Britney Jean Spears (ur. 2 grudnia 1981 w McComb) – amerykańska piosenkarka muzyki pop i dance, autorka tekstów piosenek, producentka muzyczna, tancerka, aktorka, projektantka mody, businesswoman i filantropka. Ze względu na duże sukcesy muzyczne nazywana jest „księżniczką popu”, uznawana jest także za ikonę popkultury schyłku XX wieku. Debiutowała w 1992 w wieku 11 lat jako aktorka musicalowa w teatrze Off-Broadway, a także reklamowa. W 1998 rozpoczęła karierę w branży muzycznej, nagrywając debiutancki album ...Baby One More Time, który – zgodnie z oficjalnymi certyfikatami sprzedaży – sprzedał się w łącznym nakładzie ponad 35 mln egzemplarzy na świecie, zostając najlepiej sprzedającą się płytą nagraną przez niepełnoletniego artystę w historii muzyki, a także trzecim najlepiej sprzedającym się albumem nagranym przez kobietę. Tytułowy singiel z płyty pozostaje jednym z najlepiej sprzedających się singli wszech czasów, przekroczywszy nakład ponad 10 mln sprzedanych kopii. Drugi album w dorobku Spears, Oops!... I Did It Again (2000), trafił do Księgi Rekordów Guinnessa jako „najlepiej sprzedający się album nagrany przez nastoletniego solistę w historii”, sprzedając się w nakładzie 27 mln kopii na świecie, zgodnie z oficjalnymi certyfikatami sprzedaży. Do 2015 był najszybciej sprzedającym się albumem artystki w USA z wynikiem ponad 1,3 mln kopii w pierwszym tygodniu po premierze. Według Nielsen SoundScan, jest dziewiątym albumem wydanym w pierwszej dekadzie XXI wieku z najlepszymi wynikami sprzedaży. Międzynarodowy sukces dwóch pierwszych albumów oraz następnych dwóch płyt – Britney (2001) i In the Zone (2003), a także pochodzących z nich singli, umocnił pozycję Spears w przemyśle muzycznym. Zaliczana jest do grona artystów z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w latach 90. XX wieku i pierwszej dekady lat 2000. Wpłynęła znacząco na odrodzenie się popu w tejże dekadzie. W 2001 została wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako artystka z największą liczbą singli notowanych na pierwszym miejscu list przebojów, w 2007 jako artystka z największą liczbą sprzedanych albumów w Wielkiej Brytanii, a w 2009 jako najczęściej wyszukiwana osoba w Internecie na świecie. Została wpisana do Księgi rekordów Guinnessa także jako nastoletni artysta z największą liczbą sprzedanych albumów i singli w historii, dzięki przekroczeniu liczby 100 mln egzemplarzy albumów, w tym w USA, gdzie sprzedało się najwięcej wydawnictw muzycznych artystki na świecie 70 mln egzemplarzy z oficjalnym certyfikatem Recording Industry Association of America. Spears jest także artystką z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych dekady lat 1998–2008 na świecie według magazynu „Billboard”. Magazyn „Rolling Stone” podkreślił, że w XX wieku stała na czele rozwoju teen popu. Światowa trasa koncertowa po powrocie Spears na scenę muzyczną, The Circus Starring: Britney Spears w 2009, przyniosła ok. 132 mln dol. zysku, co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się tras pierwszej dekady XXI wieku. Według strony internetowej MSN, Spears w 2010 była piątą z najbogatszych piosenkarek na świecie z majątkiem wynoszącym ponad 500 mln dol. Według The Microsoft Network, była także najbogatszą piosenkarką na świecie poniżej 30 roku życia. Według Nielsen SoundScan, w 2015 była czwartą najlepiej sprzedającą się artystką w USA. Od początku kariery muzycznej zdobyła ponad 431 prestiżowych nagród muzycznych ze 455 nominacji, z czego 83 zdobyła w ciągu jednego roku od debiutu, co czyni ją trzecim najczęściej nagradzanym muzykiem w historii. Wśród najważniejszych wyróżnień znajdują się m.in. Grammy, Emmy, MTV Video Music Awards, MTV Europe Music Awards, American Music Awards, Billboard Music Awards, NRJ Music Awards oraz World Music Awards. Ponadto w 2010 została pierwszą zagraniczną zdobywczynią polskiej nagrody muzycznej Fryderyk przyznanej przez Związek Producentów Audio-Video, uznawanej za najbardziej prestiżową nagrodę muzyczną w Polsce. W 2011 uzyskała nagrodę honorową MTV Video Vanguard Award, przyznawaną dla nielicznych artystów ze świata muzyki, którzy przyczynili się do rozwoju kultury stacji MTV. W 2016 otrzymała nagrodę specjalną Billboardu – Millennium Award za najwyższej miary osiągnięcia na arenie międzynarodowej, które wpłynęły na przemysł muzyczny. Od 2003 ma swoją gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles; pozostaje najmłodszym artystą w historii, który ją otrzymał. Została sklasyfikowana na 39. miejscu listy 200 najlepszych artystów wszech czasów według „Billboardu”. W 2001, mając 19 lat, została uznana przez „Forbesa” za najbardziej wpływową osobę świata, a w 2012 zajęła szóste miejsce w sporządzonym przez magazyn rankingu „100 najbardziej wpływowych celebrytów na świecie”. Siedem razy w ciągu 12 lat znalazła się na szczycie listy najczęściej wyszukiwanych celebrytów, co jest rekordem od czasu powstania Internetu. Przy tworzeniu albumów i występach muzycznych współpracowała z artystami, takimi jak Michael Jackson, Madonna, Mick Jagger, Keith Richards, czy Aerosmith. Tworzyli dla niej znani producenci muzyczni, tacy jak Max Martin, Moby czy Giorgio Moroder. Wiele piosenkarek, takich jak Lady Gaga, Lana Del Rey, Selena Gomez, Fergie, Girls’ Generation czy Miley Cyrus wymienia ją jako swoje główne źródło inspiracji. == Życiorys == === Rodzina i edukacja === Urodziła się 2 grudnia 1981 w McComb (Missisipi). Jest drugim dzieckiem Lynne Irene Bridges i Jamesa Parnella Spearsa, nauczycielki i założycielki przedszkola oraz kierownika ekipy budowlanej i prowadzącego siłownię. Jej babka ze strony matki, Lillian Porten, była Angielką urodzoną w Londynie, a matka jednego z jej pradziadków miała pochodzenie maltańskie. Dorastała w domu typu ranczo w Kentwood (Luizjana), w rodzinie protestantów wyznania baptystycznego. Ma dwoje rodzeństwa, starszego brata Bryana Jamesa (ur. 1977) i młodszą siostrę Jamie Lynn (ur. 1991). Ze względu na alkoholizm ojca i spowodowane tym częste kłótnie rodziców nie czuła się bezpiecznie w domu. Uczyła się w prywatnej, katolickiej szkole Parklane Academy w McComb, ale po kilkunastu tygodniach porzuciła ją na rzecz kontynuowania kariery w przemyśle muzycznym. Uczyła się także w Professional Performing Arts School w Nowym Jorku. Po podpisaniu kontraktu z wytwórnią muzyczną Jive Records kontynuowała naukę przy wsparciu prywatnych nauczycieli, którzy omawiali z nią materiał szkoły średniej. Po wydaniu debiutanckiego singla „…Baby One More Time” uczyła się z prywatnymi nauczycielami, z którymi przerabiała program Uniwersytetu Nebraska. == Kariera == === 1984–1997: Początki === Kiedy miała trzy lata, zaczęła uczęszczać na lekcje tańca do prywatnej szkoły tańca prowadzonej przez Renee Donewar w Kentwood. Była laureatką wielu zawodów tanecznych o szczeblu państwowym i występowała w pokazach talentów dla dzieci. Dzięki gosposi, która często śpiewała muzykę gospel w ich domu, zainteresowała się muzyką i śpiewaniem. Śpiewała w chórze kościelnym. Kiedy miała cztery lata, zaśpiewała utwór „What Child Is This?” podczas koncertu świątecznego w przedszkolu prowadzonym przez jej matkę. W dzieciństwie trenowała także gimnastykę artystyczną. Kiedy miała osiem lat, zwyciężyła w swojej kategorii wiekowej w finale Gimnastycznych Spotkań Stanu Luizjana w Baton Rouge, co zostało odnotowane w lokalnej prasie. Wystąpiła na Mlecznym Festiwalu w Kentwood i została finalistką konkursu Miss Talent Centralnych Stanów USA w Baton Rogue. W okresie szkolnym trenowała koszykówkę. Kiedy miała osiem lat, wybrała się z matką do Atlanty na przesłuchanie do programu dla dzieci Klub Przyjaciół Myszki Miki. Reżyser formatu, Matt Casella, odrzucił ją ze względu na zbyt młody wiek, ale polecił ją Nancy Carson, agentce młodych talentów w Nowym Jorku, z którą wkrótce nawiązała współpracę menedżerską. W tym czasie pracowała jako pomoc w restauracji Granny’s Seafood and Deli w Luizjanie. W późniejszych miesiącach zagrała w kilku reklamach telewizyjnych. Kiedy miała 10 lat, została zatrudniona jako dublerka Laury Bell Bundy, odtwórczyni roli socjopatycznej dziecięcej gwiazdy Tiny Denmark w off-broadwayowskim musicalu Ruthless! w Players Theatre, a po odejściu aktorki z teatru przejęła jej rolę. Pobierała lekcje tańca w Broadway Dance Center. Po zwycięstwie w konkursie Miss Talent USA 1991 wzięła udział w programie telewizyjnym Star Search, z którego odpadła w drugim odcinku, przegrywając z Martym Thomasem w kategorii wokalu juniorskiego. Kiedy miała 11 lat, trafiła do Klubu Przyjaciół Myszki Miki, w którym występowała aż do zakończenia produkcji programu w 1996. W tym okresie brała udział w przesłuchaniach do żeńskich zespołów muzycznych, ale bez powodzenia. === 1998–1999: …Baby One More Time === Nagrała kasetę demo z kilkoma piosenkami, m.in. niewydanym utworem Toni Braxton „Today”, którą przyjaciel jej rodziny, agent rozrywkowy Larry Rudolph, porozsyłał po wytwórniach płytowych. Demo zostało odrzucone przez przedstawicieli Jive Records, ale za ich namową nagrała demo z coverem piosenki Whitney Houston „I Have Nothing”. Wkrótce podpisała kontrakt z Jive Records i zaczęła pracować z producentem Erikiem Fosterem White’em nad materiałem na swój debiutancki album. Przez kilka miesięcy nagrywała w studiu w New Jersey. Wyjechała do Szwecji na trwającą pół roku sesję nagraniową z producentem Maxem Martinem w jego studiu Sweden’s Cheiron Productions w Sztokholmie. Latem 1998 odbyła trasę koncertową Hair Zone Mall Tour po amerykańskich centrach handlowych, obejmującą 26 występów, podczas których towarzyszyła wokalnie innym wykonawcom, m.in. Robyn, Phantom Planet i The Cardigans. Przedstawiciele Jive Records szeroko dystrybuowali piosenki Spears: utwory „You Got It All” i „Sometimes” były dystrybuowane przez telefoniczną linię marketingową, singiel z piosenkami „You Got It All” i „Soda Pop” był dołączany do kasety wideo Backstage Pass, kilka utworów trafiło na składankę pt. Harbro’s Interactive Girl Talks i album wydany przez rozgłośnię radiową WPXY, a nagranie „Soda Pop”