Weronika Anna Rosati (ur. 9 stycznia 1984 w Warszawie) – polska aktorka, działaczka społeczna i felietonistka. Absolwentka Lee Strasberg Theatre and Film Institute oraz członkini Europejskiej Akademii Filmowej. Swoją karierę aktorską zaczynała od epizodów w polskich serialach telewizyjnych. Popularność przyniosła jej rola Ani w serialu M jak miłość (2002–2005, 2018–2020). W filmie zadebiutowała w 2005 rolą Dżemmy w obrazie Patryka Vegi Pitbull; zagrała również w opartym na nim serialu o tym samym tytule (2005–2008). Od tamtej pory wystąpiła w wielu polskich i międzynarodowych produkcjach filmowych i telewizyjnych, wcielając się głównie w role drugoplanowe. Była nominowana do Orła za najlepszą główną rolę kobiecą w filmie Obława (2012). == Młodość == Urodziła się 9 stycznia 1984 w Warszawie, jako córka ekonomisty i polityka Dariusza Rosatiego (pół-Włocha) oraz projektantki mody Teresy Rosati. Ma starszego o dwanaście lat brata, Marcina. Mając dwa lata, wraz z rodziną wyjechała do Princeton, gdzie jej ojciec otrzymał posadę wykładowcy. Kiedy miała sześć lat, zamieszkali na pięć lat w Szwajcarii. Podczas bierzmowania przyjęła imię Dolores. Jako nastolatka uczęszczała do ogniska teatralnego działającego przy Teatrze Ochoty w Warszawie oraz uczyła się tańca i akrobatyki w teatrze Studio Buffo. Przed napisaniem matury w ramach wyjątku została przyjęta do prywatnej policealnej Szkoły Aktorskiej im. Haliny i Jana Machulskich w Warszawie. W 2003 dostała się na Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. Po półtora roku studiów wzięła urlop dziekański, aby móc kontynuować pracę na planie serialu M jak miłość, po czym zrezygnowała z edukacji i wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Po wyjeździe uczyła się w Stella Adler Academy of Acting and Theatre, Lee Strasberg Theatre and Film Institute, Larry Moss Studio oraz Ivana Chubbuck Studio. Studia w Lee Strasberg Theatre and Film Institute ukończyła i stała się dyplomowaną aktorką. Po latach wyznała, że jednym z powodów, dla których zrezygnowała ze studiów w łódzkiej filmówce, była przemoc, jakiej doświadczyła ze strony niektórych wykładowców, w tym m.in. Ewy Mirowskiej. O swoich przeżyciach opowiedziała w książce Karoliny Korwin-Piotrowskiej pt. Wszyscy wiedzieli. == Kariera aktorska == W wieku 15 lat zagrała zakonnicę u boku Leona Niemczyka w filmie, który nie został ostatecznie wydany. Jej oficjalnym debiutem była rola „Niki” w serialu Klasa na obcasach w 2000. Początkowo grała głównie epizody w serialach telewizyjnych, takich jak Samo życie, Marzenia do spełnienia, As oraz Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście. Większą rolę zagrała w serialu Ryszarda Bugajskiego Tak czy nie?, a ogólnopolską popularność zyskała dzięki serialowi M jak miłość, w którym w latach 2002–2005 wcielała się w postać Ani, przyjaciółki Kingi Zduńskiej i dziewczyny Pawła Zduńskiego. Do M jak miłość wróciła na dwa lata w 2018. Przełom w jej karierze nastąpił w 2005, kiedy zagrała Dżemmę w filmie Patryka Vegi Pitbull. Film zdobył renomę kultowego, a Rosati otrzymała dwie nominacje do Złotych Kaczek, przyznawanych przez czytelników magazynu „Film”. Na podstawie Pitbulla zrealizowano serial z jej udziałem o tym samym tytule, który emitowany był na antenie TVP2 w latach 2005–2008. W 2006 po raz pierwszy pojawiła się w międzynarodowej produkcji, filmie Inland Empire Davida Lyncha, jak również zagrała w filmie Wiesława Saniewskiego Bezmiar sprawiedliwości. W kolejnych latach wystąpiła m.in. w amerykańskim horrorze Dom (House; 2008), w dramacie Magdaleny Piekorz Senność (2008) oraz w filmie psychologicznym Piotra Matwiejczyka Smutna (2009), a także gościnnie w serialach Kryminalni (2007), Daleko od noszy (2008), Londyńczycy (2008) i 39 i pół (2009). W 2009 rozpoczęła pracę na planie serialu Majka (2009–2010), w którym wcielała się w postać Dagmary Godzwon. W 2010 wystąpiła w czarnej komedii Piotrek trzynastego w roli Andżeliny. Ponadto była jednym z producentów tego filmu. W tym roku zagrała także Rojzę, Żydówkę pracującą w warsztacie futrzarskim w getcie, w trzecim sezonie serialu Czas honoru. Pod koniec 2010 wygrała casting do roli w amerykańskiej produkcji telewizyjnej stacji HBO – serialu Luck (2012), w którym zagrała krupierkę Naomi. W 2011 wcieliła się w seryjną morderczynię Magdalenę we francuskim thrillerze telewizyjnym stacji France 2 Dame de pique, pojawiła się w nominowanym do Oscara dramacie wojennym Agnieszki Holland W ciemności oraz wystąpiła w roli dziennikarki Anny we francuskim filmie Spisek (Largo Winch II). W 2012 w dramacie wojennym Marcina Krzyształowicza Obława zagrała sanitariuszkę „Pestkę”. Jej występ zyskał uznanie krytyków; w opinii Barbary Hollender Rosati „udowodniła, że czas spojrzeć na nią jak na interesującą aktorkę, a nie bohaterkę rubryk towarzyskich”, natomiast Łukasz Maciejewski docenił jej „bardzo dobrą rolę dramatyczną”. Za swoją kreację otrzymała nominację do Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” w kategorii Najlepsza główna rola kobieca. Między 2012 a 2013 wystąpiła w amerykańskich produkcjach kinowych: Iceman: Historia mordercy (The Iceman; 2012) jako Livi, Twardziele (Stand Up Guys; 2012) jako Irena, Kula w łeb (Bullet to the Head; 2012) jako Lola, Bitwa roku (Battle of the Year; 2013) jako Jolene oraz Last Vegas (2013) jako kelnerka Veronica. W 2013 pojawiła się również w jednym z odcinków serialu Agenci NCIS (NCIS: Naval Criminal Invastigative Service) zatytułowanym „Berlin” jako Rivka David, a także dołączyła do stałej obsady dwóch polskich seriali: Piąty Stadion i Hotel 52. Ponadto wcieliła się w dubbingową rolę Dottie w polskojęzycznej wersji animowanego filmu Samoloty. W 2013 została laureatką nagrody im. Poli Negri „Politka” na 7. Przeglądzie Twórczości Filmowej „Pola i inni” w Lipnie. W dramacie psychologicznym Krzysztofa Zanussiego, Obce ciało, zagrała Mirę Tkacz, asystentkę Kris granej przez Agnieszkę Grochowską. Wspólnie były nominowane do nagrody Węże w kategorii Najgorszy duet na ekranie. Premiera tego filmu odbyła się we wrześniu 2014 na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto. Również w 2014 po raz kolejny użyczyła głosu w polskojęzycznych wersjach animowanych produkcji: Gangu Wiewióra oraz drugiej części Samolotów – Samoloty 2. Wystąpiła także w miniserialu Agnieszki Holland Dziecko Rosemary (Rosemary’s Baby) w epizodycznej roli dziewczyny z klubu nocnego o imieniu Ginger. W latach 2015–2016 grała Kamilę Miłek w serialu TVP1 Strażacy, a w 2015 pojawiła się w dwóch odcinkach serialu Detektyw (True Detective). W 2016 wystąpiła w kolejnych amerykańskich produkcjach telewizyjnych: Nie z tego świata (Supernatural) oraz Objazd (The Detour), w których zagrała kolejno francuską agentkę Delphine Seydoux i Oksanę. Ponadto wcieliła się w postać Louise McVay, żony kapitana Charlesa McVaya granego przez Nicolasa Cage’a w filmie wojennym Ostatnia misja USS Indianapolis (USS Indianapolis: Men of Courage), a także podłożyła głos księżniczce o imieniu Shallia w polskojęzycznej wersji filmu Nowe przygody Aladyna. W 2017 zagrała jedną z głównych ról w komedii romantycznej Ryszarda Zatorskiego Porady na zdrady oraz została obsadzona w dwóch serialach stacji TVN: Belle Epoque i Diagnoza. Za Porady na zdrady ponownie była nominowana do nagrody Węże, tym razem w kategorii Najgorsza rola żeńska. W 2018 wystąpiła w komedii romantycznej Podatek od miłości, a w 2019 zagrała w filmie Marthy Coolidge Znajdę Cię (I'll Find You), opowiadającym historię miłosną na tle Polski lat 30. i 40. XX wieku. W latach 2019–2020 grała jedną z głównych ról, prawniczkę Martę, w serialu Zawsze warto. W filmie Śniegu już nigdy nie będzie Małgorzaty Szumowskiej i Michała Englerta, który został zaprezentowany premierowo w konkursie głównym na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji we wrześniu 2020, wcieliła się w dwie postacie: żonę mężczyzny umierającego na raka oraz matkę głównego bohatera. W 2021 ukazała się gra komputerowa The Medium, w której metodą przechwytywania ruchu użyczyła wizerunku tytułowej bohaterce – medium Mariannie. W tym roku zagrała także w serialu Agenci NCIS: Los Angeles oraz w filmie Andrew Stevensa Ponad horyzont! (Send It!). Swoją premierę tego roku miał również film Brigitte Bardot cudowna Lecha Majewskiego, w którym wcieliła się w postać inspirowaną Elizabeth Taylor w roli Kleopatry. W 2022 odebrała nagrodę dla najlepszej aktorki zagranicznej na włoskim festiwalu filmowym „Artelesia” w Benewent za główną rolę żeńską w filmie To nie koniec. == Styl gry == Od dzieciństwa jest zafascynowana systemem Stanisławskiego, którego uczyła się w Lee Strasberg Theatre and Film Institute oraz Stella Adler Academy of Acting and Theatre. Z tego systemu korzystała, przygotowując się do ról m.in. w Pitbullu (do roli w tym filmie nauczyła się ormiańskiego akcentu, z którym mówiła przed rozpoczęciem zdjęć) czy Obławie (na dwa miesiące przed wejściem na plan zdjęciowy przestała wychodzić z domu). Za filmowe autorytety uznaje: Elizabeth Taylor, Bette Davis, Jane Fondę, Kirka Douglasa i Sidneya Poitiera. == Pozostałe przedsięwzięcia == W 2004 wzięła udział w kampanii reklamowej szamponu do włosów „Pantene” marki Procter & Gamble. W 2007 została ambasadorką linii kosmetyków „Sin Skin” polskiej marki Dr Irena Eris, obejmującej preparaty pielęgnacyjne do twarzy oraz perfumy. Brała udział w programach rozrywkowych: Ranking gwiazd (2008) oraz Taniec z gwiazdami (2009). Ponadto wystąpiła w teledyskach do utworów: „Bless Me” Raya Wilsona (2009), „Broń, Panie broń” Poli (2009) oraz „This Woman’s Work” Pati Sokół (2012). W 2010 rozpoczęła współpracę z serwisem Stopklatka.pl dla którego pisała artykuły o tematyce filmowej. Jej felietony były publikowane również w miesięczniku „Film”, dwutygodnikach „Show” i „Party”, tygodniku „Wprost” oraz serwisie Plejada.pl. W 2013 została reporterką Dzień dobry TVN. W 2014 sygnowała swoim nazwiskiem perfumy „Femme” marki Avon. W 2015 zasiadła w jury jednego z odcinków drugiej edycji programu Project Runway. W marcu 2018 poprowadziła ostatni odcinek