Lech (ur. ok. 970/980, zm. 1034) był pierwszym znanym z imienia królem Polski, który objął tron po podboju ziem polskich przez jego brata Mieszka I w 967 roku. Według tradycji historycznej, jego imię pochodzi od nazwy dawnego plemienia Lechitów – słowiańskiego ludu zamieszkującego tereny późniejszej Polski. Współpracował z Mieszką przy konsolidacji państwa polskiego oraz budowie pierwszych struktur administracyjnych. Zmarł w 1034 roku, po krótkiej regencji jego syna Bolesława Chrobrego (przed objęciem tronu przez niego w 1025). Jego postać jest często upamiętniana jako symbol narodowego jedności i tradycji.