Ukryta perełka HBO Max, która jest rajem dla oczu. Film z Lee Pace'em porusza do łez

W bibliotece HBO Max możemy trafić na wiele tytułów, po których seansie życie nabiera jaskrawszych kolorów. Obok "Dużej ryby" Tima Burtona znajdziemy piękne dla oczu dzieło Tarsem Singha, które jest surrealistyczną fantastyką. Nie będzie przesadą, jeśli powiem, że kostiumy, zdjęcia i aktorstwo w filmie z Lee Pace'em zapierają dech w piersiach. Dwie dekady temu indyjski reżyser Tarsem Singha nakręcił wizualne arcydzieło, któremu bliżej do niszy niż do mainstreamu. Niedoceniony film o dwójce pacjentów szpitala w Los Angeles, dla których wyobraźnia stała się ucieczką od prozy życia, sięgnęła po Kryształowego Niedźwiedzia podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie (Berlinale) w 2007 roku. Niestety ze względu na swój surrealistyczny i – jednym słowem – odmienny charakter pozostała niezauważona przez Amerykańską Akademię Filmową. "Magia uczuć" z Lee Pace'em to niedocenione arcydzieło. Piękny film kręcono w ponad 20 krajach "Magia uczuć" to niezwykły remake bułgarskiego filmu "Yo Ho Ho", który we współczesnej Fabryce Snów raczej by nie powstał. Tarsem Singh pracował nad życiowym dramatem przez długie lata, rozstawiając plan zdjęciowy w aż 28 krajach. Jego kamera uchwyciła m.in. Most Karola w Pradze, Martwą Dolinę w Namibii, studnię Chand Baori w Radżastanie, pola ryżowe w Ubud na wyspie Bali oraz wnętrze meczetu Haga Sophia w Stambule. Dzięki umiejętnościom operatora Colina Watkinsona ("Opowieść podręcznej") oraz braci animatorów – Wolfganga i Christopha Lauensteinów – ujęte przez Tarsema krajobrazy nabrały soczystych barw i stały się wyjątkową reprezentacją dziecięcych marzeń sennych. W "Magii uczuć" nie użyto ani efektów praktycznych, ani CGI. Możliwość realizacji zdjęć na zabytkowych terenach sprawiła, że twórcy nie musieli budować scenografii. Skupili się więc na projektowaniu kostiumów, które ostatecznie idealnie komponowały się z mityczną wręcz gilliamowską scenerią. To zasługa Eiko Ishioki, laureatki Oscara za "Draculę" Francisa Forda Coppoli, która kolorowe i symboliczne ubrania (a raczej dzieła sztuki) zintegrowała dodatkowo z prowadzoną przez reżysera narracją. Dalsza część artykułu poniżej. Akcja "Magii uczuć" rozgrywa się na dwóch płaszczyznach: realnej i fikcyjne. Pierwsza z nich zabiera widownię do gorącej Kalifornii lat 20. XX wieku. Fabuła podąża za rumuńską dziewczynką imieniem Alexandria, która w wyniku złamaniu ręki podczas pracy na plantacji pomarańczy ląduje w szpitalu w Los Angeles. Tam dziecko poznaje sparaliżowanego kaskadera Roya, który próbuje ją przekonać do kradzieży morfiny, opowiadając jej bajkę o Czarnym Bandycie (płaszczyzna fikcyjna). Tarsem obsadził w głównych rolach Lee Pace'a, gwiazdora "Gdzie pachną stokrotki", trylogii "Hobbita" Petera Jacksona i adaptacji "Fundacji" na podstawie prozy Isaaca Asimova, oraz Catinkę Untaru. Większość ich scen była improwizowana – dziecięca aktorka nie mówiła płynnie po angielsku, co nadało jej grze większej autentyczności. Nieoczywista dynamika między Royem i Alexandrią (pamiętajmy, że ich odtwórcy walczyli z barierą językową) prowadzi do poruszającego i pouczającego finału, który długo zapada w pamięć.