Tomahawk – rodzaj siekierki bojowej z drobnym obuchem i długim drzewcem. Najczęściej był obosieczny, czasami jedna strona ostrzona w szpic. Używany przez Indian północnoamerykańskich jako broń obuchowo-sieczna lub broń miotana. Pierwotnie miał kamienny toporek, później, po przybyciu Europejczyków, stosowano żelazo. Słowo zapożyczone od Indian używających języków algonkiańskich weszło do języka angielskiego w XVII w. Czasami używano tomahawków krótkich, z jednym szpicem. Służyły one do rzucania (miotania). == Zobacz też == ciupaga