Michael Schumacher, wym. ˈmɪçaʔe:l ˈʃu:maxɐ ( odsłuchaj) (ur. 3 stycznia 1969 w Hürth) – niemiecki kierowca wyścigowy, w latach 1991–2006 i 2010–2012 startujący w mistrzostwach świata Formuły 1. Schumacher jest siedmiokrotnym mistrzem świata kierowców Formuły 1 i jest powszechnie uważany za jednego z najlepszych kierowców Formuły 1 w historii. Schumacher jest posiadaczem takich rekordów Formuły 1 jak: najwięcej tytułów mistrza świata (w 2020 roku rekord ten wyrównał Lewis Hamilton) i najwięcej najszybszych okrążeń. W 2002 roku Schumacher został jedynym kierowcą w historii Formuły 1, który ukończył wszystkie wyścigi sezonu na podium. Według oficjalnej strony Formuły 1 jest statystycznie drugim najlepszym kierowcą w Formule 1 (wyprzedził go Lewis Hamilton). Karierę rozpoczął w kartingu. Następnie wygrał mistrzostwa Formuły König i Niemieckiej Formuły 3, po czym dołączył do Mercedesa w Mistrzostwach Świata Samochodów Sportowych. Po jednym, sponsorowanym przez Mercedesa wyścigu Formuły 1 w zespole Jordan w sezonie 1991, Schumacher został kierowcą Benettona. Po zdobyciu dwóch tytułów mistrza świata w barwach Benettona w latach 1994–1995, przed sezonem 1996 Schumacher odszedł do Ferrari, zdobywając w tym zespole kolejne pięć tytułów mistrzowskich w latach 2000–2004. Po 2006 roku zakończył karierę kierowcy Formuły 1, pełniąc następnie w Ferrari funkcję doradcy. W trakcie sezonu 2009 Schumacher zgodził się zastąpić kontuzjowanego Felipe Massę, jednak odwołał swój powrót wskutek urazu szyi. W 2010 roku powrócił do Formuły 1, podpisując trzyletni kontrakt z Mercedesem. Po 2012 definitywnie wycofał się z Formuły 1. W swojej karierze był zaangażowany w wiele kontrowersyjnych sytuacji, wliczając w to kolizje podczas ostatniego wyścigu sezonu, które decydowały o wyniku mistrzostw: z Damonem Hillem podczas Grand Prix Australii 1994 oraz z Jacquesem Villeneuve’em podczas Grand Prix Europy 1997, a także z powodu poleceń zespołowych, które miały wpływ na wyniki wyścigów i niebezpiecznej jazdy. Poza torem był ambasadorem UNESCO i rzecznikiem bezpieczeństwa kierowców. Schumacher był zaangażowany w wiele działań humanitarnych, przekazując na cele charytatywne dziesiątki milionów dolarów. Michael i Ralf Schumacherowie są jedynymi braćmi, którzy wygrali wyścigi w Formule 1, a także jedynymi braćmi, którzy ukończyli ten sam wyścig na pierwszym i drugim miejscu. == Wczesne lata == Michael Schumacher urodził się 3 stycznia 1969 roku w Hürth w Nadrenii Północnej-Westfalii jako syn murarza Rolfa Schumachera i jego żony Elisabeth. Kiedy miał cztery lata, jego ojciec zmodyfikował gokart na pedały poprzez dodanie małego silnika motocyklowego. Kiedy Schumacher wjechał tym pojazdem w latarnię w Kerpen, jego rodzice zabrali go na tor kartingowy w Kerpen-Horrem, gdzie stał się najmłodszym członkiem klubu kartingowego. Wkrótce potem ze zużytych części jego ojciec zbudował mu innego gokarta, i w wieku sześciu lat Schumacher wygrał pierwsze klubowe mistrzostwa. By wspierać karierę syna, Rolf Schumacher podjął dodatkową pracę, polegającą na wypożyczaniu i naprawianiu gokartów, podczas gdy jego żona pracowała w bufecie przy torze. Niemniej jednak, gdy Schumacher potrzebował nowego silnika kosztującego osiemset marek niemieckich, jego rodzice nie byli w stanie zgromadzić takiej kwoty. Schumacher kontynuował jednak ściganie dzięki wsparciu lokalnych przedsiębiorców. Niemieckie przepisy mówiły, że aby uzyskać licencję kartingową, kierowca musi mieć ukończone 14 lat. Aby obejść ten problem, Schumacher w wieku 12 lat uzyskał licencję w Luksemburgu. W 1983 roku Schumacher uzyskał niemiecką licencję, a rok później wygrał Kartingowe Mistrzostwa Niemiec Juniorów. Od 1984 roku Schumacher wygrał wiele kartingowych mistrzostw Niemiec i Europy. W 1985 roku dołączył do zespołu Eurokart Adolfa Neuberta, a w roku 1987 został kartingowym mistrzem Niemiec i Europy, po czym zakończył edukację szkolną i rozpoczął pracę jako mechanik. W 1988 po raz pierwszy ścigał się samochodami jednomiejscowymi, kiedy to rywalizował w Niemieckiej Formule Ford i Formule König, wygrywając drugą z tych serii. W 1989 roku Schumacher podpisał kontrakt z prowadzonym przez Williego Webera zespołem Niemieckiej Formuły 3, WTS. Wspomagany finansowo przez Webera Schumacher w 1990 roku zdobył mistrzostwo Niemieckiej Formuły 3 oraz wygrał Grand Prix Makau. Pod koniec 1990 roku, wraz z rywalami z Niemieckiej Formuły 3 – Heinzem-Haraldem Frentzenem oraz Karlem Wendlingerem – dołączył do juniorskiego programu Mercedesa w Mistrzostwach Świata Samochodów Sportowych. Była to rzadka sytuacja wśród młodych kierowców, jako że większość rówieśników Schumachera ścigających się później w Formule 1 rywalizowała w Formule 3000. Jednakże Weber przekonał Schumachera, że branie udziału w profesjonalnych konferencjach prasowych oraz ściganie się mocnymi samochodami pomoże w jego karierze. W sezonie 1990 Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych Schumacher wygrał Sauberem-Mercedesem C11 ostatni wyścig sezonu na torze Autódromo Hermanos Rodríguez i został sklasyfikowany na piątym miejscu w mistrzostwach mimo faktu, że brał udział w trzech z dziewięciu wyścigów. W 1991 roku Schumacher nadal rywalizował w Mistrzostwach Świata Samochodów Sportowych i w Sauberze-Mercedesie C291 ponownie wygrał ostatni wyścig sezonu – eliminację na torze Autopolis, i zakończył mistrzostwa na dziewiątym miejscu w klasyfikacji. W tym samym roku wziął udział w wyścigu 24h Le Mans, który ukończył na piątym miejscu, dzieląc samochód z Karlem Wendlingerem i Fritzem Kreutzpointnerem. W 1991 roku wziął udział także w jednym wyścigu Japońskiej Formuły 3000, który ukończył na drugim miejscu. == Kariera w Formule 1 == W trakcie swojej kariery Schumacher dysponował umiejętnością ustalania szybkich okrążeń w kluczowych momentach wyścigu, a także możliwością jazdy na limicie przez dłuższy okres. Autor książek z dziedziny sportów motorowych, Christopher Hilton, w 2003 roku zauważył, że „miarą zdolności kierowcy są jego występy w mokrych wyścigach, ponieważ potrzeba wówczas najbardziej delikatnej kontroli nad samochodem oraz czułości”, a Schumacher, tak jak inni wielcy kierowcy, w trakcie deszczowych wyścigów popełniał bardzo mało błędów: do sezonu 2003 włącznie niemiecki kierowca wygrał 17 z 30 wyścigów rozgrywanych w mokrych warunkach, w których brał udział. Niektóre z najlepszych występów Schumachera miały miejsce w takich warunkach, dzięki czemu zyskał on przydomki „Regenkönig” (król deszczu) oraz „Regenmeister” (mistrz deszczu), także poza niemieckojęzycznymi mediami. Schumacher jest znany także jako „Czerwony Baron”, z powodu wieloletniej jazdy dla czerwonego Ferrari oraz w odniesieniu do Niemca Manfreda von Richthofena, asa myśliwskiego I wojny światowej. Inne przydomki Schumachera to „Schumi”, „Schuey” oraz „Schu” (z czego ten pierwszy przydomek jest najbardziej popularny). Schumacherowi często przypisuje się spopularyzowanie Formuły 1 w Niemczech, gdzie wcześniej ta dyscyplina sportu była postrzegana jako niszowa. W sezonie 2006, po którym Schumacher wycofał się z Formuły 1, trzech spośród dziesięciu najlepszych w klasyfikacji generalnej kierowców było Niemcami. Młodzi niemieccy kierowcy, jak Sebastian Vettel, uważają, że Schumacher był dla nich kluczową postacią, jeśli chodzi o zostanie kierowcą Formuły 1. W późniejszym okresie swojej kariery Schumacher był prezydentem Grand Prix Drivers' Association. W ankiecie przeprowadzonej wśród kibiców przez FIA w 2006 roku Michael Schumacher został wybrany najpopularniejszym kierowcą sezonu. === Debiut w Jordanie === W Formule 1 Schumacher zadebiutował w zespole Jordan podczas Grand Prix Belgii 1991, prowadząc samochód numer 32 w zastępstwie uwięzionego Bertranda Gachota. Schumacher, który ciągle był związany kontraktem z Mercedesem, zadebiutował w Jordanie po tym, gdy Mercedes zapłacił Eddiemu Jordanowi 150 000 dolarów. Tydzień przed wyścigiem Schumacher zaimponował podczas testu na torze Silverstone projektantowi Jordana Gary’emu Andersonowi oraz menadżerowi zespołu Trevorowi Fosterowi. Menadżer Schumachera, Willi Weber, zapewnił Jordana, że Schumacher dobrze znał trudny tor Spa-Francorchamps, chociaż w rzeczywistości widział go wcześniej jedynie jako obserwator. Podczas weekendu wyścigowego zespołowy kolega Schumachera, Andrea de Cesaris, miał pokazać Niemcowi tor, ale był jednak zajęty negocjacjami kontraktowymi. W związku z tym Schumacher nauczył się toru samodzielnie, jeżdżąc po nim składanym rowerem, który przywiózł ze sobą. Podczas kwalifikacji Schumacher zaimponował zespołom i kibicom, kwalifikując się na siódmej pozycji (co było najlepszą pozycją startową zespołu Jordan w sezonie 1991), i zdecydowanie pokonując de Cesarisa, który miał jedenastoletnie doświadczenie w Formule 1. Dziennikarz sportów motorowych, Joe Saward, opisał, że po kwalifikacjach „tłumy niemieckich dziennikarzy mówiły o największym talencie od czasów Stefana Bellofa”. Z wyścigu Schumacher odpadł na pierwszym okrążeniu po awarii sprzęgła. === Benetton (1991–1995) === Po swoim debiucie, mimo zawartej pomiędzy Jordanem i zarządem Mercedesa umowy, w myśl której Schumacher miał jeździć w Jordanie do końca sezonu 1991, na następny wyścig Niemiec podpisał kontrakt z Benettonem. Jordan złożył w brytyjskim sądzie wniosek o zakazanie Schumacherowi jazdy dla Benettona, ale przegrał sprawę, ponieważ nie podpisał z Niemcem oficjalnej umowy. Sezon 1991 Schumacher zakończył z czterema punktami zdobytymi w sześciu wyścigach, przy czym jego najlepszym rezultatem było piąte miejsce w swoim drugim wyścigu – Grand Prix Włoch, gdzie finiszował przed zespołowym kolegą i trzykrotnym mistrzem świata, Nelsonem Piquetem. Na początku sezonu 1992 Sauber, planujący zadebiutować w Formule 1 ze wsparciem Mercedesa w roku 1993, powołał się na klauzulę w umowie Schumachera, w myśl której Schumacher w razie wejścia Mercedesa do Formuły 1 miał jeździć dla niemieckiego koncernu. Jednakże ostatecznie Peter Sauber zgodził się, by Schumacher kontynuował