Jan Józef Borysewicz, ps. Jan Bo (ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu) – polski wokalista, multiinstrumentalista, kompozytor, autor tekstów piosenek i producent muzyczny. Jeden z najpopularniejszych polskich gitarzystów rockowych, uznawany za jednego z wirtuozów gitary w Polsce. Lider i współzałożyciel zespołu Lady Pank. Autor solowego projektu Jan Bo. Grał także z innymi wykonawcami, m.in. z Grzegorzem Ciechowskim, Jackiem Skubikowskim, Urszulą i Ewą Bem. Twórca warsztatów muzycznych Fundacja Akademia Jana Borysewicza. == Życiorys == === Dzieciństwo === Urodził się we Wrocławiu, a dorastał na wrocławskim Sępolnie. Ma starszą o trzy lata siostrę Halinę i miał starszego o dwa lata brata Andrzeja. Początkowo planował zostać perkusistą, jak jego ojciec – Michał Borysewicz (zm. 1990 w wieku 62 lat wskutek rozległego zawału serca), który amatorsko grał na perkusji w zespole jazzowym, a ponadto ukończył szkołę teatralną. W wieku 14 lat uczestniczył w perkusyjnych warsztatach muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański. Gdy miał 13 lat, jego matka zachorowała na stwardnienie rozsiane. W wieku 16 lat podjął pracę zarobkową w charakterze malarza pokojowego, aby wesprzeć rodzinę finansowo. Pracował także w drukarni. Grą na gitarze zainteresował go brat Andrzej, który nauczył go akordów utworu „Dom wschodzącego słońca”. Naukę gry kontynuował pod okiem Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie. Jednocześnie trenował boks w Gwardii Wrocław. === Kariera zawodowa === Gdy miał 17 lat, podczas jednego występów we wrocławskim domu kultury został dostrzeżony przez Jacka Barana, ówczesnego wokalistę zespołu Nurt, który zaoferował mu dołączenie do grupy. Oficjalnie zadebiutował w formacji w 1972 r., jednorazowo zastępując Aleksandra Mrożka podczas koncertu zespołu, na którym zagrał bez wcześniejszej próby. W tym czasie doskonalił swoją grę pod okiem Jerzego Kaczmarka. Gdy miał 17 lat, wyjechał do NRD, gdzie przez kolejne osiem lub dziewięć miesięcy koncertował z duetem Katja und Roman założonym przez Romana Runowicza. Po jednym z koncertów został dostrzeżony przez bluesmana Alexisa Kornera, który zaoferował mu 10 występów w Niemczech i Wielkiej Brytanii, jednak Borysewicz odmówił, nie będąc pewnym swoich umiejętności. Następnie grał w big-bitowej grupie Pakt z Jackiem Krzaklewskim (późniejszym gitarzystą Perfectu). W 1974 został gitarzystą Super Paktu (zespołu powstałego w wyniku przekształcenia grupy Pakt), w którym grał m.in. z Andrzejem Pluszczem. W latach 1975–1977 grał w zespole Ireneusza Dudka Apokalipsa. Po dwóch latach grania w zespole otrzymał propozycję współpracy z Budką Suflera, której został gitarzystą w 1978. Z zespołem koncertował po Polsce, a także po Holandii i Niemczech Zachodnich, poza tym nagrał trzy albumy studyjne: Na brzegu światła, Ona przyszła prosto z chmur, Za ostatni grosz i skomponował dla grupy utwory: „Nie wierz nigdy kobiecie”, „Nie ma końca tej podróży” i „Bez satysfakcji”. Piosenki zwiastowały przyszły styl Lady Pank, którego koncepcja rodziła się podczas ostatnich miesięcy gry Borysewicza w Budce. O ile „Nie wierz nigdy kobiecie” okazał się być jednym z największych przebojów zespołu, grupa z rezerwą podeszła do pozostałych kompozycji Borysewicza – utwór „Bez satysfakcji” został umieszczony na stronie B jednego z singlii 7" zespołu, zaś „Nie ma końca tej podróży” początkowo został odrzucony przez grupę (ukazał się dopiero na reedycji albumu Za ostatni grosz w 1995 na płycie CD), co stało się zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz opuścił zespół, a wraz z nim Andrzej Mogielnicki, autor tekstów. Jeszcze w okresie współpracy z Budką, w 1979 odbył trasę koncertową po ZSRR z Tadeuszem Nalepą i jego zespołem Breakout. Zaraz po odejściu z Budki Suflera dostał propozycję grania w zespole Perfect, ale ją odrzucił, bo zamierzał założyć własny zespół. W grudniu 1981 podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej nagrał piosenkę „Mała Lady Punk”, w którym wykonał m.in. partie wokalne. Utwór stał się przebojem radiowym i sprowokował Borysewicza do uformowania zespołu. W 1982, za namową Mogielnickiego, obsadził Janusza Panasewicza jako wokalistę w formowanej przez siebie kapeli. Pozostałych muzyków sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego, a skład formacji kompletował przez rok. Ostatecznie uformował zespół Lady Pank (nazwę zainspirował tytuł piosenki „Mała Lady Punk”), z którym w 1983 wydał pierwszy album, nazwany tak samo jak zespół. Album osiągnął ogromny sukces komercyjny, a większość umieszczonych na nim utworów zajęła wysokie miejsca na listach przebojów. Borysewicz zwyciężył w plebiscycie magazynu „Non Stop” w kategoriach: kompozytor, autor tekstów, wokalista i instrumentalista. W 1984 wraz z Panasewiczem nagrał ścieżkę dźwiękową z własną muzyką do filmu animowanego O dwóch takich, co ukradli księżyc. W nagraniach zagrał na wszystkich instrumentach, dlatego album traktuje się jako jego pierwszy, solowy projekt. Z Panasewiczem wystawił także spektakl muzyczny pt. „Jacek i Placek, czyli Lady Pank w poszukiwaniu krainy leniuchów”. W maju 1986 za utwór „Minus Zero” otrzymał nagrodę dla najlepszego kompozytora na Tokyo Music Festivalu. W tym samym roku wziął udział w nagraniach albumów Złe słowa Jacka Skubikowskiego i Obywatel G.C. Grzegorza Ciechowskiego. W 1987 współtworzył projekt Nasz wspólny świat z udziałem m.in. zespołów Lombard, TSA i Kombi. Został uznany kompozytorem roku w plebiscycie tygodnika „Zarzewie” oraz kompozytorem i instrumentalistą roku w rankingu magazynu „Non Stop”. W 1988 rozpoczął solowy projekt muzyczny pod szyldem Jan Bo. Wydał album pt. Królowa ciszy, zawierający jego autorskie utwory świąteczne. Niedługo potem rozpoczął pracę nad muzycznym projektem BO-Session, w którym zamierzał zaprezentować autorskie wykonania kompozycji Milesa Davisa, Johna Coltrane’a oraz Jimiego Hendriksa. Projekt nie został jednak dokończony, a jedynym owocem tej sesji był nigdy niewydany utwór „Ezy Rider” Hendrixa w interpretacji Borysewicza. W 1992 wydał drugą solową płytę pt. Wojna w mieście, a w 1995 – album pt. Moja wolność. Również w 1995 brał udział w nagraniach albumu pt. Tribute to Eric Clapton. Był producentem autorskiej składanki Być wolnym (1997), do której nagrania zaprosił przedstawicieli różnych nurtów polskiego rocka, w tym zespoły: Perfect, Acid Drinkers, Big Cyc, T.Love i Oddział Zamknięty oraz Pawła Kukiza, Roberta Gawlińskiego i Urszulę. W 1999 na zaproszenie Mieczysława Jureckiego wziął udział w nagraniach albumu pt. 12 sprawiedliwych. W 2002 nagrał z Pawłem Kukizem ścieżkę dźwiękową do filmu E=mc² oraz wystąpił gościnnie z Dariuszem Michalczewskim na koncercie zespołu Scorpions w utworze „Rock You Like a Hurricane”. W 2003 nagrał z Pawłem Kukizem popową płytę pt. Borysewicz & Kukiz, która osiągnęła duży sukces komercyjny, sprzedając się w blisko 100 tys. egzemplarzy. Promowali ją przebojami „Jeśli tylko chcesz” i „Bo tutaj jest, jak jest”, a także koncertami w Polsce i USA, gdzie wystąpili dla amerykańskiej Polonii. Oprócz tego wystąpili w duecie jako jurorzy w jednym z odcinków programu Szansa na sukces, a w 2004 zostali zakwalifikowani do koncertu „Top” podczas festiwalu TOPtrendy 2004, zajmując piąte miejsce w zestawieniu najchętniej kupowanych albumów w poprzednim roku; nie wystąpili w koncercie, bo jeszcze przed festiwalem zakończyli działalność projektu. W lipcu 2006 dali wspólny koncert w Gdańsku, a kolejne dwa zagrali w 2007. W czerwcu 2004 wystąpił podczas koncertu jubileuszowego Krzysztofa Krawczyka pt. „To co w życiu ważne” odbywającego się w ramach festiwalu piosenki w Sopocie. W 2008 był jednym z jurorów muzycznego talent-show Nowa Generacja; uchodził za najłagodniejszego wśród jurorów programu. Również w 2008 wziął udział w nagraniach albumów Rock Loves Chopin i Hey Jimi – polskie gitary grają Hendrixa oraz wydał płytę pt. W hołdzie Tadeuszowi Nalepie, do której nagrania zaprosił kilku innych wykonawców. W lutym 2010 pod szyldem projektu Jan Bo wydał album pt. Miya, do którego nagrania zaprosił m.in. Piotra Cugowskiego (wokal w utworze „Masz się bać”) i Urszulę Rembalską (duet wokalny w utworze „Pajacyk”). Płytę promował singlem „Miłości żar”, do którego zrealizował teledysk. 3 czerwca 2013 premierowo zaprezentował utwór „Kryzysowy”, który nagrał z zespołem Video. W 2014 został zaproszony przez Roberta Mączyńskiego do nagrania wspólnego albumu pt. Bal Maturalny. Album był sygnowany szyldem Rozbójnik Alibaba & Jan Borysewicz i osiągnął sukces komercyjny, otrzymując status platynowej płyty. W tym okresie Borysewicz pracował także nad drugim albumem studyjnym duetu Borysewicz & Kukiz, którego premiera początkowo miała odbyć się w 2013, lecz finalnie została przesunięta na listopad 2015 ze względu na komplikacje wydawnicze. Wytwórnia Sony Music Entertainment Poland zerwała kontrakt z Pawłem Kukizem z powodu jego startu w wyborach prezydenckich, a ostatecznie Paweł Kukiz wycofał się z projektu. Za poleceniem wytwórni Universal Music Polska, Borysewicz dokończył płytę z wokalistą Rafałem Brzozowskim. 27 listopada 2015 do sprzedaży trafił album duetu Borysewicz & Brzozowski, zawierający 11 utworów oscylujących wokół stylistyki pop-rockowej. Wydawnictwo promował singiel „Słowa na otarcie łez”. 23 września 2016 wydał kolejny solowy album spod szyldu Jan Bo – Kawa i dym, do realizacji którego zaprosił wokalistów: Piotra Roguckiego, Igora Herbuta, Piotra Cugowskiego, Damiana Ukeje i Joannę Lazar. 27 maja 2017 wziął udział w otwarciu gali KSW 39 na Stadionie Narodowym w Warszawie, wykonując utwór „Zamki na Piasku” w towarzystwie Damiana Ukeje w roli wokalisty. W 2018 wystartował z projektem Akademia Jana Borysewicza, w którym oferuje warsztaty muzyczne połączone z koncertami. 28 października zagrał koncert z okazji 30-lecia koncertów w Radiowej Trójce spod szyldu Jan Borysewicz i Przyjaciele, w którym wystąpili z nim: Maciej Maleńczuk, Małgorzata Ostrowska, Wojciech Cugowski, Piotr Rogucki czy Dariusz Kozakiewicz. 25 grudnia miała miejsce prem