Tomasz Narkun (ur. 3 grudnia 1989 w Stargardzie) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) oraz grappler. Zwycięzca eliminacji M-1 Selection z 2010, Mistrz Europy MMA - Holandia 2009. Multimedalista mistrzostw Polski i Europy ADCC w submission fightingu z 2012 i 2014 oraz posiadacz czarnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu. Od 2015 do 2022 mistrz KSW w wadze półciężkiej (93 kg). Aktualnie związany z federacją Oktagon MMA. == Kariera MMA == === M-1 Global i zdobycie mistrzostwa w Danii === Zadebiutował w MMA 15 listopada 2009 na niemieckiej gali Fight Club Berlin 14, pokonując Słowaka Daniela Biskupica. W marcu 2010 roku wziął udział w zachodnioeuropejskich eliminacjach M-1 Selection, które ostatecznie wygrał pokonując w ciągu roku trzech rywali. 10 grudnia 2010 na finałowej gali M-1 Challenge 22 przegrał z Wiaczesławem Wasilewskim przez techniczny nokaut w drugiej rundzie o tytuł mistrzowski wagi półciężkiej. Ostatnią walkę w M-1 stoczył 5 marca 2011, po czym wycofał się ze startów w MMA na blisko dwa lata. 18 kwietnia 2013 ponownie stanął w klatce na lokalnej gali w Polsce, pokonując Rafała Zawidzkiego przed czasem. 7 listopada 2013 zdobył pas mistrza duńskiej organizacji European MMA w wadze półciężkiej, poddając zawodnika gospodarzy Simona Carlsena. === KSW === W 2014 roku podpisał kontrakt z Konfrontacją Sztuk Walki, gdzie w debiucie podczas gali KSW 27: Cage Time poddał doświadczonego Brazylijczyka Charlesa Andrade. 31 października 2015 podczas gali KSW 32: Road to Wembley w Londynie zrewanżował się Goranowi Reljiciowi, zwyciężając z nim przez techniczny nokaut i odbierając mu międzynarodowy pas mistrzowski KSW w wadze półciężkiej. Do pierwszej obrony pasa przystąpił 5 marca 2016 podczas KSW 34: New Order w walce przeciwko Cassio Barbosa de Oliveira. Narkun znokautował Brazylijczyka w pierwszej rundzie. 1 października 2016 (KSW 36: Trzy Korony) po raz kolejny obronił pas, pokonując przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Kameruńczyka Rameau Thierry Sokoudjou. 27 maja 2017 podczas 39-ej edycji KSW na Stadionie Narodowym w Warszawie poddał Marcina Wójcika na sekundę przed końcem pierwszej rundy. 3 marca 2018 stoczył tzw. superfight z mistrzem KSW wagi średniej Mamedem Chalidowem na KSW 42: Khalidov vs. Narkun. „Żyrafa” poddał rywala w 3. rundzie duszeniem trójkątnym nogami. Po walce otrzymał bonus za walkę wieczoru, ale został też nagrodzony bonusem za poddanie wieczoru. Do rewanżowego starcia między mistrzami doszło 1 grudnia 2018 podczas KSW 46: Narkun vs. Khalidov 2. Po trzech rundach sędziowie orzekli zwycięstwo Narkuna. Pojedynek obu zawodników nagrodzono bonusem za najlepszą walkę wieczoru. 23 marca 2019 na KSW 47: The X-Warriors w walce wieczoru stoczył pojedynek z mistrzem KSW wagi ciężkiej Philem De Friesem. Stawką pojedynku był pas królewskiej dywizji. Po pięciu rundach sędziowie orzekli zwycięstwo Anglika. 14 września 2019 podczas jubileuszowej gali KSW 50: London, przystąpił do czwartej obrony pasa w walce z Przemysławem Mysialą. Narkun poddał rywala w pierwszej rundzie duszeniem gilotynowym. Po walce został nagrodzony bonusem w kategorii poddanie wieczoru. 14 listopada 2020 przystąpił do piątej obrony pasa podczas KSW 56: Polska vs. Chorwacja. Jego rywalem był niepokonany Chorwat Ivan Erslan. Popularny „Żyrafa” poddał Chorwata w drugiej rundzie duszeniem zza pleców, broniąc tym samym tytuł. Po dwóch wygranych pojedynkach Narkun spotkał się ponownie z Philem De Friesem, tym razem na gali KSW 60: De Fries vs. Narkun 2. Mistrzowski pojedynek po raz kolejny zwyciężył panujący mistrz wagi ciężkiej, który skończył Polaka przed czasem w drugiej rundzie. Na gali KSW 66: Ziółkowski vs. Mańkowski w terminie 15 stycznia 2022 roku po ponad 6 latach stracił pas mistrzowski, przegrywając po jednogłośnej decyzji sędziowskiej z Rosjaninem Ibragimem Czużygajewem. 14 października 2022 na odbywającej się w Nowym Sączu gali KSW 75: Stasiak vs Ruchała zmierzył się z debiutującym w organizacji Brazylijczykiem Henrique da Silvą. Po dominacji w parterze w pierwszej rundzie, niespodziewanie na początku drugiej odsłony został znokautowany frontalnym kopnięciem na szczękę. W marcu 2023 roku w mediach społecznościowych potwierdził zakończenie kontraktu z KSW. === Seaside BattleS MMA i niedoszły debiut w Cave MMA === Kolejny swój pojedynek stoczył 7 czerwca 2023 podczas gali Seaside BattleS MMA 3, która miała miejsce w Teatrze Letnim w Szczecinie. Jego rywalem był Serb Antonio Zovak. Zwyciężył przez techniczny nokaut już po 16 sekundach pierwszej rundy. Następnie oczekiwano, że 22 września 2023 w głównej walce wieczoru gali Cave MMA 3: Rave in the Cave w Grodzisku Mazowieckim zmierzy się z Adamem Kowalskim. Niecały tydzień przed tym wydarzeniem ogłoszono, że Kowalski wypadł z tego pojedynku z powodu kontuzji. W związku z wypadnięciem pierwotnego rywala organizacja Cave MMA zaproponowała Narkunowi aż trzech potencjalnych przeciwników, jednak popularny „Żyrafa” odrzucił ofertę walki z każdym z nich, przez co nie zawalczył w tym terminie. W grudniu 2023 roku podczas drugiego występu dla federacji Seaside BattleS MMA zawalczył na czwartej numerowanej gali, która miała miejsce w Płotach. Jego rywalem został reprezentant Finlandii Jussi Halonen. Już w 30 sekund poddał Fina duszeniem trójkątnym nogami. 11 maja 2024 na gali Seaside BattleS MMA 5, która miała miejsce w szczecińskim Teatrze Letnim, stoczył ponownie walkę wieczoru. Jego przeciwnikiem był Arkadiusz Jędraczka, który został ogłoszony na dzień przed wydarzeniem. Ponownie odniósł triumf w pierwszej odsłonie rundowej, pokonując rywala przez techniczny nokaut. === Oktagon MMA === Po blisko dwuletniej przerwie Narkun zadebiutował w czesko-słowackiej organizacji Oktagon MMA. Na gali Oktagon 86: Materla vs. Jungwirth, która odbyła się 11 kwietnia 2026 w Szczecinie, zmierzył się z Niemcem Alexandrem Poppeckiem. Uległ rywalowi jednogłośnie na kartach puntkowych. == Osiągnięcia == === Mieszane sztuki walki === Amatorskie 2008: IV edycja Ligi Shooto – 1. miejsce w kat. 83 kg 2009: Mistrzostwa Europy Shooto – 1. miejsce w kat. 91 kg (Deventer) Zawodowe M-1 Selection 2010: M-1 Selection Western Europe – 1. miejsce w wadze półciężkiej (93 kg) European MMA 2013: Mistrz European MMA w wadze półciężkiej (93 kg) Konfrontacja Sztuk Walki 2015–2022: Międzynarodowy mistrz KSW w wadze półciężkiej (93 kg) === Grappling === 2009: Grappling Arena – 2. miejsce w kat. 88 kg (Gdynia) 2009: Mistrzostwa Polski ADCC w submission fightingu – 1. miejsce w kat. 88 kg (Szczecin) 2011: Mistrzostwa Polski ADCC w submission fightingu – 1. miejsce w kat. 98,9 kg (Szczecin) 2012: X Puchar Polski w bjj – 1. miejsce w kat. 100 kg (Konin) 2012: Mistrzostwa Europy ADCC – 1. miejsce w kat. –99 kg (Lublana) 2012: ADCC World Pro – 2. miejsce w kat. 92 kg oraz 1. miejsce w kat. open (Warszawa) 2013: Mistrzostwa Świata ADCC – ćwierćfinalista w kat. –99 kg (Pekin) 2014: Mistrzostwa Europy ADCC – 1. miejsce w kat. –99 kg (Sofia) 2021: XVII Mistrzostwa Polski BJJ – 1. miejsce (Warszawa) == Lista zawodowych walk MMA == == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Oficjalny rekord MMA