The Masters (pełna nazwa od 2025 roku Johnstone’s Paint Masters) − jeden z najbardziej prestiżowych turniejów snookerowych. Mimo że jest to turniej nierankingowy, zwycięstwo w nim jest bardzo cenione przez graczy, ponieważ w turnieju bierze udział tylko pierwsza 16 światowego rankingu (są przewidziane tylko dwa miejsca dla zawodników spoza szesnastki). == Turniej == Początkowo do udziału w Mastersie zapraszanych było tylko pierwszych szesnastu zawodników ze światowego rankingu oraz dwóch graczy z dzikimi kartami: jedną można było dostać po przejściu eliminacji, a drugą przyznawał organizator. W edycji 2007 zmieniono trochę tę zasadę: w turnieju wzięło udział 19 zawodników, z czego pierwsza trzynastka listy rankingowej miała zapewnione miejsce w pierwszej rundzie. Zawodnicy z miejscami 14, 15 i 16 na liście rankingowej musieli zagrać jeden mecz więcej z zawodnikami, którzy otrzymali dzikie karty. Jedna dzika karta została wywalczona w eliminacjach przez Stuarta Binghama, zaś dwie kolejne otrzymali od organizatorów: Jimmy White oraz Ding Junhui. Pierwszy turniej Masters został rozegrany w 1975 roku w Londynie. Turniej rozgrywany jest zwykle w styczniu. Najwięcej, bo aż 8 razy zwyciężał w tej imprezie Ronnie O’Sullivan. Puchar Masters od 2017 roku nosi nazwę Paul Hunter Trophy. Turniej Masters wraz z UK Championship i mistrzostwami świata tworzy Triple Crown − zestaw najbardziej prestiżowych turniejów snookerowych w danym roku, stanowiący odpowiednik Wielkiego Szlema w tenisie. == Nagrody == Mimo iż jest to turniej nierankingowy, to ma on zaraz po mistrzostwach świata i Saudi Arabia Snooker Masters największą pulę nagród. W 2025 przekroczyła ona milion funtów: == Wyniki finałów == == Przypisy == == Bibliografia == Marcin Kutz: Masters (snooker) – wyniki na stronie SnookerWorld.pl. SnookerWorld.pl. [dostęp 2024-11-02]. Masters (snooker) – wyniki na stronie 147.com.pl (archiwalne). 147.com.pl. [dostęp 2024-11-02].