Mercedes-Benz klasy S – samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod niemiecką marką Mercedes-Benz od 1972 roku. Od 2020 roku produkowana jest siódma generacja modelu. == Pierwsza generacja == Mercedes-Benz klasy S I został zaprezentowany po raz pierwszy we wrześniu 1972 roku We wrześniu 1972 roku zaprezentowano następcę modelu W108. Samochód otrzymał kod fabryczny W116. Jest to pierwsza generacja klasy S Nowa S-Klasa, odznaczała się większymi wymiarami zewnętrznymi w stosunku do poprzedniego Mercedesa. Następcą W116 był model Mercedes W126. W szczytowej wersji model W116 był wyposażony w pneumatyczne zawieszenie. Było ono technicznie bardzo skomplikowane, ale gwarantowało bardzo wysoki komfort podróży, zwłaszcza że połączone to było z nietuzinkowymi możliwościami silnika o pojemności 6,9 l. Wersja jest obecnie poszukiwana przez kolekcjonerów. W116 seryjnie produkowana była jedynie w wersji sedan, ale prototypowo powstała także odmiana kombi. Tylne szyby zapożyczone były od Forda Granada. Ta wersja nadwozia nie była produkowana seryjnie. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1974 samochód zajął 1. pozycję. Wersja o wydłużonym o 100 mm rozstawie osi nosiła oznaczenie SEL. Łącznie wyprodukowano 473 035 egzemplarzy W116. === Dane techniczne === == Druga generacja == Mercedes-Benz klasy S II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1979 roku. We wrześniu 1979 roku zaprezentowano nowe wcielenie Klasy S oznaczone symbolem W126. Samochód przeszedł gruntowne zmiany – m.in. miał linię boczną na wysokości górnej krawędzi błotnika, z boku nadwozia, przy progach, znajdowały się szerokie listwy z tworzywa sztucznego, górne krawędzie listew bocznych, wykonanych również z plastiku, były na tej samej wysokości co zderzak przedni i tylny, przednia ściana samochodu została nieznacznie pochylona do tyłu, nadając pojazdowi bardziej aerodynamiczna sylwetkę, wycieraczki przedniej szyby chowane były pod maską wozu, to m.in. przyczyniało się do korzystniejszego współczynnika oporu powietrza, wynoszącego w tym modelu Cx=0,37. Nadwozie to opracowywano aż 8 lat. Samochody klasy S miały bardzo skuteczne hamulce, przednie tarcze hamulcowe były wentylowane i we wszystkich modelach seryjnie stosowany był system antyblokujący ABS. Samochody o większych pojemnościach wyposażone były w zawieszenie hydropneumatyczne (Nivo). Budowane były także samochody o wydłużonym nadwoziu i wydłużonym o 14 cm rozstawie osi, pojazdy te oznaczano dodatkową literą L. Na eksport do Kanady i USA produkowano także auta z silnikami wysokoprężnymi. W 1985 roku przeprowadzono facelifting modelu. === Coupe === Przy okazji premiery drugiej generacji Klasy S jej ofertę poszerzyła także wersja coupe. Wyróżniała się ona inną stylizacją przedniej części nadwozia, przemodelowaną sylwetką i inaczej poprowadzoną linią okien. To pierwszy i jednocześnie przedostatni taki model w ofercie Klasy S – drugi raz tej nazwy używano w latach 2014–2020. === Silniki === Modele do 1985 SE – limuzyna z silnikiem benzynowym SEL – limuzyna przedłużona z silnikiem benzynowym SEC – coupé SD – limuzyna z silnikiem wysokoprężnym SDL – limuzyna przedłużona z silnikiem wysokoprężnym Modele od 1985 === Specjalne warianty === AMG oferował body-kit dla wszystkich modeli W126, a także jako zestaw widebody dla coupé C126. Dostępne było także wiele poziomów tuningu silnika, ale najbardziej znany to 6 litrowy silnik, oparty na silniku M117.968. Również oferowany był mechanizm różnicowy Torsen Gleason, manualna skrzynia biegów (bardzo rzadko) oraz różne konsole TV/radio. Brabus oferował body-kity podobne do pakietu AMG i zbliżone pakiety tuningu silników. Lorinser również oferował podobne dodatki uatrakcyjniające karoserię podobne do oferowanych przez przedsiębiorstwo AMG oraz niewielkie podrasowanie silnika. Koenig Specials proponował wide body kit, doładowanie wysokich mocy sprężarkami. MKB oferował różne pakiety do silników. RennTech oferował większość pakietów tuningowych silnika AMG z wyjątkiem silnika DOHC. Carat-body miał w ofercie zestawy eleganckiego wykończenia m.in. szlachetnymi fornirami. Trasco Bremen proponował limuzynę o nazwie 1000 SEL ==== Dane o produkcji ==== Całkowita liczba produkcji wynosi 892 123, z czego 818 063 przypada na sedan, a 74 060 na coupe. 473 209 pojazdów w całkowitej produkcji stanowiły pojazdy pierwszej serii, która powstała dopiero we wrześniu 1985 roku. Jedną trzecią całkowitej produkcji (ok. 300 000 sztuk) eksportowano do Stanów Zjednoczonych Ameryki. Kolejna jedna trzecia została sprzedana w Niemczech. Reszta była eksportowana głównie do krajów Europy Zachodniej, Japonii i Bliskiego Wschodu. 1465 limuzyn wyprodukowano jako samochód opancerzony. == Trzecia generacja == Mercedes-Benz klasy S III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1991 roku. Produkcję Mercedesa klasy S oznaczonego kodem fabrycznym W140 rozpoczęto w 1991 roku. Prace projektowe i konstrukcyjne kosztowały ok. 1 miliarda USD. Produkcję limuzyny zakończono w 1998 roku. Do dziś jest to jedno z aut o najlepiej wyciszonym wnętrzu i o bardzo wysokim komforcie jazdy. W tym modelu zastosowano wiele ciekawostek technicznych i unikatowych rozwiązań. Przykładem mogą być podwójne boczne szyby, samoczynne domykanie klapy bagażnika i drzwi, utwardzenie zawieszenia i zmiany charakterystyki wspomagania kierownicy po przekroczeniu 160 km/h. Z uwagi na dostosowanie do bardziej restrykcyjnych przepisów emisji spalin w końcu 1992 roku w modelach z silnikami 400 SE/SEL, 500 SE/SEL i 600 SE/SEL zmodyfikowano katalizatory, co zaowocowało zmniejszoną mocą i minimalnie gorszymi osiągami. Zmniejszyło się za to zużycie paliwa w modelach V8 i V12 w stosunku do starszych silników (286 KM), (326 KM) i (408 KM). W 1998 roku model W140 nie spełniał już wymagań rynku swoimi dużymi rozmiarami i sporym zużyciem paliwa. Mercedes W140 do dzisiaj odznacza się bardzo przestronnym wnętrzem, doskonałą jakością wykonania, bogatym wyposażeniem, wspaniałym komfortem jazdy i dobrymi osiągami. W140 wprowadziło kilka innowacji w kwestii bezpieczeństwa, które od tej pory stały się powszechne w wielu obecnych pojazdach, m.in.: układ ESP, boczne poduszki powietrzne, podwójne wyciszające dźwięk szyby, domykane drzwi oraz klapy bagażnika, czy też podgrzewane wycieraczki. === Wersje limitowane === W roku 1999 w Stanach Zjednoczonych dostępna była wersja S500 Grand Edition w limitowanej ilości 600 egzemplarzy. Grand Edition był skonfigurowany w następujący sposób: czarny lakier (197 Obsidian Black) zamiast standardowych czarnych, takich jak 040 lub 199, kremowa tapicerka, taka jak dwutonowa w autach z silnikami V12, tylko że cała kremowa, dodatkowym wyróżnieniem dla Grand Edition było czarne drewno wraz z drewnianą kierownicą i drewnianą gałką zmiany biegów, innymi detalami wyróżniającymi Grand Edition od standardowych wersji były fabrycznie montowane rolety w oknach tylnych drzwi, dywaniki z napisem „Grand Edition”, podświetlane progi drzwi. Obecnie W140 S500 Grand Edition, jak i S600 są najbardziej poszukiwanymi egzemplarzami przez kolekcjonerów ze względu na ograniczoną ilość wyprodukowanych egzemplarzy. === Silniki === == Czwarta generacja == Mercedes-Benz klasy S IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 1998 roku. W porównaniu do poprzednika zmieniono stylistykę na bardziej opływową. Sztandarowym modelem był S600, najmocniejszym natomiast wersja S65 AMG, która wytwarzana była wyłącznie na zamówienie, a cena takiego modelu wynosiła 1 080 000 zł. Różnił się on głównie zmienionym silnikiem, udoskonalonym przez AMG. Dodatkowo dochodziła zamiana seryjnych zderzaków i progów na bardziej aerodynamiczne, hamulce ceramiczne o zwiększonej średnicy z przodu oraz z tyłu, zawieszenie, a także inne zestrojenie skrzyni biegów. Również wnętrze uległo nieznacznej modyfikacji, tj. fotele, zegary oraz dodatki z firmy AMG. Mercedes oferował w wyposażeniu dodatkowym zwykłych modeli pakiet AMG i auto przypominało do złudzenia wersję S65. W 2002 roku auto przeszło face lifting. Zostały wprowadzone małe zmiany kosmetyczne oraz kilka drobnych poprawek technicznych. === Silniki === == Piąta generacja == Mercedes-Benz klasy S V został zaprezentowany po raz pierwszy w 2005 roku. Samochód otrzymał kod fabryczny W221. W porównaniu do poprzednika całkowicie została zmieniona stylistyka. Wzorce zaczerpnięto od większego i luksusowego Maybacha. Jedynym rodzajem nadwozia tak jak we wcześniejszych seriach klasy S jest limuzyna w wersji podstawowej i wersji Long (limuzyna długa), w której zwiększono ilość miejsca w tylnej części kabiny osobowej, przez co samochód jest dłuższy. Na rynku północnoamerykańskim samochód dostępny jest jedynie w wersji o przedłużonym rozstawie osi. W kwietniu 2009 roku zaprezentowano odmłodzony model W221. === Wersje silnikowe === Benzynowe: S 350 oraz S 350 L S 400 Hybrid oraz S 400 Hybrid L S 450 oraz S 450 L S 500 oraz S 500 L S 550 oraz S 550 L S 350 4MATIC oraz S 350 4MATIC L S 450 4MATIC oraz S 450 4MATIC L S 500 4MATIC oraz S 500 4MATIC L S 600 L S 63 AMG oraz S 63 AMG L S 65 AMG L Wysokoprężne: S 250 CDI oraz S 250 CDI L S 320 CDI oraz S 320 CDI L (od grudnia 2006 obie wersje dostępne z napędem na cztery koła 4MATIC) S 350 CDI oraz S 350 CDI L S 350 BlueTEC oraz S 350 BlueTEC L S 420 CDI oraz S 420 CDI L Moc silników klasy S waha się między 150 kW (204 KM) a 400 kW (544 KM) w wersji podstawowej oraz między 150 kW (204 KM) a 463 kW (630 KM) w wersji długiej (L). Od 2011 roku samochód oferowany był z pierwszym w historii klasy S silnikiem 4-cylindrowym, jest to wysokoprężna jednostka o pojemności 2,1 litra. === Dane techniczne === == Szósta generacja == Mercedes-Benz klasy S VI został zaprezentowany po raz pierwszy w lipcu 2013 roku. Pojazd został zaprezentowany 15 maja 2013 roku w Hamburgu. Stylistyka nadwozia nawiązuje do ówczesnych wcieleń modeli CLA i CLS. Współczynnik oporu aerodynamicznego nadwozia Cx obniżono do 0,24 lub 0,23 (w zależności od wersji). Zawieszenie pojazdu oparte jest na pneumat