Aryna Siarhiejeuna Sabalenka (biał. Арына Сяргееўна Сабаленка; ur. 5 maja 1998 w Mińsku) – białoruska tenisistka, zwyciężczyni Australian Open 2023 i 2024 oraz US Open 2024 i 2025 w grze pojedynczej, US Open 2019 i Australian Open 2021 w grze podwójnej, finalistka WTA Finals 2022 i 2025 w grze pojedynczej kobiet, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Billie Jean King. Liderka rankingu deblowego WTA od 22 lutego do 4 kwietnia 2021 roku. Od września 2023 do 6 listopada 2023 i ponownie od 21 października 2024 roku liderka rankingu singlowego WTA. == Kariera tenisowa == === 2012-2016: Początek kariery profesjonalnej === Grę w cyklu ITF zaczęła jeszcze przed rozpoczęciem zmagań w juniorskich rozgrywkach. Pierwsze pięć turniejów, w których wzięła udział to były zawody w jej rodzinnym Mińsku, jednak w żadnym z nich nie udało jej się wygrać ani jednego meczu. Swój pierwszy profesjonalny mecz wygrała pod koniec 2014 roku w Stambule. W kolejnym sezonie w październiku wygrała w dwóch turniejach o puli nagród 10 000 dolarów w Antalyi. Pod koniec roku wygrała także zawody w Indiach o puli nagród 25 000 dolarów. Te osiągnięcia sprawiły, że na początku 2016 roku zadebiutowała w TOP 300 rankingu singlowego. W tym sezonie do swoich osiągnięć dopisała dwa zwycięstwa w turniejach ITF 50, z czego pierwszy z nich pozwolił jej na awans do TOP 200 w maju, natomiast drugi pomógł jej zakończyć sezon na 137. miejscu w rankingu. === 2017 === Sezon rozpoczęła od wzięcia udziału w eliminacjach do pierwszego turnieju wielkoszlemowego w roku rozgrywanego w Melbourne. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie kwalifikacji nad Turczynką İpek Soylu 6:2, 6:1, w drugiej rundzie przegrała z Chinką Liu Fangzhou 5:7, 6:3, 4:6. Później przystąpiła w jej rodzinnym Mińsku do międzynarodowych rozgrywek Fed Cup, gdzie w starciu z Holenderkami pokonała Michaëllę Krajicek 7:6(5), 6:4 a przegrała z Kiki Bertens 6:3, 6:7(6), 4:6. Pierwszy udział w głównej drabince zawodów singlowych zanotowała w Dubaju, gdzie w kwalifikacjach pokonała Ludmyłę Kiczenok 7:5, 6:0 oraz Aleksandrinę Najdenową 6:2, 6:2. Po wygranych eliminacjach przegrała w pierwszej rundzie turnieju głównego z Kateryną Bondarenko 6:4, 4:6, 3:6. W Malezji próbowała swoich sił w kwalifikacjach, jednak musiała uznać wyższość Miyu Kato 5:7, 6:2, 6:7(5). Kolejnymi azjatyckimi turniejami, w którym uczestniczyła, były zawody o puli nagród 60 tysięcy dolarów. W Zhuhai odpadła już w pierwszym meczu po spotkaniu z Zheng Saisai 5:7, 3:6. W Shenzhen natomiast dotarła do finału, w którym uległa Jekatierinie Aleksandrowej 2:6, 5:7. W kwietniu wróciła do Europy, gdzie próbowała dostać się do głównej drabinki turnieju w szwajcarskim Biel. Po wygranym pierwszym meczu z Yleną In-Albon 6:2, 6:0, w decydującej rundzie kwalifikacji przegrała z późniejszą zwyciężczynią Markétą Vondroušovą 6:2, 2:6, 1:6. W kolejnych zmaganiach Fed Cup Białoruś rywalizowała ze Szwajcarią. Aryna odniosła w nich zwycięstwo z Viktoriją Golubic 6:3, 2:6, 6:4, a następnie przegrała z Timeą Bacsinszky 4:6, 5:7. W Rabacie również nie powiodła jej się próba dostania się do głównej drabinki zawodów z uwagi na przegraną w pierwszym etapie kwalifikacji z Ivaną Jorović 6:3, 2:6, 3:6. Następnie przystąpiła do dwóch turniejów rangi ITF we Francji. W pierwszym z nich odpadła w początkowej rundzie po starciu z Heather Watson 6:7(3), 6:4, 2:6, w drugim natomiast została wyeliminowana w ćwierćfinale przez Kristie Ahn 6:3, 4:6, 5:7. We French Open przystąpiła do kwalifikacji, ale z turniejem pożegnała ją na etapie pierwszej rundy İpek Soylu 6:4, 1:6, 6:7(3). Sezon gry na kortach trawiastych rozpoczęła od dwóch turniejów kategorii ITF w Wielkiej Brytanii. W pierwszym dotarła do półfinału, przegrywając z Aleksandrą Krunić 0:6, 2:6, w drugim natomiast już na wstępie została wyeliminowana przez Jasmine Paolini 6:4, 5:7, 6:7(2). Przełomem okazał się turniej na Wimbledonie, w którym po przejściu z sukcesem eliminacji po raz pierwszy wygrała mecz w głównej drabince turnieju wielkoszlemowego przeciwko Irinie Chromaczowej 6:3, 6:4. W drugiej rundzie lepsza okazała się Niemka Carina Witthöft 6:7(5), 6:3, 3:6. Po tym turnieju pojechała do Waszyngtonu, gdzie udało jej się wygrać jeden mecz przeciwko Lauren Davis 7:5, 6:3. Klasyfikowana wówczas na 34. miejscu w rankingu Amerykanka była najwyżej notowaną przeciwniczką, z którą Białorusinka była w stanie wygrać. W drugiej ulegała Sabine Lisicki 6:4, 3:6, 3:6. Następnie rywalizowała w Western & Southern Open, gdzie odniosła w pierwszej rundzie pokonała Heather Watson 7:6(4), 6:4, w kolejnej natomiast zeszła pokonana z kortu przez Donnę Vekić 6:2, 4:6, 1:6. W ostatnim turnieju wielkoszlemowym sezonu ponownie nie przeszła kwalifikacji, przegrywając inauguracyjne spotkanie z Camillą Rosatello 7:5, 4:6, 3:6. W turnieju rozgrywanym w Taszkiencie osiągnęła swój najlepszy rezultat w zawodach WTA 250, docierając w nim do półfinału. Po drodze mierzyła się z Jewgieniją Rodiną 6:2, 6:2, Tatjaną Marią 6:3, 7:5 oraz Kateryną Kozłową 7:6(5), 3:6, 6:1. W swoim ostatnim meczu została pokonana przez Tímeę Babos 1:6, 4:6. Kolejnym ważnym momentem w sezonie okazał się turniej Tianjin Open. W pierwszych rundach pokonała Han Xinyun 6:3, 6:3, Duan Yingying 6:3, 6:3 oraz Zhu Lin 6:3, 6:4. W półfinale wyeliminowała Włoszkę Sarę Errani 6:1, 6:3. W finale stanęła przeciwko niej była liderka rankingu i pięciokrotna zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych, Marija Szarapowa. Rosjanka nie pozwoliła młodej Białorusince na wygranie swojego pierwszego turnieju i Sabalenka ulegała 5:7, 6:7(8). Ten wynik pozwolił jej na debiut w pierwszej setce rankingu singlowego WTA i awans na 76. miejsce. Następnie udała się do Mińska, gdzie reprezentacja Białorusi mierzyła się w zawodach Fed Cup z Amerykankami. Aryna odniosła w nich porażkę z Coco Vandeweghe 6:7(5), 1:6 oraz pokonała ówczesną mistrzynię US Open Sloane Stephens 6:3, 3:6, 6:4. Ostatnim turniejem sezonu były zmagania rangi WTA 125 w Mumbaju. Sabalenka odniosła wówczas największy sukces w dotychczasowej karierze, w meczu mistrzowskim pokonując Dalilą Jakupović 6:2, 6:3. Osiągnięte wyniki pozwoliły jej zakończyć rok na 73. miejscu w rankingu (w rankingu WTA sezon zakończyła na 78 pozycji). === 2018 === Sezon 2018 Białorusinka rozpoczęła od udziału w Shenzhen Open, w którym dotarła do ćwierćfinału. Jej rywalkami były kolejno: Monica Niculescu 6:4, 6:4, Danka Kovinić 6:1, 6:0 oraz aktualna liderka rankingu Simona Halep, która wyeliminowała ją wynikiem 2:6, 2:6. Następnie udała się do Hobart, gdzie także osiągnęła ćwierćfinał, mierząc się po drodze z Eugenie Bouchard 6:4, 6:3, Shuai Zhang 7:6(3), 6:4 oraz Łesią Curenko 1:6, 1:6. Udział w Australian Open zakończyła na pierwszej rundzie, przegrywając z rozstawioną z numerem 18. Ashleigh Barty 7:6(2), 4:6, 4:6. Następnie udała się do Mińska, gdzie przystąpiła do zawodów z cyklu Fed Cup, odnosząc w nich dwa zwycięstwa przeciwko reprezentacji Niemiec: z Antonią Lottner 6:3, 5:7, 6:2 oraz Tatjaną Marią 4:6, 6:1, 6:2. Z Białorusi przeniosła się na Bliski Wschód, gdzie przystąpiła do turnieju w Dubaju. Rozstawiona z numerem "10" w trójstopniowych kwalifikacjach w ich ostatnim etapie przegrała przeciwko Sarze Errani 2:6, 6:1, 6:7(4). Następnie rywalizacja przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie wystartowała w turnieju BNP Paribas Open. W pierwszej rundzie wyeliminowała Varvarę Lepchenko 7:5, 6:1, a w kolejnej odniosła zwycięstwo z ubiegłoroczną finalistką Swietłaną Kuzniecową 6:4, 6:3. Trzecia runda okazała się być ostatnią po meczu z Marketą Vondrousovą 2:6, 2:6. W Miami Open presented by Itaú dotarła do drugiej rundy, przegrywając w niej z Petrą Kvitovą 5:7, 6:3, 3:6, a wcześniej wygrywając z Madison Brengle 6:1, 6:4. Po Miami udała się do Lugano, by tam rozpocząć sezon gry na cegle. Osiągnęła tam swój drugi finał turnieju kategorii WTA 250, w finale ustępując Elise Mertens. We wcześniejszych etapach mierzyła się z Mihaelą Buzarnescu 5:7, 6:3, 6:2, Poloną Hercog 6:3, 6:1 oraz Camilą Giorgi 6:3, 6:0. W półfinale pokonała Stefanie Vögele 6:4, 6:2, jednak w meczu o puchar to Belgijka Mertens okazała się lepsza wynikiem 5:7, 2:6. Ten rezultat pozwolił na debiut w pierwszej pięćdziesiątce rankingu WTA. Po tym turnieju udała się do Mińska, by tam rywalizować w fazie play-off z reprezentacją Słowacji. Sabalenka odniosła tam zwycięstwo z Anną Karoliną Schmiedlovą 6:3, 6:4 oraz przegraną z Viktorią Hruncakovą 2:6, 6:2, 6:7(5). Następnie udała się do Stambułu, gdzie w pierwszej rundzie zeszła z kortu pokonana przez Polonę Hercog 2:6, 5:7. Podczas Mutua Madrid Open udanie przeszła przez kwalifikacje pokonując w nich Carlotę Martinez Cirez 6:1, 7:6(5) oraz Olgę Danilovic 6:4, 6:2, jednak w turnieju głównym nie odniosła ani jednego zwycięstwa, przegrywając w pierwszym meczu z Bernardą Perą 4:6, 6:2, 3:6. W zawodach rozgrywanych w Rzymie przystąpiła do głównego turnieju jako tzw. szczęśliwa przegrana z kwalifikacji, jednak w pierwszej rundzie pokonała ją Su-Wei Hsieh 2:6, 4:6. Najważniejszy turniej tej części sezonu nie okazał się owocny, gdyż w pierwszej rundzie French Open pokonała ją Holenderka Kiki Bertens 2:6, 1:6. Cykl gry na trawie rozpoczęła od przyjazdu do s'Hertogenbosch, gdzie dotarła do ćwierćfinału. W pierwszej rundzie pokonała czeską tenisistkę Marketę Vondrousovą 0:6, 7:5, 6:3, a w drugiej wyszła zwycięsko ze spotkania przeciwko Australijce Ajli Tomljanović 3:6, 7:6(5), 6:0. W swoim ostatnim meczu nie znalazła odpowiedzi przeciwko Kirsten Flipkens 4:6, 4:6. Następnie pojechała na Majorkę, gdzie już w pierwszej rundzie została pokonana przez Alison Van Uytvanck 6:3, 4:6, 2:6. Kolejny bardzo dobry wynik przyszedł podczas turnieju Nature Valley International Eastbourne. W pierwszych rundach mierzyła się z Sachią Vickery 4:6, 6:0, 6:1, Julią Görges 1:6, 6:4, 6:4 oraz Elise Mertens 7:5, 2:6, 7:6(4). W ćwierćfinale pokonała Karolinę Pliskovą 6:3, 2:6, 7:6(5), a w półfinale nie pozwoliła się ograć Agnieszce Radwańskiej 6:3, 1:6, 6:3. W meczu o tytuł stanę