Coldplay – brytyjski zespół muzyczny, grający muzykę rockową, założony przez wokalistę Chrisa Martina i gitarzystę Jonny’ego Bucklanda w 1996 na University College London jako Pectoralz. Po dołączeniu do składu basisty Guya Berrymana grupa zmieniła swoją nazwę na Starfish, a w 1998 – na Coldplay. Przedtem, do składu zespołu dołączył perkusista i multiinstrumentalista Will Champion oraz menadżer Phil Harvey. Niedługo potem ukazał się debiutancki minialbum zespołu – Safety, a rok później – epki Brothers & Sisters oraz The Blue Room, będącą pierwszą minipłytą wydaną pod szyldem wytwórni Parlophone. Międzynarodową rozpoznawalność przyniosło zespołowi wydanie singla „Yellow” w 2000, zapowiadającego ich debiutancki album Parachutes, który otrzymał nominację do nagrody Mercury Prize. Druga płyta, A Rush of Blood to the Head z 2002, zdobyła wiele wyróżnień muzycznych, w tym tytuł „Albumu roku” według magazynu „New Musical Express” oraz „Najlepszej płyty wszech czasów” według słuchaczy BBC Radio 2. W 2005 premierę wydali trzeci album pt. X&Y, który został najczęściej kupowanym krążkiem roku. Trzy lata później premierę miał czwarty krążek formacji, Viva la Vida or Death and All His Friends, który zdobył Nagrodę Grammy podczas 51. ceremonii w kategorii „Najlepszy rockowy album” oraz nominację do statuetki w kategorii „Album roku”. W październiku 2011 ukazało się piąte wydawnictwo od Coldplay pt. Mylo Xyloto, które zajęło pierwsze miejsce na liście najchętniej kupowanych płyt w 34 krajach, a w Wielkiej Brytanii zostało najchętniej kupowanym albumem rockowym roku. W maju 2014 wydany został szósty album zespołu pt. Ghost Stories. Zdobył on nagrodę Billboard Music Award w kategorii „Najlepszy rockowy album”. W Grudniu 2015 wyszła siódma płyta formacji pt. A Head Full of Dreams. Krążek był nominowany do nagrody „Brytyjski album roku” podczas 2016 Brit Awards oraz zajął pierwsze miejsce na liście UK Albums Chart. Ósmy album pt. Everyday Life wydano w listopadzie 2019. Składa się on z dwóch części (Sunrise i Sunset). Płyta znalazła się w pierwszej dziesiątce Billboard 200. Dwa lata później ukazał się dziewiąty krążek zespołu pt. Music of the Spheres. Singiel "My Universe" promujący płytę zajął pierwsze miejsce na Billboard Hot 100, a sam album zajął pierwsze miejsca na listach „Najlepszy album alternatywny” i „Najlepszy album rockowy” tygodnika „Billboard”. 4 października 2024 roku w sklepach i serwisach streamingowych pojawiła się dziesiąta płyta zespołu, Moon Music. Coldplay zdobył wiele nagród w swojej karierze, m.in. osiem statuetek Brit Awards (w tym trzy za wygraną w kategorii „Najlepszy brytyjski zespół”), pięć wyróżnień na ceremonii MTV Video Music Awards oraz siedem Nagród Grammy. Od początku działalności, grupa sprzedała ponad 160 milionów album oraz angażowała się w wiele akcji charytatywnych, takich jak Live 8, Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief, Sound Relief czy Sport Relief. == Historia == === 1996–1999: Początki === Chris Martin i Jonny Buckland poznali się we wrześniu 1996 podczas tygodnia zapoznawczego na University College London (UCL). Muzycy planowali założyć własny zespół muzyczny, czego efektem było utworzenie duetu o nazwie Pectoralz. Po rozpoczęciu współpracy do duetu dołączył basista Guy Berryman, który był jednym z ich dobrych znajomych z uczelni. W 1997 zespół zmienił nazwę i jako Starfish grał koncerty w lokalnych klubach. W tym czasie Martin zaproponował funkcję menadżera grupy wieloletniemu przyjacielowi – Philowi Harveyowi, studentowi Uniwersytetu Oksfordzkiego. Niedługo potem do składu zespołu dołączył perkusista Will Champion. Chociaż nigdy wcześniej nie uczył się grać na perkusji, tylko na fortepianie, gitarze, basie i flażolecie, szybko opanował grę na instrumencie. Zespół postanowił ostatecznie przybrać nazwę Coldplay, którą zaproponował muzykom Tim Crompton. W 1997 członkowie formacji współpracowali także ze studentem muzyki klasycznej, Timem Rice-Oxleyem, z którym grali swoje utwory na fortepianie. Po kilkutygodniowych spotkaniach Martin zaproponował mu stanowisko klawiszowca w grupie, jednak ten zrezygnował z powodu grania w swoim własnym zespole o nazwie Keane. W 1998 ukazał się debiutancki, czteroutworowy minialbum Coldplay pt. Safety EP, który został wydany w 500 egzemplarzach. Większość kopii zespół rozesłał po firmach fonograficznych i po znajomych, a 50 sztuk udostępnił do sprzedaży. W grudniu tego samego roku, grupa podpisała kontrakt z niezależną wytwórnią Fierce Panda, która była odpowiedzialna za wydanie ich kolejnej EP-ki pt. Brothers & Sisters, nagranej w cztery dni w lutym 1999. Po zdaniu egzaminów końcowych przez członków zespołu na początku 1999 Coldplay podpisał kontrakt z wytwórnią Parlophone na wydanie ich pierwszych pięciu płyt. Niedługo po nawiązaniu współpracy muzycy udali się do studia nagraniowego, gdzie powstał materiał na ich trzeci mini-album pt. The Blue Room EP. W październiku zostało wydane 500 egzemplarzy płyty, a wydawnictwo promował singiel „Bigger Stronger”, który trafił na listę airplay BBC Radio 1. === 1999–2001: Parachutes === Zespół planował nagrać swój debiutancki album studyjny w dwa tygodnie, jednak z powodu gościnnych występów podczas tras koncertowych (m.in. podczas Carling Tour) oraz innych koncertów, płyta powstała od września 1999 do kwietnia-maja 2000. Krążek nagrywany był głównie w Liverpool’s Parr Street Studios, a także w Rockfield Studios, Matrix Studios i Wessex Sound Studios, a jego producentem został Ken Nelson. Miksem całości zajął się amerykański realizator dźwięku Michael Brauer. W marcu 2000 ukazał się pierwszy singiel z nadchodzącego albumu – „Shiver”, który dotarł do 35. miejsca brytyjskiej listy przebojów. W czerwcu Coldplay wyruszył w swoją pierwszą trasę koncertową, którego częścią był występ podczas Glastonbury Festival, oraz wydał kolejny singiel – „Yellow”, który dotarł do czwartego miejsca brytyjskich list przebojów, stając się przełomowym utworem w karierze zespołu. 10 lipca odbyła się premiera pierwszego albumu grupy – Parachutes, jego wydawcą została wytwórnia Parlophone. Płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu UK Albums Chart, a 7 listopada ukazała się w Ameryce Północnej, pod szyldem wytwórni Nettwerk. Trzecim singlem z płyty został utwór „Trouble”, który został wydany w zaledwie tysiącu egzemplarzy, przeznaczonym jedynie dla fanów oraz dziennikarzy. We wrześniu 2000 album Parachutes otrzymał nominację do nagrody Mercury Music Prize. Po rosnącym zainteresowaniu muzyką zespołu Coldplay postanowił wyruszyć w amerykańską trasę koncertową US Club Tour, która rozpoczęła się w lutym 2001. W tym samym miesiącu grupa otrzymała dwie statuetki Brit Awards w kategoriach „Najlepszy brytyjski zespół” oraz „Najlepszy brytyjski album”. Płyta zdobyła pozytywne recenzje od krytyków muzycznych i została wyróżniona Nagrodą Grammy w kategorii „Najlepszy album alternatywny” podczas ceremonii w 2002 oraz certyfikatem podwójnej platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych. === 2001–2003: A Rush of Blood to the Head === Po sukcesie pierwszej płyty Coldplay powrócił do studia nagraniowego we wrześniu 2001, aby nagrać materiał na drugi album studyjny pt. A Rush of Blood to the Head, którego producentem ponownie został Ken Nelson. Zespół początkowo miał nagrywać w studiu w Londynie, jednak ostatecznie postanowił przenieść pracę do Liverpoolu, gdzie powstało kilka utworów z pierwszego krążka. Pierwszym utworem nagranym na nową płytę został numer „In My Place”, który został wybrany na główny singiel albumu. Podczas sesji, muzycy napisali ponad 20 nowych utworów, w tym utwór „In My Place” oraz „Animals”, który grali jeszcze podczas trasy koncertowej promującej płytę Parachutes. Tytuł nowej płyty ogłoszony został na oficjalnej stronie zespołu, natomiast jego premiera nastąpiła w sierpniu 2002. Wydawnictwo promowały single „In My Place”, „Clocks” oraz ballada „The Scientist”, która inspirowana była tytułowym numerem George’a Harrisona z jego płyty All Things Must Pass z 1970. W czerwcu Coldplay rozpoczął trasę koncertową promującą nowy album – A Rush of Blood to the Head Tour, która trwała do września 2003. Zespół zagrał koncerty na pięciu kontynentach, wystąpił m.in. podczas festiwali w Glastonbury i Werchter. Występ w Hordern Pavilion w Sydney został nagrany oraz wydany w formie CD i DVD pt. Live 2003. W lutym Narodowa Akademia Sztuki i Techniki Rejestracji wyróżniła płytę A Rush of Blood to the Head tytułem „Najlepszego alternatywnego albumu 2003 roku”, natomiast utwór „Clocks” – mianem „Nagrania roku”. Oprócz tego, w tym samym roku Coldplay także otrzymał dwie statuetki podczas ceremonii Brit Awards (organizowanej w londyńskim Earls Court Exhibition Centre), wygrywając w kategoriach „Najlepszy brytyjski zespół” i „Najlepszy brytyjski album”, a 28 sierpnia wystąpił podczas gali MTV Video Music Awards w nowojorskim Radio City Music Hall, podczas której zaśpiewał utwór „The Scientist”. Klip do singla został wyróżniony trzema nagrodami: za „Najlepszy teledysk”, „Przełomowy teledysk” oraz „Najlepszą reżyserię”. W grudniu, czytelnicy magazynu „Rolling Stone” wskazali Coldplay najlepszym artystą oraz zespołem roku. W tym samym miesiącu grupa wydała własną wersję utworu „2000 Miles” z repertuaru zespołu The Pretenders, nagraną podczas jednego z koncertu w Chicago. Piosenka była udostępniona do sprzedaży na oficjalnej stronie Coldplay, a cały zysk z kupna trafił na konto organizacji Future Forests i Stop Handgun Violence. Singiel został najczęściej kupowanym utworem w 2003 w Wielkiej Brytanii. === 2004–2006: X&Y === W 2004 zespół postanowił zrobić sobie krótką przerwę od koncertowania i skoncentrować się na nagrywaniu materiału na nową płytę, która ukazała się w czerwcu 2005. Album został najchętniej kupowanym krążkiem roku, osiągając wynik 8,3 miliona sprzedanych egzemplarzy. Płyta pojawiła się na listach najchętniej kupowanych albumów w 20 krajach, została także trzecim najszybciej sprzedającym się krążkiem w historii br