Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Kobiet 2022 – dziewiętnaste mistrzostwa Europy w rugby 7 kobiet, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez Rugby Europe mające na celu wyłonienie najlepszej żeńskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie pięciu turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 4 czerwca do 3 lipca 2022 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dziesięć zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istnieje system awansów i spadków. W pierwszym turnieju mistrzowskim rozegranym w kompleksie Centro de Alto Rendimento do Jamor po pokonaniu Szkotek zwyciężyły Polki, w drugim zaś, rozegranym na Stadionie Miejskim w Krakowie zajęły drugie miejsce ulegając w finale Irlandkom, wystarczyło to jednak to zdobycia pierwszego w historii tytułu mistrzyń Europy. W finałach rozegranych w Zagrzebiu i Budapeszcie turniejów Trophy zmierzyły się Angielki i Włoszki, w obu meczach lepsze okazały się zawodniczki z Wysp Brytyjskich podczas całego cyklu nie tracąc choćby punktu. Wyróżniającymi się zawodniczkami w mistrzowskich turniejach były Lucy Mulhall, Małgorzata Kołdej, Julie Dolezilova i Rhona Lloyd, a na poziomie Trophy Ellie Boatman, Mariana Marques, Francesca Granzotto i Minona Nunstedt. Zawody Conference – z udziałem debiutującej reprezentacji Estonii – odbyły się w Belgradzie i zwycięsko wyszły z nich reprezentantki Austrii. Wszystkie turnieje zostały rozegrane wraz z zawodami męskimi i były transmitowane w Internecie. == Informacje ogólne == Harmonogram rozgrywek opublikowano na początku kwietnia 2022 roku. Mistrzostwa zostały rozegrane w formie pięciu turniejów – dwóch w Women’s Grand Prix Series, dwóch w Women’s Trophy oraz jednym w Women’s Conference. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniej edycji. W turniejach Grand Prix brało udział po dziesięć reprezentacji, w Trophy dwanaście, pozostała trzynastka zaś w Conference. Turniej Conference został rozegrany w dniach 4–5 czerwca w Belgradzie, o Trophy rywalizowano zaś 11–12 czerwca w Zagrzebiu i 17–18 czerwca w Budapeszcie. Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu dwóch turniejów na przełomie czerwca i lipca – w Lizbonie i Krakowie – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejsca: W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawie: lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; większej ilości zdobytych przyłożeń; rzutu monetą. W tym sezonie stawką zawodów prócz medali mistrzostw kontynentu stawką był także awans do europejskiego turnieju kwalifikacyjnego do Pucharu Świata 2022, również dla zespołów z niższych poziomów rozgrywek. Prawo udziału w nim uzyskało osiem zespołów z GPS – prócz mającej zagwarantowany awans Francji i Szkocji – a także Anglia i Włochy oraz dwie poza nimi najlepsze reprezentacje spośród pozostałych z poziomu Trophy​. == Conference == === Faza grupowa === ==== Grupa A ==== ==== Grupa B ==== ==== Grupa C ==== === Faza pucharowa === ==== Cup ==== ==== Bowl ==== === Klasyfikacja końcowa === == Trophy == === Pierwszy turniej (Zagrzeb) === ==== Faza grupowa ==== Grupa A Grupa B Grupa C ==== Faza pucharowa ==== Cup + Plate Bowl ==== Klasyfikacja końcowa ==== === Drugi turniej (Budapeszt) === ==== Faza grupowa ==== Grupa A Grupa B Grupa C ==== Faza pucharowa ==== Cup + Plate Bowl ==== Klasyfikacja końcowa ==== === Klasyfikacja generalna === == Grand Prix Series == === Pierwszy turniej (Lizbona) === ==== Faza grupowa ==== Grupa A Grupa B ==== Faza pucharowa ==== Mecz o miejsca 1–2 Mecz o miejsca 3–4 Mecz o miejsca 5–6 Mecz o miejsca 7–8 Mecz o miejsca 9–10 ==== Klasyfikacja końcowa ==== === Drugi turniej (Moskwa) === ==== Faza grupowa ==== Grupa A Grupa B ==== Faza pucharowa ==== Cup Bowl ==== Klasyfikacja końcowa ==== === Klasyfikacja generalna === == Przypisy == == Bibliografia == Women's 7s Championship 2022. rugbyeurope.eu. [dostęp 2022-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-04)]. (ang.). Women's 7s Trophy - 2022. rugbyeurope.eu. [dostęp 2022-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-06-28)]. (ang.). Women's Sevens Conference 1 - 2022. rugbyeurope.eu. [dostęp 2022-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-06-07)]. (ang.). == Linki zewnętrzne == Strona Rugby Europe (ang. • fr.)