Grzywna (łac. marca) – jednostka masy używana w średniowieczu w Polsce, Czechach i na Rusi oraz jednostka płatnicza. Jedna grzywna mennicza polska oznaczała masę około połowy funta karolińskiego (połowa 367 g - ok. 183,5 g; II poł. XI w.). Rozróżniano grzywny: Grzywny były używane również w charakterze jednostek monetarnych. W tym sensie grzywna oznaczała ilość srebra o masie jednej grzywny. W niektórych krajach Europy zachodniej pod nazwą "marka". Grzywna mennicza krakowska w XIV i XV w. reprezentowała grzywnę menniczą polską. 1 grzywna mennicza polska = 4 wiardunki = 24 skojce = 240 denarów: 240 = 480 oboli (II poł. XI w.) 576 (początek XIV w., ok. 1326) 768 (do 1398) 864 (od 1398 do 1506) 1 grzywna pruska (ok. 195 g) = 60 szelągów = 720 fenigów (1233 r.) 1 grzywna mennicza polska = 48 groszy praskich (przełom XIII/XIV w.) 1 grzywna praska = 60 groszy praskich (przełom XIII/XIV w.). Istniały też grzywny żelazne, jak grzywna siekieropodobna czy grzywna grotopodobna, funkcjonujące jako płacidło, czyli pieniądz przedmiotowy. == Zobacz też == grzywna krakowska, marka kolońska hrywna ukraińska marka (masa) == Przypisy ==