City Ground – stadion piłkarski w mieście West Bridgford (przedmieścia Nottingham) w hrabstwie Nottinghamshire w Anglii, położony nad prawym brzegiem rzeki Trent. Od 1898 siedziba klubu piłkarskiego Nottingham Forest F.C. Pojemność 30 332 miejsc. City Ground znajduje się zaledwie 270 m od stadionu Meadow Lane, siedziby klubu piłkarskiego Notts County. Te dwa stadiony są najbliżej siebie położonymi stadionami piłkarskimi klubów zawodowych w Anglii, a także drugimi pod tym względem w Wielkiej Brytanii - po stadionach dwóch szkockich klubów: Dundee F.C. i Dundee United. Stadiony te znajdują się po przeciwnych stronach rzeki Trent. Podczas turnieju Mistrzostw Europy w piłce nożnej 1996 w Anglii na stadionie zostały rozegrane trzy mecze fazy grupowej. == Historia == === Tło historyczne === Powstały w 1865 klub piłkarski Nottingham Forest przez 14 lat rozgrywał swoje mecze na terenach rekreacyjnych Forest Recreation Ground – od nazwy których pochodzi nazwa klubu Forest – zlokalizowanych około 1,5 km na północ od centrum miasta. Były to otwarte tereny, klub nie mógł więc czerpać dochodów ze sprzedaży biletów, dlatego utrzymywał się jedynie ze składek członkowskich zawodników. W sezonie 1878–79 klub po raz pierwszy wziął udział w rozgrywkach Pucharu Anglii, docierając do półfinału, jednak ze względu na regulamin rozgrywek, który wymagał sprzedaży biletów, nie mógł on rozgrywać spotkań na własnym boisku. W 1879 klub opuścił dotychczasową siedzibę i przeniósł się na Castle Ground w dzielnicy Meadows. W tym czasie Castle Ground były miejscem gdzie odbywały się mecze krykieta i piłki nożnej. Wcześniej, swoje mecze piłkarskie rozgrywał tam zespół Notts Castle Football Club, który uległ rozwiązaniu, a jego zawodnicy dołączyli do Nottingham Forest. Zmiana siedziby pozwoliła na wprowadzenie sprzedaży biletów podczas rozgrywek Pucharu Anglii w sezonie 1879-80. Rosnące zainteresowanie zespołem sprawiło, że klub potrzebował większego obiektu, dlatego od 1880 większość ważnych meczów była rozgrywana na boisku krykieta Trent Bridge. Był to wówczas największy obiekt sportowy w Nottingham, na którym możliwa była sprzedaż biletów. W 1883, prawdopodobnie w wyniku decyzji administracyjnych, które zaskoczyły klub, drużyna została nagle zmuszona do poszukiwania nowej siedziby. Nowym obiektem stały się tereny sportowe Parkside Ground w Lenton (dzielnica Nottingham), na których Forest po raz pierwszy zagrali 22 września 1883. Parkside Ground były jednak znacznie oddalone od centrum miasta, a plac gry poprzez swoje nachylenie i nierówną powierzchnię poddawany był krytyce nawet w lokalnej prasie. Dwa lata później – w 1885 – klub przeniósł się na pobliski Gregory Ground. Tamtejsze boisko o wymiarach 105x68 m zostało wyrównane, a także wzniesiono przy nim dwie małe, drewniane trybuny. Z Parkside Ground przeniesiono szatnię i pawilon, a koleje Midland Railway zgodziły się w dni meczowe zatrzymywać pociągi na pobliskiej stacji Lenton. 26 września 1885, w pierwszym meczu na nowym obiekcie, Forest pokonali 4:0 Stoke-on-Trent w obecności 2000 kibiców. 25 marca 1889 podczas meczu przeciwko Notts Rangers boisko zostało oświetlone 14 lampami naftowymi Wellsa. W lipcu 1890 klub wykupił tereny przy ulicy Arkwright Street w dzielnicy Meadows pod budowę nowego placu gry. Prace budowlane kosztowały 1 000 funtów i obejmowały budowę zadaszonej trybuny północnej na 1 000 miejsc stojących, dużego nasypu ziemnego z sześcioma schodkami biegnącego przez całą długość boiska po stronie południowej oraz nasypu z miejscami siedzącymi po stronie zachodniej. Stadion o nazwie Town Ground został otwarty 2 października 1890 towarzyskim meczem z Queen’s Park F.C., w którym Forest wygrali 4:2 w obecności 3500 widzów. W 1891 na Town Ground odbył się mecz między Północą a Południem, podczas którego po raz pierwszy zastosowano bramki składające się ze słupków, poprzeczki i siatki. W 1892 Nottingham Forest został przyjęty do Football League. Pierwszy mecz ligowy na Town Ground rozegrano 10 września 1892, Forest przegrał 4:3 ze Stoke City F.C. w obecności 9000 widzów. W sezonie 1895–96 na stadionie rozegrany został półfinał Pucharu Anglii pomiędzy Sheffield Wednesday F.C. i Bolton Wanderers F.C. zakończony zwycięstwem 3:1 drużyny z Sheffiled. Rekordowa frekwencja w lidze, wynosząca 15 000 widzów, została odnotowana 24 kwietnia 1897 podczas meczu barażowego pomiędzy Nottingham i Burnley F.C. Ten rekord został wyrównany 4 września 1897 podczas derbów Nottingham z Notts County F.C. zakończonych remisem 1:1. Ostatni mecz ligowy na Town Ground to wygrana 3:1 z Bury F.C. w dniu 9 kwietnia 1898, obserwowana przez 6000 widzów. W późniejszym czasie obiekt był wykorzystywany do celów mieszkalnych. W lipcu 1897 z okazji nadania w czerwcu 1897 Nottingham statusu miasta city (w ramach obchodów Diamentowego Jubileuszu Królowej Wiktorii), nowo utworzona rada miejska planując przebudowę terenów Town Ground zaoferowała w zamian tereny po drugiej stronie rzeki Trend, które to z kolei zostały nadane burmistrzowi Nottingham przez króla Edwarda VI na mocy królewskiego statutu z dnia 21 lutego 1551 Rada miasta przyznała klubowi 21-letnią dzierżawę nowego miejsca, a klub zatwierdził plan przeniesienia na nowy teren na corocznym spotkaniu w grudniu 1897. Aby zebrać 3000 funtów wymagane do sfinansowania przeprowadzki, klub wypuścił obligacje w cenie 5 funtów, zwracając się do członków i sympatyków klubu oraz lokalnych biznesmenów o ich nabycie. Dochód z obligacji wyniósł ostatecznie 2000 funtów. === Pierwsze lata na City Ground === Oficjalne otwarcie nowego obiektu odbyło się 3 września 1898 spotkaniem ligi Division One przeciwko Blackburn Rover F.C. przy dopingu 15 000 widzów. Główna, zachodnia trybuna stadionu była konstrukcji drewnianej z dachem o beczkowatym kształcie. Trybuna wschodnia była częściowo zadaszona. Boisko było uważane za jedno z najlepszych w kraju - „aksamitny dywan z bujnej darni”. Był to wynik pracy Williama Bardilla, członka komitetu klubu i jednocześnie ogrodnika, którego rodzinna firma nadal istnieje w Stapleford. Bardill wykonał wykop o głębokości 60 cm, w którym zainstalował drenaż, a na nim umieścił wysokiej jakości trawiastą murawę przetransportowaną barką po rzece Trend ze wsi Radcliffe-on-Trent. W 1898 mecz pierwszej rundy FA Cup pomiędzy Forest a Wolverhampton Wanderers przyciągnął na stadion aż 32 070 widzów. Był to pierwszy mecz piłki nożnej w Nottingham, z którego wpływy przekroczyły 1 000 funtów. W 1898 odbył się tutaj jeden z półfinałów FA Cup, a w latach 1899–1905 stadionie czterokrotnie gościł półfinalistów tych rozgrywek. W 1909 rozegrano na nim międzynarodowy mecz pomiędzy Anglią i Walią. Boisko na City Ground było pierwszym boiskiem piłkarskim, którego słupki i poprzeczki bramek miały eliptyczny przekrój. Bramki o takiej konstrukcji dostarczyła w 1922 lokalna firma Standard Goals Company. Orzeczenie FA z 1938, że szerokość bramek mierzona od wewnątrz słupków powinna wynosić 8 jardów (ok. 7,31 m) oznaczało, że bramki na City Ground były o 2 cale (ok. 5 cm) za wąskie. Podczas II wojny światowej na terenie City Ground odbywały się różne imprezy organizowane dla żołnierzy przebywających na urlopach, w tym boks i wyścigi konne. W nocy z 8 na 9 maja 1941 w wyniku bombardowania przez Luftwaffe boisko zostało poważnie uszkodzone, a jego naprawa kosztowała 75 funtów 9 szylingów 11 pensów. === Czasy powojenne === ==== Lata 1945–1959 ==== W marcu 1947 podczas powodzi, City Ground został zalany. Wiele archiwów i oficjalnych dokumentów zostało uszkodzonych. Poziom wody sięgał aż do poprzeczek bramek. Drużyna była zmuszona rozegrać kilka domowych meczów na Meadow Lane. W 1950 klub sporządził plany przebudowy City Ground. Pierwszym krokiem była rozbudowa i zadaszenie trybuny Trent End (od strony rzeki Trend) w 1954. 12 października 1957 otwarto nową trybunę wschodnią, której koszt budowy wyniósł 40 000 funtów, posiadała ona 2 500 miejsc siedzących. W wyniku przebudowy stadion zwiększył swoją pojemność do 48 000 miejsc. Na otwarcie rozbudowanego stadionu klub rozegrał mecz z Manchesterem United w obecności 47 804 widzów, co stało się rekordem frekwencji. ==== Lata 1960–1969 ==== Chociaż klub należał do pionierów meczów rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu (1889, lampy Wellsa na Gregory Ground), to City Ground był jednym z ostatnich stadionów w najwyższej klasie rozgrywek, na którym zainstalowano stałe oświetlenie. W 1961 zbudowano cztery 120-metrowe maszty oświetleniowe, a na każdym z nich zainstalowano trzydzieści sześć 1500-watowych lamp. Nowe oświetlenie zostało po raz pierwszy użyte 11 września 1961, podczas meczu Pucharu Ligi z Gillingham F.C. Rekordowa frekwencja wynosząca 49 946 widzów, została ustanowiona w październiku 1967, kiedy Forest pokonał Manchester United 3:1 w meczu First Division. W grudniu 1967 rozegrano tutaj mecz reprezentacji U23 Anglii i Włoch. W latach 1962–1965 trybuna główna została ponownie zadaszona, rozbudowana i odnowiona. W jej tylnej części powstały nowe pomieszczenia biurowe, szatnie, sklepy z pamiątkami i sprzętem, sale odnowy i pomieszczenia prasowe. 24 sierpnia 1968 podczas meczu First Division z Leeds United na trybunie głównej wybuchł pożar. Zarzewie ognia znajdowało się w pobliżu szatni, a ogień szybko rozprzestrzenił się po w większości drewnianej konstrukcji. Trybuna zostało poważnie uszkodzona, ale pomimo obecności 31 126 widzów, nikt nie został ranny. Jedyne zgłoszone obrażenia dotyczyły ekipy telewizyjnej, która w chwili wybuchu pożaru przebywała w pomieszczeniu telewizyjnym, którego konstrukcja znajdowała się na pewnej wysokości, a zejście z niej wymagało użycia drabiny, która na nieszczęście była w tym czasie przechowywana w pomieszczeniu kotłowni. Pożarł strawił wiele klubowych trofeów i pamiątek. Co ciekawe, dach trybuny nie został uszkodzony. Sama trybuna została odbudowana z betonu i stali. W wyniku pożaru zespół był zmuszony rozegrać sześć kolejnych meczów w roli gospodarza na pobliskim Meadow Lane, przegrywa