobyła 2 bramki. 11 maja 2025 roku w wygranym 9:0 meczu z Realem Betis sięgnęła po swoje pierwsze Mistrzostwo Hiszpanii dorzucając kolejne dwie bramki do swojego dorobku. 18 maja 2025 roku w ostatnim meczu ligowym rozgrywanym przeciwko Athletic Bilbao zdobyła kolejne 2 gole, które były jej 42. i 43. trafieniem w sezonie we wszystkich rozgrywkach. Tym samym pobiła rekord w liczbie strzelonych goli w jednym sezonie dla Barcelony biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki należący wcześniej do Jennifer Hermoso, która w sezonie 2016/17 miała 41 goli. Ostatecznie sezon ligowy zakończyła z 25. trafieniami na koncie, a tym samym została Królową Strzelczyń całych rozgrywek. 22 września 2025 podczas gali Złotej Piłki otrzymała Nagrodę Gerda Müllera dla zawodniczki, która zdobyła najwięcej bramek w poprzednim sezonie. Był to pierwszy raz, kiedy to nagroda była przyznawana w kategorii kobiet. Natomiast w klasyfikacji ogólnej kobiecej Złotej Piłki zajęła 8. miejsce. Kilka tygodni później została uznana za najlepszą piłkarkę ligi hiszpańskiej sezonu 2024/25. == Kariera reprezentacyjna == W latach 2009–2011 była reprezentantką Polski U-15, a w latach 2011–2013 U-17, z którą w czerwcu 2013 r. w szwajcarskim Nyonie wywalczyła złoty medal mistrzostw Europy do lat 17. Po zakończeniu turnieju została wybrana najlepszą zawodniczką mistrzostw, a 9 października 2013 otrzymała nagrodę UEFA Under-17 Golden Player dla najlepszej piłkarki w Europie do lat 17. W seniorskiej reprezentacji Polski zadebiutowała 20 sierpnia 2013 pod wodzą selekcjonera Wojciecha Basiuka, w towarzyskim meczu z Czeszkami (wygranym 4:1), rozegranym w węgierskim Balatonfüredzie w ramach turnieju Balaton Cup. Pajor pojawiła się na boisku w 75. minucie i już minutę później wywalczyła rzut karny, który na bramkę zamieniła Patrycja Pożerska, a w 84. minucie - po indywidualnej akcji - sama wpisała się na listę strzelczyń. 6 września 2022, strzelając trzy gole Kosowu, stała się najskuteczniejszą strzelczynią w historii reprezentacji Polski, wyprzedzając Martę Otrębską (po tym meczu miała na koncie 51 bramek). 12 lipca 2025 strzeliła swoją pierwszą bramkę na wielkiej imprezie przeciwko Danii w wygranym meczu 3:2 w fazie grupowej mistrzostw Europy 2025. == Statystyki == === Reprezentacyjne === (aktualne na dzień 7 marca 2026) == Sukcesy == === Reprezentacja Polski === Mistrzostwo Europy do lat 17. (2013) === Medyk Konin === Mistrzostwo Polski (2013/14, 2014/15) Puchar Polski (2012/13, 2013/14, 2014/15) === VfL Wolfsburg === Mistrzostwo Niemiec (2016/17, 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2021/22) Puchar Niemiec (2015/16, 2016/17, 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2020/21, 2021/22, 2022/23, 2023/24) Finał Ligi Mistrzyń (2015/16, 2017/18, 2019/20, 2022/23) === FC Barcelona === Mistrzostwo Hiszpanii (2024/25) Finał Ligi Mistrzyń (2024/25) === Indywidualne === UEFA Under-17 Golden Player w 2013 r. Królowa strzelczyń Bundesligi (2018/19, 2023/24) Królowa strzelczyń Ligi F (2024/25) Królowa strzelczyń Ligi Mistrzyń (2022/23) Piłkarka roku 2018, 2019, 2022, 2023 i 2024 w plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna” Nagroda Gerda Müllera (2025) === Inne === Polski „Forbes Women” umieścił ją w zestawieniu setki kobiet, które wyróżniły się w 2021 r.. == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Oficjalna strona internetowa Oficjalne konto na Facebooku Oficjalne konto na Instagramie