Frédéric François Chopin urodził się 1 kwietnia 1810 roku we wsi Żelazowa Wola (obecnie woj. podkarpackie). Od najmłodszych lat wykazał niezwykłe talent muzyczny, co przyczyniło się do jego szybkiego rozwoju artystycznego. Jego twórczość obejmuje głównie utwory na fortepian, ale także kompozycje wokalne i orkiestrowe. Chopin był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli romantyzmu muzycznego. Jego dzieła, takie jak Nocturny, Preludium op. 28 nr 4 czy Ballada op. 35 nr 1, stały się nieodłącznym elementem repertuaru pianistycznego na całym świecie. Dzięki międzynarodowej karierze, która rozpoczęła się w wieku 16 lat, zdobył uznanie zarówno w Europie, jak i poza jej granicami. W latach 1830–1842 Chopin przebywał na emigracji we Francji, gdzie spotykał się z wielkimi artystami, takimi jak Hector Berlioz czy George Sand. Jego życie prywatne było pełne kontrowersji – był związany z żoną George'a Sand, a także miał liczne romansy, co wpływało na jego twórczość i osobowość. Po powrocie do Polski w 1847 roku Chopin osiadł w Warszawie. Zmarł tam 17 października 1849 roku, po krótkiej chorobie. Pomimo tragicznego losu, pozostawił po sobie bogatą dziedzictwo muzyczne, które jest nadal czytane i wykonywane przez generacje artystów. Jego pamięć obchodzona jest w Polsce jako jeden z najważniejszych symboli kultury narodowej.