Rzeczpospolita Polska (RP) – oficjalna nazwa państwa polskiego w trzech okresach: od drugiej połowy XVII wieku do 1795, jako jedna z wielu nazw; od 14 marca 1919 do 22 lipca 1952; ponownie od 31 grudnia 1989. Słowo rzeczpospolita pierwotnie było synonimem słowa republika. Historyczne połączenie Polski i Litwy nazwano Rzecząpospolitą Obojga Narodów przez ustrój republikański, a nie dlatego, że to było połączenie Polski z innym krajem. Do czasów II wojny światowej słowem rzeczpospolita nazywano też inne republiki, np. w nazewnictwie polityczno-prasowym występowało Rzeczpospolita Francuska. W XXI wieku nazywa się tak wyłącznie w Polskę, Republikę Rzymską, Republikę Wenecką i Republikę Nowogrodzką. Rzeczpospolite Polskie są numerowane, zwłaszcza w publicystyce i historiografii, ale też w preambule polskiej konstytucji. Numeracja jest oparta na przełomach jak odzyskanie przez Polskę niepodległości w 1918 roku i przemiana ustrojowa z umowną granicą 1989 roku. Przez to w historii Polski wyróżnia się trzy numerowane Rzeczypospolite oraz okres socjalistyczny: I Rzeczpospolita (I RP) – Rzeczpospolita Obojga Narodów (RON); II Rzeczpospolita (II RP); Polska Ludowa to lata 1944–1952 i Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL); III Rzeczpospolita (III RP). Sporadycznie używa się też hasła Czwartej Rzeczypospolitej (IV RP), w różnych znaczeniach. Numeracja Rzeczpospolitych jest wzorowana na numeracji Republik Francuskich. Są pewne różnice – francuskie zmiany numeru następowały po każdej zmianie ustrojowej, a w Polsce nie, np. nie uwzględnia się wprowadzenia Konstytucji kwietniowej w 1935 roku.