Sauber, od 2024 Stake F1 Team Kick Sauber – szwajcarski zespół wyścigowy stworzony przez Petera Saubera, który rywalizował w Formule 1 w latach 1993–2005, 2010–2018 i od sezonu 2024. Jego siedziba mieści się w Hinwil, Szwajcarii. W sezonach 2006–2009 zespół startował jako BMW Sauber, a w latach 2019–2023 jako Alfa Romeo Racing – w ramach współpracy odpowiednio z BMW i Alfa Romeo. Sauber powrócił na sezon 2024 pod nazwą Stake F1 Team Kick Sauber. == Historia == === Początki === Zespół został założony w 1970 roku w Hinwil, Szwajcarii. Pierwszym samochodem stworzonym przez firmę do wyścigów górskich był C1 ("C" pochodzi od imienia żony Petera, Christine). W tym samym roku Peter został Mistrzem Szwajcarii w swoim własnym samochodzie. Gdy w 1971 r. urodził się jego pierwszy syn postanowił zrezygnować z kariery. W latach 1977–1978 zespół wystawił samochód C5 w wyścigu 24h LeMans, wycofał się z obu będąc na prowadzeniu. === Pierwsze sukcesy === Pierwsze większe sukcesy zespołu zapoczątkowane zostały wraz z rozpoczęciem współpracy z firmą Mercedes-Benz w 1988 r. Już w 1989 r. Sauber-Mercedes odniósł podwójne zwycięstwo w wyścigu 24h LeMans. W latach 1989–1990 zdobyli razem tytuły w klasyfikacji kierowców i konstruktorów Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych w grupie C. W tym czasie dla Saubera jeździli tacy kierowcy jak Michael Schumacher, Heinz-Harald Frentzen i Karl Wendlinger. === Początki w Formule 1 === Sauber wraz z Mercedesem już pod koniec lat osiemdziesiątych XX w. rozważał możliwość rozpoczęcia startów w Formule 1. Ostateczna decyzja została podjęta w 1991 r. W tym samym roku rozpoczęto budowę nowoczesnej fabryki w Hinwil i przygotowania do startów w Stuttgarcie. Wyglądało na to, że nic nie przeszkodzi Sauberowi w wejściu do Formuły 1, jednak w listopadzie 1991 roku Mercedes postanowił zakończyć swoje wsparcie dla sportów motorowych. Peter Sauber był bardzo rozczarowany tą decyzją. W dodatku fabryka była już w większym stopniu ukończona, zatrudniono także większą liczbę pracowników specjalnie na potrzeby Formuły 1. W styczniu 1992 r. podjęto decyzję o kontynuowaniu prac. Decyzja koncernu nie tylko zmniejszyła szansę na przetrwanie i rozmiary projektu, ale doprowadziła także do tego, że z zespołu odszedł projektant Harvey Postlethwaite. Mimo wszystkich problemów z Mercedesem, zespół zgodnie z planem wystawiła dwa samochody C12 w Grand Prix Republiki Południowej Afryki, będącej inauguracyjnym wyścigiem sezonu 1993. Już na torze Kyalami JJ Lehto zajął piąte miejsce. Był to bez wątpienia ogromny sukces dla zespołu, tylko czterej debiutanci przed Sauberem zdobywali punkty w swoich pierwszych wyścigach. Ostatecznie sezon ukończyli na 7 miejscu w klasyfikacji z 12 punktami. Poczynaniom Saubera bacznie przyglądał się Mercedes, który postanowił wesprzeć zespół w sezonie 1994. === Współpraca z firmą Petronas === W 1995 roku podpisano porozumienie z Ferrari, na mocy którego firma Petronas począwszy od sezonu 1997, dostarczała zespołowi silniki i skrzynie biegów oparte na starszych typach jednostek, w które były wyposażone samochody zespołu Scuderia Ferrari. W tym samym czasie podpisano umowę sponsorską z firmą Red Bull. W 2001 roku zespół podpisał umowę sponsorską z jednym z największych szwajcarskich banków – Credit Suisse, zakończono budowę nowoczesnego tunelu aerodynamicznego. Zespół zajął 4. pozycję w klasyfikacji konstruktorów. W fabryce w Hinwil znajduje się także superkomputer o nazwie Albert, który wspomaga projektowanie nadwozi. Sporo emocji budziło podobieństwo konstrukcji Saubera do samochodów Ferrari (zgodnie z aktualnymi przepisami Fédération Internationale de l’Automobile każdy zespół musi budować własne konstrukcje), jednak nigdy nie podjęto żadnych formalnych działań w tej sprawie. Stopniowo powiązania zespołu z Ferrari słabły. Pod koniec sezonu 2004 Sauber przyłączył się do GPWC, później zdecydował o zmianie dostawcy opon na Michelin (obecnie wszystkie zespoły korzystają z opon Pirelli, który ma wyłączność na dostawy opon w Formule 1 od 2011 roku). Na początku sezonu 2005 pojawiły się plotki o możliwości zmiany dostawcy silników na BMW w sezonie 2006, a Ferrari podpisało kontrakt na dostarczanie silników zespołowi Red Bull Racing, także od sezonu 2006. === BMW Sauber (2006−2010) === 22 czerwca 2005 roku BMW ogłosiło kupno zespołu Saubera, kończąc tym samym długoletnią współpracę z Williamsem. Przed sprzedażą zespół był w 37% własnością Petera Saubera, a w 63% Credit Suisse. Docelowo w rękach bawarskiego koncernu znalazło się około 80% akcji, które stopniowo sprzedawane były przez szwajcarski bank, aż do ostatecznego wyprzedania pod koniec sezonu 2008. Peter Sauber zachował około 20% udziałów. BMW sprzedało swoje udziały w zespole Peterowi Sauberowi z końcem 2009 roku. Po otrzymaniu miejsca w stawce kierowcami zostali Kamui Kobayashi i Pedro de la Rosa. Na 2010 rok zespół zachował jednak nazwę BMW Sauber, żeby nie stracić pieniędzy z praw do transmisji telewizyjnych z sezonu 2009 i z powodów ustaleń Concorde Agreement. === Powrót do Formuły 1 (2011–2018) === ==== 2011 ==== Zespół przedłużył umowę z Kamui Kobayashim na sezon 2011, natomiast drugim kierowcą został Sergio Pérez, wicemistrz Serii GP2 z 2010. Dzięki przyjściu Meksykanina do zespołu, głównym sponsorem Saubera została firma Telmex. W inauguracyjnym wyścigu sezonu, Grand Prix Australii Meksykanin dojechał do mety na siódmej pozycji przed swoim kolegą zespołowym, jednak po wyścigu obaj kierowcy Saubera zostali zdyskwalifikowani z powodu naruszenia przepisów technicznych, związanych z elementami tylnego skrzydła. W trakcie trzeciej części sesji kwalifikacyjnej do Grand Prix Monako 2011 Pérez miał poważny wypadek, doznając jedynie wstrząsu mózgu i stłuczenia uda. Mimo otrzymania od FIA zgody na start w Kanadzie, Meksykanin po pierwszym treningu nie czuł się dobrze i zespół zdecydował, że na resztę weekendu zastąpi go Pedro de la Rosa. Kierowcy Saubera w dwunastu wyścigach punktowali, a najlepszy start zanotował Kamui Kobayashi w Monako zajmując piąte miejsce. Podobnie jak w poprzednim sezonie zdobyli 44 punkty, zajmując siódme miejsce w klasyfikacji konstruktorów. ==== 2012 ==== 28 lipca 2011, Sauber ogłosił pozostawienie Péreza i Kobayashiego na sezon 2012. Przed rozpoczęciem sezonu, z ekipy odszedł dyrektor techniczny James Key. W trakcie sezonu świetne wyniki osiągał Pérez, zajmując drugie miejsce w Grand Prix Malezji i Grand Prix Włoch i stając na najniższym stopniu podium w Grand Prix Kanady 2012. Pierwszego (i jedynego) podium doczekał się także Kobayashi, zajmując trzecie miejsce w swojej domowej rundzie, stając się pierwszym japońskim kierowcą od Grand Prix Stanów Zjednoczonych 2004, który zdobył podium, i pierwszym Japończykiem od 1990, który zajął miejsce w pierwszej trójce na swojej ziemi. Szwajcarska ekipa pozyskała od Grand Prix Hiszpanii także sponsoring Chelsea F.C., późniejszego zwycięzcy Ligi Mistrzów UEFA. Sauber zakończył sezon 2012 na przyzwoitej szóstej pozycji, zdobywając 126 punktów. Przed wyścigiem w Korei Południowej, Peter Sauber ogłosił, że Monisha Kaltenborn obejmie funkcję szefa zespołu, a on sam wejdzie do rady nadzorczej zespołu. ==== 2013 ==== Po zakończeniu sezonu 2012, Sergio Pérez odszedł do McLarena, natomiast zespół nie przedłużył kontraktu z Kamui Kobayashim. Nowymi reprezentantami Saubera zostali Nico Hülkenberg i Esteban Gutiérrez, a nowym kierowcą testowym został Robin Frijns. Samochód na początku był niekonkurencyjny, a do Grand Prix Węgier jedynym punktującym był Niemiec, który do rundy na Hungaroringu zdobył zaledwie siedem punktów. Po letniej przerwie, Hülkenberg zaskoczył zajmując trzecie miejsce w kwalifikacjach do Grand Prix Włoch, zapewniając najlepszy wynik dla zespołu, dojeżdżając do mety w Korei Południowej na czwartej pozycji. W Japonii, kierowcy Saubera po raz pierwszy (i jedyny) w sezonie znaleźli się w pierwszej dziesiątce – Hülkenberg był szósty, a Gutiérrez siódmy. Kierowcy szwajcarskiej ekipy w całym sezonie uzbierali 57 punktów, co dało zespołowi siódme miejsce w klasyfikacji konstruktorów. ==== 2014 ==== W grudniu 2013, Sauber postanowił, że reprezentantami zespołu na sezon 2014 będą Esteban Gutiérrez i Adrian Sutil. Kierowcami testowymi zostali Siergiej Sirotkin i Giedo van der Garde, który otrzymał możliwość jazdy w kilku piątkowych treningach. Zespół napotykał problemy, częściej odpadając w pierwszych części sesji kwalifikacyjnych. Zespół po raz pierwszy nie zdobył ani jednego punktu – bliżej celu był Sutil, który kończył wyścigi w Australii i na Węgrzech na jedenastej pozycji. ==== 2015 ==== Na początku listopada 2014, zespół podpisał kontrakty z Marcusem Ericssonem, reprezentującym do tej pory Caterhama i Felipe Nasrem, dotychczasowym kierowcą rezerwowym Williamsa. Zatrudnienie Brazylijczyka umożliwiło współpracę Saubera z Banco do Brasil. Kierowcą testowym i rezerwowym został mianowany Raffaele Marciello. 1 lipca 2015, Sauber ogłosił Marka Smitha jako nowego dyrektora technicznego. W całym sezonie szwajcarski zespół wykazał mocną poprawę, w której kierowcy punktowali w dziewięciu wyścigach – najlepszy start zanotował Nasr, kończąc Grand Prix Australii na piątej pozycji. W klasyfikacji konstruktorów Sauber został sklasyfikowany na ósmym miejscu z 36 punktami, wyprzedzając McLarena i Marussię. ===== Spór kontraktowy z kierowcami ===== Przed rozpoczęciem sezonu 2015, Sauber zaangażował się w działania prawne wszczęte przez Giedo van der Garde, pełniącego rolę kierowcy rezerwowego na sezon 2014. Najpierw sprawa trafiła do Szwajcarskiej Izby Arbitrażowej, która orzekła na korzyść niderlandzkiego kierowcy. Następnie Holender złożył pozew do sądu stanowego Wiktorii – australijski sąd nakazał ekipie przekazanie van der Garde miejsca w zespole na cały sezon 2015. Szwajcarski zespół złożył apelację – prawnicy Saubera wykazali, że: Holender nie posiada ważnej superlicencji, uprawniającej do startów; Samochód Sauber C34 został dopasowany do Marcusa Ericsso