# Elisabetta Cocciaretto
## Wczesne życie i pochodzenie
Elisabetta Cocciaretto urodziła się 25 stycznia 2001 roku w Ankonie, mieście leżącym w regionie Marche we Włoszech. Jej rodzice, Piero Cocciaretto i Jessica Marcozzi, wspierały jej sportowe zainteresowania od najmłodszych lat. Ojciec grał amatorsko w tenisa, co zainspirowało ją do rozpoczęcia treningów już w wieku pięciu lat na bezpłatnych zajęciach w Circolo Tennis w Porto San Giorgio. Jej tenisowymi idolami byli Roger Federer i Caroline Wozniacki.
## Kariera juniorska
W latach juniorskich Cocciaretto szybko zaznaczyła swoją obecność na międzynarodowej scenie. W 2018 roku dotarła do półfinału Australian Open w grze dziewcząt, gdzie uległa przyszłej mistrzyni Liang En-shuo. 5 lutego 2018 osiągnęła najwyższy łączny ranking ITF juniorów – nr 17 na świecie. W tym samym roku wystąpiła na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży w Buenos Aires, dochodząc do drugiej rundy w grze pojedynczej.
## Kariera zawodowa – przegląd według sezonów
### 2019: Debiut na WTA Tour
W maju 2019 Cocciaretto otrzymała dziką kartę na włoski WTA Tour – Italian Open w Rzymie, gdzie przegrała w pierwszej rundzie z Amanda Anisimova. W lipcu zakwalifikowała się do swojego pierwszego turnieju WTA 250 w Palermu, ale ponownie odpadła w pierwszej rundzie, tym razem z Viktórią Hrunčákovą.
### 2020: Wielkoszlemowy debiut i pierwsze ćwierćfinały
Styczeń 2020 przyniósł jej pierwszy wielkoszlemowy występ w Australian Open po przejściu przez kwalifikacje (pokonując Bibiane Schoofs, Francesca Di Lorenzo i Terezę Martincovą), jednak w głównej drabince uległa 17. rozstawionej Angelique Kerber. W sierpniu osiągnęła pierwszy ćwierćfinał WTA Tour w Palermu, pokonując Polonę Hercog i Donnę Vekić przed porażką z Anett Kontaveit. W tym samym turnieju doszła także do finału gry podwójnej z Martyną Trevisan, gdzie przegrały z Arantxa Rus i Tamara Zidanšek. We wrześniu Cocciaretto awansowała do finału WTA 125 w Pradze (Sparta Prague Open), ulegając Kristíně Kučové.
### 2021: Pierwszy półfinał WTA i kontuzja
W styczniu 2021 ponownie zakwalifikowała się do Australian Open, lecz przegrała w pierwszej rundzie z Mona Barthel. Po sukcesie w Abierto Zapopan (półfinał po wygranych nad Wang Xiyu, Nadia Podoroską i Lauren Davis) uległa Eugenie Bouchard. W maju zadebiutowała w French Open jako lucky loser, ale już w pierwszej rundzie przegrała z Ana Bogdan. Kontuzja kolana po Budapest Grand Prix zakończyła sezon i wymagała operacji.
### 2022: Tytuł WTA 125, Wimbledon i US Open oraz wejście do pierwszej setki
W maju dotarła do finału WTA 125 w Makarsce, przegrywając z Jule Niemeier. Dzięki protegowanemu rankingowi zadebiutowała w Wimbledonie, odnosząc pierwsze zwycięstwo w turnieju wielkoszlemowym nad rodaczką i 22. rozstawioną Martyną Trevisan. Kwalifikacja do US Open zakończyła się porażką w pierwszej rundzie z Aliaksandrą Sasnovich. We wrześniu, będąc piątą rozstawioną w Bari, dotarła do ćwierćfinału singlowego oraz zwyciężyła w grze podwójnej z Olgą Danilović. W październiku odniosła pierwsze zwycięstwo w WTA 1000 w Guadalajarze nad Anastazją Potapovą, a tydzień później zdobyła pierwszy tytuł WTA 125 w Abierto Tampico, pokonując w finale Magdę Linette.
### 2023: Pierwszy tytuł WTA i prowadzenie w klasyfikacji włoskiej
Styczeń 2023 – finał w Hobart (przegrana z Lauren Davis) zapewnił jej wejście do top 50 (nr 48) i status drugiej najlepszej włoskiej tenisistki. Kwiecień przyniósł drugi tytuł WTA 125 w San Luis Potosí. W French Open pokonała 10. rozstawioną Petrę Kvitovą oraz kwalifikantkę Simonę Waltert, dochodząc do trzeciej rundy i awansując na karierowy najwyższy ranking nr 41 (12 czerwca 2023), stając się jednocześnie numerem jeden włoskiej klasyfikacji singlesowej. Wimbledonie ponownie osiągnęła trzecią rundę. W sierpniu, jako druga rozstawiona w Ladies Open Lausanne, zdobyła swój pierwszy tytuł WTA Tour, pokonując w finale Céline Naef.
### 2024: Czwartej rundy French Open i triumf w Billie Jean King Cup
W Australian Open pokonała kwalifikantkę Lulu Sun, ale odpadła w drugiej rundzie z Emmą Navarro. W Dubaju, jako lucky loser, pokonała Elise Mertens przed porażką z Coco Gauff. Kwietniowy tytuł WTA 125 w Charleston (czwarta rozstawiona) oraz ćwierćfinał w Rabacie. W French Open 2024 osiągnęła swoją najlepszą rozgrywkę wielkoszlemową – czwartą rundę po zwycięstwach nad Beatriz Haddad Maia, Cristina Bucșą i Liudmila Samsonovą, gdzie została zatrzymana przez Coco Gauff. Lipcowy półfinał na trawie w Birmingham (porażka z Yulią Putintsevą). W listopadzie była częścią reprezentacji Włoch, która wygrała Billie Jean King Cup (choć w jej jedynym meczu przegrała z Ena Shibahara).
### 2025: Trzecia runda Wimbledona i ponowny triumf w BJK Cup
Seeded siódma w Transylwanii Open pokonała Irina-Camelia Begu i Ana Bogdan przed ćwierćfinałową porażką z Lucią Bronzetti. W červnu w Rosmalen Open osiągnęła półfinał (przegrana z Elena-Gabrielą Ruse). Wimbledonie 2025 odniosła imponujące zwycięstwo nad trzecią rozstawioną Jessicą Pegulą w zaledwie 58 minut, następnie pokonała Katie Volynets, docierając do trzeciej rundy, gdzie uległa Belindzie Bencic. Po Wimbledonie zwyciężyła w WTA 125 Nordea Open w Szwecji, pokonując Katarzynę Kawę w finale i powracając do top 100 (nr 76 od 14 lipca 2025). We wrześniu pomogła Włochom obronić Puchar Billie Jean King, wygrywając pojedynki przeciwko Yuan Yue i Emma Navarro. W październiku w Guangzhou Open osiągnęła ćwierćfinał po zwycięstwach nad Diane Parry i Wang Xiyu.
### 2026: Drugi tytuł WTA i pierwszy ćwierćfinał WTA 1000
Po kwalifikacji do głównej drabinki Hobart International 2026 zwyciężyła turniej, pokonując w finale trzecią rozstawioną Iva Jovic. W lutym 2026, jako lucky loser w Katar Open, pokonała successivement Elzę Jacquemot, światową nr 4 Coco Gauff oraz Ann Li, docierając do pierwszego ćwierćfinału WTA 1000, gdzie przegrała z Jeļeną Ostapenko.
## Styl gry i cechy charakterystyczne
Cocciaretto jest zawodniczką grającą głównie z linii końcowej, charakteryzującą się agresywnym forhendem, solidnym bekhendem dwuręcznym oraz dobrą pracą nóg. Jej serwis, choć nie jest najpotężniejszy w tournée, jest wystarczająco precyzyjny, aby umożliwiać przejęcie inicjatywy po pierwszym podaniu. Często wykorzystuje zmienność spinów i głębokość uderzeń, aby wypchnąć przeciwnika z kortu. Jej wytrzymałość psychiczna została szczególnie zauważona w meczach z czołowymi zawodniczkami, gdzie potrafi odwrócić losy seta dzięki konsekwencji i taktycznej elastyczności.
## Osiągnięcia i rekordy
- Najwyższy ranking WTA singel: **№29** (21 sierpnia 2023)
- Najwyższy ranking WTA deblowy: **№107** (27 stycznia 2025)
- Tytuły WTA singel: **2** (Ladies Open Lausanne 2023, Hobart International 2026)
- Tytuły WTA 125 singel: **4** (Abierto Tampico 2022, San Luis Potosí 2023, Charleston 2024, Nordea Open 2025)
- Tytuły WTA 125 deblowy: **1** (Bari 2022)
- Tytuły ITF singel: **6**
- Tytuły ITF deblowy: **1**
- Zwycięstwa nad zawodniczkami z top 10: **3** (Jessica Pegula – Wimbledon 2025, Coco Gauff – Qatar Open 2026, Petra Kvitová – French Open 2023)
- Udział w reprezentacji Włoch w Billie Jean King Cup: **zdobywczyni** (2024, 2025)
## Życie prywatne i zainteresowania
Poza kortem Elisabetta jest znana ze swojego zainteresowania modą oraz działalnością charytatywną na rzecz młodzieży z jej rodzinnego miasta Ancona. Często udziela wywiadów, w których podkreśla znaczenie wsparcia rodziny oraz wartości ciężkiej pracy i pokory. Jest również aktywna w mediach społecznościowych, gdzie dzieli się treningami, podróżami oraz momentami z życia poza tenisem.
## Cytaty
> "Każdy mecz to szansa na naukę – niezależnie od wyniku, wyciągam z niego lekcję, która czyni mnie lepszą zawodniczką."
> – Elisabetta Cocciaretto, wywiad dla *La Gazzetta dello Sport*, marzec 2024
> "Reprezentowanie Włoch w Pucharze Billie Jean King to przywilej, który motywuje mnie do dawania maksimum każdego dnia."
> – Elisabetta Cocciaretto, konferencja po finale BJK Cup 2025
## Galerie zdjęć (Wikimedia Commons)
- https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Elisabetta_Cocciaretto_2023_Wimbledon.jpg/800px-Elisabetta_Cocciaretto_2023_Wimbledon.jpg
- https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Elisabetta_Cocciaretto_2022_US_Open.jpg/800px-Elisabetta_Cocciaretto_2022_US_Open.jpg
- https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Elisabetta_Cocciaretto_2021_French_Open.jpg/800px-Elisabetta_Cocciaretto_2021_French_Open.jpg
- https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Elisabetta_Cocciaretto_2020_Australian_Open.jpg/800px-Elisabetta_Cocciaretto_2020_Australian_Open.jpg
- https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2d/Elisabetta_Cocciaretto_2019_Italian_Open.jpg/800px-Elisabetta_Cocciaretto_2019_Italian_Open.jpg
---
*Źródło: artykuł oparty na tekście z Wikipedii oraz oficjalnych statystyk WTA.*
📊
Mapa Powiązań
Neural_Network // Co-Mentioned_Entities
📰
Najnowsze Wzmianki
Live_Feed // 1 artykułów
>_ Elizabetta Cocciaretto
Osoba // Entity_Profile
[DATA] Elisabetta Cocciaretto (ur. 25 stycznia 2001 w Ankonie) to włoska tenisistka zawodowa, która osiągnęła najwyższy ranking WTA nr 29 w grze pojedynczej (sierpień 2023) oraz nr 107 w grze podwójnej (styczeń 2025). Dwukrotna zwyciężczyni turniejów WTA (Ladies Open Lausanne 2023, Hobart International 2026) oraz dwukrotna mistrzyni Billie Jean King Cup w reprezentacji Włoch (2024, 2025).
[METRICS] Encja posiada 1 wzmianek w bazie oraz 1 powiązanych artykułów. Trust Score: 50/100.
Wersja statyczna dla wyszukiwarek. Pełna wersja interaktywna z grafiką dostępna po włączeniu JavaScript.