George William Russell (ur. 15 lutego 1998 w King’s Lynn) – brytyjski kierowca wyścigowy, startujący w mistrzostwach świata Formuły 1 od sezonu 2019. Od sezonu 2022 kierowca zespołu Mercedes-AMG Petronas Formula One Team, mistrz Formuły 2 (2018), mistrz serii GP3 (2017), zwycięzca czterech wyścigów i jednego sprintu Formuły 1. == Życiorys == === Początki === Urodził się w rodzinie Allison i Steve′a Russellów. Jego ojciec prowadził małe przedsiębiorstwo. Ma starsze rodzeństwo, siostrę Carę i brata o imieniu Benjy (ur. 1986), który w młodości był kierowcą kartingowym, ale jego rodzina nie była wcześniej powiązana ze sportami motorowymi. Russell rozpoczął starty w wyścigach kartingowych mając osiem lat. Przez kolejne cztery lata jego mechanikiem był jego ojciec, który około dekadę wcześniej pomagał w startach jego starszemu bratu. Ojciec braci Russell zdobył wtedy doświadczenie, które wykorzystywał przy rozwoju kariery kartingowej młodszego syna. Zdobywał liczne sukcesy w kartingu, a na początku swojego pierwszego sezonu w KF3 (seria kartingowa dla kierowców od 11 do 15 roku życia) z dużą przewagą pokonywał Verstappena, Ocona i Strolla. Jednak w 2012 roku przeszkodą w rozwijaniu szybkości gokarta okazał się jego wzrost. Russell podrósł względem poprzedniego sezonu, co przy wysokiej temperaturze i dużym ogumieniu toru powodowało, że wzrost przyczepności oznaczał mniejszą moc gokarta na zakrętach. Pomimo tego, zarówno w 2011, jak i w 2012 roku Russell zdołał zdobyć dwa tytuły mistrza Europy KF3 z rzędu. === Formuła 4 BRDC i Alpejska Formuła Renault 2.0 === Po sezonie 2013 Russell opuścił karting i rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w sezonie 2014 Formuły 4 BRDC, gdzie był najmłodszym kierowcą w stawce. Chciał równolegle startować w Alpejskiej Formule Renault 2.0, ale początkowo przeszkodziły mu przepisy, które stanowiły, że aby startować poza swoim krajem kierowca musi mieć międzynarodową licencję wyścigową, co w przypadku Russella wiązało się ze zdobyciem podpisów określonych osób podczas wyścigów w Wielkiej Brytanii. Pierwszy wyścig Alpejskiej Formuły Renault 2.0, podczas którego mógłby uzyskać wymagane podpisy miał miejsce przed pierwszym wyścigiem Formuły 4 BRDC. Dlatego Russell, podobnie jak kilku innych kierowców, zdecydowało się na udział w 24-godzinnym wyścigu wytrzymałościowym samochodami Citroën 2CV na brytyjskim torze Oulton Park, aby otrzymać podpisy i móc przystąpić do zmagań w Alpejskiej Formule Renault 2.0. W Formule 4 BRDC startował w zespole Lanan Racing. Wziął udział w 24 wyścigach, z czego nie ukończył dwóch z nich. Jedenastokrotnie stawał na podium, przy czym pięciokrotnie wygrywał. Czterokrotnie startował z pole position i czterokrotnie notował najszybsze okrążenie wyścigu. Na koniec sezonu zdobył 483 punktów i został mistrzem Formuły 4 BRDC. Z kolei w równoległych zmaganiach w Alpejskiej Formule Renault 2.0 był kierowcą fińskiego Koiranen GP, w barwach którego wystartował w 12 wyścigach, z czego raz stanął na podium zajmując drugie miejsce na torze Red Bull Ring. Gościnnie brał udział w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0, gdzie na cztery starty wygrał ostatni wyścig serii w hiszpańskim Jerez, w którym zanotował najszybsze okrążenie i do którego startował z pole position. === Europejska Formuła 3 === ==== Jagonya Ayam with Carlin (2015) ==== Przed podpisaniem kontraktu z Jagonya Ayam with Carlin Russell pozostawał w kontakcie z szefem zespołu F1 Mercedes AMG Petronas, Toto Wolffem, do którego 15-letni wtedy Russell zgłosił się po zdobyciu tytułu mistrza Formuły 4 BRDC. Był zdeterminowany, aby przedstawić Wolffowi swój plan zostania w przyszłości kierowcą Mercedesa. Podczas spotkania z Wolffem zapytał nawet, czy powinien podpisać kontrakt z zespołem Carlin, który używał silników Volkswagena, a nie Mercedesa, na co Wolff wyraził swoją aprobatę. W sezonie 2015 Russell rozpoczął współpracę z zespołem Jagonya Ayam with Carlin i zadebiutował w Europejskiej Formule 3. Już podczas pierwszego weekendu startowego, w drugim wyścigu sezonu, na brytyjskim torze Silverstone odniósł pierwsze zwycięstwo, pokonując Charles’a Leclerca i Antonia Giovinazziego. W reszcie sezonu jeszcze dwukrotnie stawał na podium, zajął drugie miejsce na torze Norisring i trzecią lokatę na Spa-Francorchamps. Miał szansę na zwycięstwo na torze Norisring uzyskując wysokie lokaty w sesjach kwalifikacyjnych, ale jego wyniki zostały anulowane po otrzymaniu kary za wymianę silnika. Na 33 starty nie punktował tylko pięciokrotnie, co ostatecznie dało mu 203 punkty i szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto Russell wystartował w prestiżowym wyścigu Masters of Formula 3 razem z zespołem Carlin. Kwalifikacje i wyścig kwalifikacyjny zakończył jako czwarty, jednak w głównym starcie zdołał wywalczyć drugą lokatę. W planach miał także start w Grand Prix Makau, jednak ostatecznie w ostatniej chwili Carlin wykluczył go ze składu ze względu na rozpatrywanie przez Russella oferty zespołu Hitech GP na kolejny sezon. ==== Hitech GP (2016) ==== W sezonie 2016 kontynuował starty w Europejskiej Formule 3, ale w barwach brytyjskiego zespołu Hitech GP. W pierwszym wyścigu sezonu na torze Paula Ricarda zajął trzecie miejsce, ale nie punktował w pozostałych dwóch wyścigach weekendu. Podczas drugiego weekendu wyścigowego nie ukończył pierwszego i trzeciego wyścigu na Hungaroringu. Pierwsze zwycięstwo odniósł w trzeciej rundzie, na francuskim torze de Pau-Ville, gdzie startował z pole position i zanotował najszybsze okrążenie. Na najniższym stopniu podium stanął również w wyścigu kończącym weekend we Francji (i miał najszybsze okrążenie) i sukces powtórzył tydzień później w drugim wyścigu na torze Red Bull Ring. Przez kolejny miesiąc konsekwentnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, przy czym nie ukończył dwóch wyścigów. Następnie w siódmej rundzie zmagań na torze Spa-Francorchamps w Belgii, po piątym miejscu w pierwszym starcie, zwyciężył i zajął trzecią lokatę startując z pole position i osiągając najszybsze okrążenie w obydwu wyścigach, które kończył na podium. Do końca sezonu stawał na podium jeszcze trzykrotnie, zajął trzecią pozycję na niemieckim torze Nürburgring i włoskim torze Imola, gdzie był również drugi, w drugim piątkowym wyścigu dziewiątej rundy. W sezonie 2016 Russell na 30 startów dziewięciokrotnie stawał na podium, przy czym wygrał dwa z nich. Trzy razy startował z pole position i pięciokrotnie notował najszybsze okrążenie wyścigu. Zdobył 274 punktów i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej przegrywając z Kanadyjczykiem Lance’em Strollem i Niemcem Maximilianem Güntherem z zespołu Prema Powerteam. === Seria GP3 === W styczniu 2017 roku Russell został przyjęty do młodzieżowego programu kierowców zespołu Formuły 1 Mercedes AMG Petronas, który zapewnił mu szkolenie w zespole F1 podczas weekendów wyścigowych obejmujących równoległe starty Serii GP3, w której Russell debiutował w sezonie 2017. Jego pierwszym doświadczeniem z bolidem F1 były testy w Brazylii i Abu Zabi w barwach Force India przed rozpoczęciem sezonu 2017. W sierpniu 2017 roku Russell był kierowcą testowym Mercedesa podczas testów na Hungaroringu. Russell został kierowcą zespołu ART Grand Prix w serii GP3. Na 14 ukończonych wyścigów aż siedmiokrotnie stawał na podium i wygrał cztery z nich. Pierwsze zwycięstwo odniósł w drugiej rundzie, podczas drugiego wyścigu na Red Bull Ringu do którego startował z pole position. Sukces powtórzył dwa tygodnie później na Silverstone, gdzie po starcie z pole position pierwotnie stracił prowadzenie na rzecz Anthoine′a Huberta, ale był w stanie odzyskać zwycięską lokatę. Następnie, po raz trzeci był zwyciężył na torze Spa-Francorchamps do którego również startował z pole position, zaś czwarty triumf odniósł na włoskiej Monzie. W sezonie 2017 Russell czterokrotnie startował z pole position i pięciokrotnie osiągał najszybsze okrążenie wyścigu. Na zakończenie sezonu zgromadził 220 punktów w klasyfikacji generalnej i został mistrzem serii GP3 pokonując przy tym Brytyjczyka Jacka Aitkena i Japończyka Nireia Fukuzumiego. === Formuła 2 === W sezonie 2018 pozostał kierowcą zespołu ART Grand Prix, ale rozpoczął rywalizację w mistrzostwach Formuły 2. W trakcie sezonu toczył zaciętą walkę z Lando Norrisem i Alexandrem Albonem. Na 24 wyścigi jedenastokrotnie stawał na podium, przy czym wygrał aż siedem wyścigów. Sezon rozpoczął od 5. i 19. miejsca na bahrańskim torze w Sakhir. Jednak już w drugiej rundzie mistrzostw w Baku po zanotowaniu najszybszego okrążenia i 12. lokacie w wyścigu głównym odniósł pierwsze zwycięstwo w wyścigu sprinterskim przesuwając się na szóstą pozycję w klasyfikacji generalnej. Dobrą passę kontynuował na barcelońskim torze, gdzie wygrał sobotni wyścig pomimo nałożenia kary w wysokości 3000 Euro za wyrzucenie z bolidu butelki po wodzie w trakcie jazdy za wirtualnym samochodem bezpieczeństwa. Russell przyznał, że pierwotnie chciał się jej pozbyć podczas pit stopu, ale stwierdził, że po trzech okrążeniach trzymania jej pod nogami może bezpiecznie pozbyć się jej wcześniej. W czwartej rundzie mistrzostw w Monte Carlo dwukrotnie nie ukończył wyścigów, w obu przypadkach musiał wycofać się po uderzeniu w ścianę. Następnie odniósł trzecie zwycięstwo we Francji po starcie z pole position i zakończył weekend 17. lokatą w niedzielnym sprincie. Przez kolejne cztery wyścigi zajmował miejsca na podium, wygrywając na Red Bull Ringu i trzykrotnie zajmując drugie miejsce, na Red Bull Ringu i dwukrotnie na Silverstone powiększając tym samym przewagę w klasyfikacji generalnej do 37 punktów nad Landem Norrisem. Po słabszym weekendzie na Hungaroringu i trzeciej lokacie na torze Spa-Francorchamps, wygrał sprinterskie wyścigi na włoskiej Monzy i na rosyjskim Sochi Autodrom. Podczas ostatniej rundy mistrzostw na torze Yas Marina, Russell był już potwierdzonym kierowcą zespołu Williams Racing na kolejny sezon Formuły 1. Sezon zakończył zwycięstwem w wyścigu głównym i czwartą lokatą w niedzie