Jan Maciej Błachowicz (ur. 24 lutego 1983 w Cieszynie) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) wagi półciężkiej, także utytułowany grappler i zawodnik boksu tajskiego. W latach 2011–2013 międzynarodowy mistrz Konfrontacji Sztuk Walki (KSW) w wadze półciężkiej. Od 2014 roku związany z Ultimate Fighting Championship (UFC). Od 27 września 2020 do 30 października 2021 mistrz UFC w wadze półciężkiej. == Wczesne życie == Dorastając w Cieszynie, pod wpływem filmów akcji Błachowicz zaczął trenować sztuki walki – początkowo judo – w wieku dziewięciu lat. Później trenował boks. W międzyczasie wraz z kolegami jeździł na treningi brazylijskiego jiu-jitsu do Rybnika. Ukończył technikum budowlane. == Kariera w MMA == === Początki i KSW === W zawodowym MMA zadebiutował w lutym 2007 roku. Niecałe siedem miesięcy później wygrał turniej KSW Eliminacje we Wrocławiu, dzięki czemu związał się z KSW, największą polską organizacją mieszanych sztuk walki. W maju 2008 roku na gali KSW 9 wygrał 8-osobowy turniej, pokonując m.in. Antoniego Chmielewskiego. W kolejnych dwóch walkach pokonał przez poddanie Christiana M’Pumbu i Maro Peraka – czołowych europejskich zawodników wagi półciężkiej. W 2009 roku wyjechał do USA, aby trenować w San Diego u boku Tomasza Drwala. Podczas jednego ze sparingów doznał ciężkiej kontuzji kolana, wymagającej operacji więzadeł krzyżowych, co spowodowało półtoraroczną przerwę w startach. Na ring powrócił w maju 2010 roku, gdy wystartował w turnieju wagi półciężkiej na gali KSW 13: Kumite w Katowicach. W ćwierćfinale znokautował Brazylijczyka Julio Brutusa, a w półfinale zmusił do poddania Wojciecha Orłowskiego, dusząc go zza pleców. W rozegranym 18 września w Łodzi finale turnieju na KSW 14: Dzień Sądu zmierzył się z Danielem Taberą. Pokonał go przez techniczny nokaut (poddanie przez narożnik) ciosami pięściami w parterze. 19 marca 2011 przegrał podczas KSW 15: Współcześni Gladiatorzy z Rameau Thierry Sokoudjou, gdy nie wyszedł do trzeciej rundy z powodu obrażeń nogi doznanych na skutek niskich kopnięć zadawanych przez Kameruńczyka. Stawką walki było międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej. 26 listopada 2011 podczas KSW 17: Zemsta doszło do rewanżu. Tym razem Błachowicz pokonał Kameruńczyka przez jednogłośną decyzję sędziów i odebrał mu tytuł. 25 lutego 2012 na gali KSW 18: Unfinished Sympathy pokonał Mario Mirandę przez jednogłośną decyzję sędziów. Po walce otrzymał bonus finansowy za „walkę wieczoru”. 15 września na gali KSW 20: Symfonia Walki w swojej pierwszej obronie pasa mistrzowskiego pokonał na punkty Amerykanina Houstona Alexandra. Pierwszą walkę w 2013 stoczył 16 marca na gali KSW 22: Czas Dumy broniąc po raz drugi mistrzostwa pokonując Chorwata Gorana Relicia. Od maja do lipca 2013 był krótkotrwale związany kontraktem z World Series of Fighting, amerykańską organizacją założoną przez Raya Sefo. Rywalem Błachowicza miał być Anthony Johnson, jednak ostatecznie do walki tej nie doszło. === UFC === Pod koniec stycznia 2014 roku ogłosił, że podpisał kontrakt z największą organizacją MMA na świecie, Ultimate Fighting Championship. W swoim debiucie, 4 października 2014 roku na gali UFC Fight Night: Nelson vs. Story w Szwecji zmierzył się z Ilirem Latifim. Błachowicz znokautował swojego rywala w niespełna 2 minuty od rozpoczęcia walki, udanie debiutując w organizacji. W dwóch następnych walkach przegrał jednak przez jednogłośną decyzję sędziów – najpierw podczas zorganizowanej w Krakowie UFC Fight Night – Gonzaga vs Cro Cop 2 z Brytyjczykiem Jimim Manuwą, a następnie na UFC 191 z Amerykaninem Coreyem Andersonem. W swojej czwartej walce w oktagonie UFC, którą odbył 10 kwietnia 2016 skrzyżował rękawice z powracającym do organizacji Chorwatem, Igorem Pokrajacem. Na wydarzeniu UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos Zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów. Następnie, 3 września 2016 na UFC Fight Night: Arlovski vs Barnett stoczył pojedynek z dwukrotnym pretendentem do pasa mistrzowskiego UFC, Alexandrem Gustafssonem. Przegrał jednogłośnie na punkty. 8 kwietnia 2017 na UFC 210 zmierzył się z Patrickiem Cumminsem. Przegrał większościową decyzją sędziów. Dwóch z nich punktowało 29-28 dla Amerykanina, zaś trzeci z nich widział remis 28-28. Pierwotnie miał się zmierzyć już 4 lutego z Ovincem Saint Preux, jednak w okresie sparingowym nabawił się jednak kontuzji prawej dłoni. Po tej przegranej zanotował zwycięstwa, kolejno z Devinem Clarkiem przez poddanie (21 października 2017), Jaredem Cannonierem (16 grudnia 2017) na punkty, w rewanżu z Jimim Manuwą (17 marca 2018) również na punkty. 15 września 2018 na UFC Fight Night: Hunt vs. Oleynik w Moskwie zmierzył się z Ukraińcem, Nikitą Kryłowem. Zwyciężył w drugiej rundzie, w której to poddał rywala duszeniem trójkątnym. Zwycięstwo przyniosło mu bonus w kategorii występ wieczoru. We wrześniu 2018 został sklasyfikowany na 3. miejscu w oficjalnym rankingu UFC wagi półciężkiej. Nigdy wcześniej żaden z polskich męskich reprezentantów nie był notowany tak wysoko w rankingu. 22 marca 2019 otrzymał nagrodę za Heraklesa roku 2018 w kategorii Zawodnik Roku. 23 lutego 2019 zmierzył się w walce wieczoru gali UFC on ESPN+ 3: Błachowicz vs. Santos z Thiago Santosem. Walka z Brazylijczykiem okazała się eliminatorem do walki o pas wagi półciężkiej. Pojedynek rozstrzygnął się na początku trzeciej rundy. Błachowicz nadział się na potworną kontrę Santosa i przegrał przez techniczny nokaut. Kolejną walkę Polak stoczył z byłym mistrzem UFC (w wadze średniej) Lukiem Rockholdem (podczas gali w Main Eventcie zawalczył mistrz UFC w wadze półciężkiej Jon Jones z Santosem). Polak efektownie znokautował Amerykanina dzięki czemu otrzymał od federacji bonus za występ wieczoru. 16 listopada 2019 w walce wieczoru UFC Fight Night 164 w São Paulo zmierzył się z Ronaldo Souzą. Po wyrównanej walce sędziowie punktowi zdecydowali o niejednogłośnym zwycięstwie Polaka. 24 stycznia 2020 na gali Heraklesy Polskiego MMA 2019, otrzymał ponownie statuetkę w kategorii Zawodnik Roku oraz dodatkowo za Nokaut Roku (na Luke Rockholdzie). Na wydarzeniu UFC Fight Night 167 po prawie pięciu latach stanął przed szansą zrewanżowania się Coreyowi Andersonowi. Błachowicz tym razem znokautował Amerykanina ciosem prawym sierpowym pierwszej rundzie. Zwycięstwo przyniosło mu czwartą nagrodę bonusową za najlepszy występ wieczoru. ==== Mistrz wagi półciężkiej UFC ==== 27 września 2020 na gali UFC 253 w Abu Zabi przystąpił do walki o tytuł mistrza organizacji UFC w kategorii półciężkiej, mierząc się z Dominickiem Reyesem. Zwyciężył przez techniczny nokaut w drugiej rundzie, stając się nowym mistrzem. Efektowną wygraną nagrodzono bonusem za występ wieczoru. 6 marca 2021 na gali UFC 259 przystąpił do pierwszej obrony pasa mistrzowskiego wagi półciężkiej. Rywalem Błachowicza był niepokonany mistrz wagi średniej Israel Adesanya. Zwycięstwo po pięciu rundach odniósł jednogłośną decyzją sędziów Jan Błachowicz, który pierwszy raz obronił swój tytuł. 30 października 2021 podczas UFC 267 w Abu Zabi stracił swój tytuł, na rzecz Brazylijczyka Glovera Teixeiry, który poddał go duszeniem zza pleców w drugiej rundzie walki. ==== Dalsze walki w UFC ==== Oczekiwano, że 26 marca 2022 zawalczy z Aleksandarem Rakiciem w walce wieczoru podczas gali w Columbus, jednak Błachowicz wycofał się z tej walki z powodu kontuzji kręgosłupa w odcinku szyjnym. Pojedynek przeniesiono na 14 maja 2022 na galę w UFC Apex w Las Vegas. Zwyciężył przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie, po tym jak Austriak doznał kontuzji kolana. Podczas gali UFC 282, która odbyła się 10 grudnia 2022 w Las Vegas, stoczył walkę z Rosjaninem Magomiedem Ankalajewem. Pojedynek miał być eliminatorem do walki o pas mistrzowski wagi półciężkiej, ale na trzy tygodnie przed galą Jiri Prochazka, który miał bronić tytułu w rewanżowej walce z Gloverem Teixeirą doznał poważnej kontuzji, przez co zdecydował się na honorowe zwakowanie pasa. Teixeira odrzucił propozycję innego rywala i tym samym walka Błachowicza z Ankalajewem została nową walką wieczoru, w której Polak ponownie zawalczył o mistrzowskie trofeum wagi półciężkiej. Starcie zakończyło się niejednogłośnym remisem, w związku z tym nowy mistrz nie został wyłoniony. W drugiej walce wieczoru gali UFC 291, która odbyła się 29 lipca 2023 w Salt Lake City, zmierzył się z byłym mistrzem wagi średniej UFC, Alexem Pereirą. Wyrównaną walkę przegrał przez niejednogłośną decyzją sędziów (29-28, 28-29, 29-28). Oczekiwano, że 20 stycznia 2024 na gali UFC 297 dojdzie do jego rewanżu z Aleksandarem Rakiciem, jednak Błachowicz wypadł z tego starcia z powodu kontuzji barków. Po ponad półtorarocznej przerwie od ostatniej stoczonej walki w kolejnej zawalczył z Carlosem Ulbergiem. Starcie odbyło się 22 marca 2025 w Londynie na gali UFC Fight Night: Edwards vs. Brady. Po trzech rundach pojedynku prowadzonego w stójce ostatecznie przegrał jednogłośną decyzją sędziów. Po tej porażce Błachowicz spadł z 3 na 5 miejsce w oficjalnym rankingu UFC dywizji półciężkiej. 6 grudnia 2025 na gali UFC 323 zmierzył się z Uzbekiem Bogdanem Guskovem. Pojedynek zakończył się większościowym remisem. Oczekiwano, że do rewanżu zawodników dojdzie podczas gali UFC 328: Chimaev vs. Strickland, która miała się odbyć 9 maja 2026 w Newarku. Ostatecznie Błachowicz wycofał się z walki z powodu kontuzji kolana, a pojedynek został odwołany. == Życie prywatne i działalność pozasportowa == Jest bliskim przyjacielem byłego zawodnika UFC Tomasza Drwala, razem trenowali w Throwdown Training Center w San Diego, kiedy ten doznał kontuzji kolana w 2009 roku. Obecnie trenuje w klubie WCA Warszawa w którym trenują tacy zawodnicy jak: Mariusz Pudzianowski, Łukasz Jurkowski, Izuagbe Ugonoh i Daniel Omielańczuk. Błachowicz potwierdził narodziny syna Jana juniora 15 grudnia 2020. Narzeczoną i zarazem menadżerką zawodnika jest Dorota Jurkowska, siostra zawodnika MMA, Łukasza „Jurasa” Jurkowskiego. W 2021 roku został ambasadorem gamingowej linii Predator należącej do firmy