Nintendo Co., Ltd. (jap. 任天堂株式会社 Nintendō Kabushiki-gaisha) – japońskie przedsiębiorstwo założone 23 września 1889 przez Fusajirō Yamauchiego, w celu produkowania kart hanafuda do japońskiej gry o tej samej nazwie. W ciągu kilkudziesięciu lat przedsiębiorstwo zajęło się rynkiem gier konsolowych i stało się jednym z potentatów w tej dziedzinie. Wśród najpopularniejszych konsol Nintendo można wymienić Game Boy, Super Nintendo Entertainment System, Nintendo DS, Wii czy Nintendo Switch. Nintendo wydało także wiele wpływowych franczyz, m.in. Mario, The Legend of Zelda, Star Fox oraz Pokémon. Przedsiębiorstwo i jego pracownicy zostali nagrodzeni licznymi nagrodami, w tym Game Developers Choice Awards oraz British Academy Games Awards. == Historia == === Początki === Nintendo zostało założone w 1889 r. przez japońskiego biznesmena, Fusajirō Yamauchi, jako małe przedsiębiorstwo działające pod firmą Nintendō Koppai. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Kioto, w Japonii. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją i sprzedażą kart do gry nazywanych hanafuda. Z czasem karty zdobyły popularność i Yamauchi podjął decyzję o rozpoczęciu masowej produkcji. === Okres inwestycji === W 1956 r. Hiroshi Yamauchi udał się do USA na rozmowy z United States Playing Card Company, przedsiębiorstwem dominującym w produkcji i sprzedaży kart do gry na terenie USA. Uzyskał tam licencję na wykorzystywanie postaci stworzonych przez Disneya i umieścił je na swoich kartach. W 1963 r. przedsiębiorstwo zmieniło firmę z Nintendo Playing Card Company Limited na Nintendo Company, Limited. Wtedy też zaczęło eksperymentować w innych obszarach biznesu, korzystając ze świeżego zastrzyku gotówki. W okresie od 1963 do 1968 Nintendo otworzyło przedsiębiorstwo taksówkarskie, sieć „hoteli miłości” (typ hoteli oferujących pokoje do uprawiania seksu), sieć telewizyjną, przedsiębiorstwo produkujące żywność oraz wiele innych produktów (włączając zabawkowy, zdalnie sterowany odkurzacz Chiritory). Wszystkie przedsięwzięcia poza produkcją zabawek upadły. Wkrótce po letnich igrzyskach olimpijskich w Tokio (1964) sprzedaż kart do gier uległa zahamowaniu i przedsiębiorstwo znalazło się w trudnej sytuacji. W latach 70. XX wieku Yamauchi zatrudnił Gunpei Yokoi oraz Shigeru Miyamoto, z którymi opracował nową wizję przyszłości przedsiębiorstwa. === Era elektroniki === Yamauchi dostrzegł, że rynek gier wideo może przynieść przedsiębiorstwu duże zyski i postanowił wejść w tę branżę. Pierwszym krokiem do sukcesu było kupienie w 1975 r. praw do dystrybucji konsoli Magnavox Odyssey w Japonii. W tamtym okresie gry video w domach były ogromną rzadkością, więc przedsiębiorstwu niełatwo było zdobywać klientów. Pierwszym automatem do gry Nintendo, był wydany w roku 1978 Computer Othello. W następnych latach firma wprowadziła na rynek wiele innych gier, w tym jedną z najpopularniejszych – Radar Scope. Ogromnie popularny Donkey Kong został wydany w 1981 r. nie tylko na automaty do gry, ale także na konsole Atari 2600, Intellivision czy ColecoVision. Ten typ wydawania gier okazał się o wiele bardziej dochodowy dla przedsiębiorstwa, więc zarząd zdecydował o produkcji większości gier z tego okresu nie tylko na automaty, ale także na konsole innych przedsiębiorstw. W roku 1983 Nintendo zadebiutowało wprowadzeniem na japoński rynek konsoli Famicom (Family Computer), a w 1985 roku, jego międzynarodowej wersji nazwanej Nintendo Entertainment System (NES) oraz GameBoya 4 lata później. Obie platformy odniosły ogromny sukces na całym świecie. === Nintendo w Polsce === 6 października 1994 roku Nintendo otworzyło przedstawicielstwo w Polsce, a jego działania koordynowało założone przez Dariusza Dąbskiego przedsiębiorstwo Entertainment Systems Poland wraz z siecią czterech autoryzowanych dystrybutorów – ATM, Elemis Elektronik, Lukas Toys i American Computer and Games. Spółka współpracowała z austriackim przedsiębiorstwem Stadlbauer Marketing – centralą Nintendo na Europę Środkowo-Wschodnią. Nintendo wiedziało o istnieniu w Polsce konsoli Pegasus i innych klonów już od 1992 roku, jednak nie zdecydowało się wtedy na konkurencję z Bobmark International z powodu braku ustawy o prawach autorskich, co było przyczyną wysokiego piractwa, ocenianego przez korporację na ok. 90 procent rynku. W 1999 roku Stadlbauer scentralizował sprzedaż i przejął jednego z dystrybutorów – Lukas Toys, a drugim pośrednikiem został Optimus SA, zarządzany od tego roku przez wcześniej wspomnianego Dariusza Dąbskiego. Optimus zakończył współpracę wraz z odejściem Dąbskiego w 2001 roku, jednak już w 2002 roku na jego miejsce wybrano Manta Multimedia, który po roku także zrezygnował. Jako jedyny został Lukas Toys, który odpowiadało za sprawy Nintendo do 2007 roku, kiedy pojawiło się Stadlbauer Polska. Umowa pomiędzy austriacką centralą a japońskim producentem zakończyła się w 2013 roku. Rok później Nintendo podpisało nową umowę z ConQuest Entertainment – spółką odpowiedzialną za produkty tego koncernu również w innych krajach Grupy Wyszehradzkiej. Przedsiębiorstwo to jest również obecnie oficjalnym dystrybutorem na Polskę japońskiego koncernu. Na przełomie lat 90. i 2000. najpopularniejszym sprzętem Nintendo w Polsce była seria konsol Game Boy. W tym samym czasie dużą rozpoznawalność zdobyła marka Pokémon. Nintendo wspierało wydawanie dwóch czasopism tematycznych o tym urządzeniu - GameBoy Magazyn (lata 2001-2003) i GBmore (lata 2003-2004), powiązane z redakcją Neo Plus. Przedsiębiorstwo było jednym ze sponsorów programu o grach Escape (lata 1997-1998). Obecnie dobrymi wynikami sprzedaży cieszą się konsole z serii Switch o których wydawane jest czasopismo Switch Magazyn, powiązane z redakcją CD-Action. == Produkty == Przedsiębiorstwo stworzyło dziewięć konsoli gier wideo: Color TV-Game, Nintendo Entertainment System (znane jako NES), SNES, Nintendo 64, GameCube, Wii, Wii U, Nintendo Switch oraz Nintendo Switch 2 – a także wiele konsoli przenośnych, włączając w to dziewięć odsłon konsoli z serii Game Boy (poniżej pełna lista), Game & Watch, Virtual Boy, Nintendo DS oraz Nintendo 3DS. === Color TV-Game === Seria Color-TV Game to konsole domowe, nie używające wymiennych mediów (kartridży) – każda pozwalała na granie w kilka wersji tej samej, wbudowanej w urządzenie gry (np. Ponga). Urządzenia były sprzedawane tylko w Japonii w latach 1977–1979. === Game & Watch === Seria konsoli przenośnych, które – podobnie jak Color TV-Game – nie używały wymiennych nośników danych, oferując jedną grę i (zazwyczaj) zegarek z alarmem. W Polsce znane są ich sowieckie klony przedsiębiorstwa Elektronika. === Nintendo Entertainment System === Nintendo Entertainment System (NES), to 8-bitowa konsola do gier wydana przez Nintendo w Ameryce Północnej, Brazylii, Europie, Azji i Australii. Jego japoński odpowiednik nazywał się Famicom. NES była swojego czasu jedną z najlepszych, a na pewno najlepiej sprzedających się konsoli do grania na świecie – Nintendo ogłosiło wynik sprzedaży na poziomie 60 milionów sztuk. Konsola ożywiła nieco przemysł gier video, po krachu w roku 1983 i ustanowiła nowe standardy wśród konsoli. === Super Nintendo Entertainment System === Super Nintendo Entertainment System, znany również jako Super Nintendo, Super NES czy SNES to 16-bitowa konsola wydana przez Nintendo w Ameryce Północnej, Brazylii, Europie i Australii. Jego japoński odpowiednik to Super Famicom. W Korei Południowej konsola była sprzedawana przez Hyundai Electronics pod nazwą Super Comboy. Pomijając jego późny start, był najlepiej sprzedającą się konsolą w erze 16-bitowców. SNES sprzedał się w liczbie 49 milionów egzemplarzy na całym świecie. === Nintendo 64 === Nintendo 64, nazywana także N64, była trzecią domową konsolą do gier wydaną przez Nintendo. Premiera konsoli w Japonii miała miejsce 23 czerwca 1996 roku, w Ameryce Północnej – 29 września 1996, a w Europie – 1 marca 1997 roku. Oficjalnie prace nad konsolą rozpoczęły się 23 sierpnia 1993. Konsola posiada grafikę trójwymiarową i zostało na nią wydane 396 gier. Sprzedano ponad 32 mln egzemplarzy tej konsoli. === Nintendo GameCube === Nintendo GameCube (GC) – konsola szóstej generacji, produkcji Nintendo. GCN konkurował z PlayStation 2 i Xboksem. GameCube był pierwszym produktem Nintendo, w którym zostały użyte nośniki optyczne zamiast kartridży. W konsoli zastosowano lasery DVD przedsiębiorstwa Matsushita – Panasonic Q. W konsoli nie zostały jednak użyte nośniki DVD, lecz MiniDVD. Do końca 2006 r. na całym świecie sprzedano 21 mln GCN oraz około 200 mln kopii gier na tę platformę. === Wii === Konsola znana jest głównie ze swojego bezprzewodowego kontrolera, Pilota Wii, który może być używany jako urządzenie wskazujące i może wykrywać ruch w trzech wymiarach. Ważnym elementem konsoli jest również usługa WiiConnect24, która pozwala na otrzymywanie wiadomości i uaktualnień za pośrednictwem Internetu jednocześnie zużywając bardzo małą ilość energii elektrycznej. Nintendo pierwszy raz wspomniała o konsoli w 2004 na konferencji prasowej przed E3, a pokazała ją publicznie na targach E3 w 2005. W sierpniu 2005 podczas Tokyo Game Show Satoru Iwata pokazał prototyp kontrolera konsoli. Na E3 w 2006 konsola wygrała jedną z przyznawanych nagród. Do dnia 8 grudnia 2006 konsola była dostępna na trzech kluczowych rynkach gier. === Wii U === Wii U – konsola gier wideo wyprodukowana przez japońską firmę Nintendo. Konsola została oficjalnie zapowiedziana 25 kwietnia 2011. Pojawiła się w sprzedaży 18 listopada 2012 roku w Ameryce Północnej. Premiera w Europie odbyła się 30 listopada, w Japonii 8 grudnia 2012. === Switch === Nintendo Switch – konsola gier wideo firmy Nintendo wydana 3 marca 2017 roku. Jest urządzeniem hybrydowym – działa i w trybie przenośnym i stacjonarnym. === Switch 2 === Nintendo Switch 2 – konsola gier wideo firmy Nintendo wypuszczona 5 czerwca 2025 roku. Podobnie jak poprzednik jest urządzeniem hybrydowym – działa i w trybie przenośnym i stacjonarnym. === Game B