Nic nie boli, tak jak życie – jedenasty studyjny album zespołu Budka Suflera, wydany w 1997, będący do tej pory największym komercyjnym sukcesem zespołu. Album sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Kompozycje są autorstwa Romualda Lipki i Krzysztofa Cugowskiego. Po jednym utworze napisali też Marek Raduli i Mieczysław Jurecki. Autorami tekstów są Tomasz Zeliszewski i Andrzej Mogielnicki. == Historia powstania == Komercyjna porażka albumu Noc sprawiła, że zespołowi groził rozpad. Jerzy Janiszewski w tej sytuacji zaproponował nagranie albumu z coverami utworów wybitnych polskich artystów. Realizacji doczekał się jednak tylko „Sur le pont d’Avignon” z tekstem Baczyńskiego, wcześniej wykonywany przez Ewę Demarczyk. Pozostałe planowane wtedy utwory trafiły na solowy album Cugowskiego, Integralnie, natomiast Budka Suflera postanowiła nagrać album z nowym materiałem. Pierwszym nagranym utworem był „Jeden raz”, konwencjonalna ballada rockowa z tekstem Zeliszewskiego. Ponieważ zespół nie miał jeszcze gotowych innych kompozycji, a stacje radiowe dość chętnie emitowały „Jeden raz”, wybrano go na utwór promujący nowy album. Powstał teledysk, zrealizowany przez Leszka Mądzika i nakręcony w Egipcie. Na okładce pierwszego wydania albumu znalazł się motyw piramidy i adnotacja, że wydawnictwo zawiera przebój „Jeden raz”. Znacznie większym powodzeniem cieszyło się „Takie tango”, będące melodyjną, pop-rockową kompozycją. Powstała w sposób typowy dla Lipki – w krótkim czasie, przy pomocy domowego pianina. Pomimo utrzymania w metrum 4/4, utwór nie ma nic wspólnego z tangiem. Autorem słów jest Andrzej Mogielnicki, który podjął się współpracy z zespołem po raz trzeci, po nieporozumieniach związanych z Nocą. Pozostałe utwory mają charakter bądź rockowy („Radio taxi”, „Głodny”, „Bez aplauzu”), bądź popowy („Strefa półcienia”, „Szukamy się”). Album zamyka natomiast „Nowa wieża Babel” – pieśń symfoniczna, do której tekst napisał Mogielnicki. Album pierwotnie miał nosić tytuł zaczerpnięty z „Takiego tanga”, jednak Lipko odrzucił ten pomysł, wybierając zamiast tego inny utwór. Planowano również, że oprócz Mogielnickiego teksty utworów napisze Bogdan Olewicz, jednak później odrzucono je, ponieważ – jak wyjaśnił Lipko – wydawały się zbyt poważne i nie pasowały do albumu. == Recepcja == „Takie tango” jako jeden z trzech utworów Budki Suflera osiągnęło 1. miejsce na liście przebojów Programu Trzeciego. W sumie singel utrzymał się na liście przez 31 tygodni i zdobył 447 punktów, co stanowi największy sukces zespołu związany z tą listą. Pozostałe utwory z albumu odnotowane na LP3 to „Strefa półcienia” (10. miejsce, 11 tygodni), „Jeden raz” (22. miejsce, 9 tygodni) i „Nowa wieża Babel” (10. miejsce, 14 tygodni). == Lista utworów == Źródło == Twórcy == Źródło === Skład podstawowy === Krzysztof Cugowski – śpiew Mieczysław Jurecki – gitara basowa Romuald Lipko – instrumenty klawiszowe Marek Raduli – gitara Tomasz Zeliszewski – perkusja === Skład dodatkowy === Ewa Brachun – chórek Aleksandra Chludek – chórek Zbigniew Fil – instrumenty smyczkowe Piotr Pieniak – instrumenty smyczkowe Katarzyna Pysiak – chórek Elżbieta Stopa – instrumenty smyczkowe Krzysztof Stopa – instrumenty smyczkowe == Przypisy == == Bibliografia == Jarosław Sawic: Memu miastu na do widzenia. Warszawa: Prószyński Media, 2017. ISBN 978-83-8123-043-8.