Anna Katarzyna Grochola (ur. 18 lipca 1957 w Krotoszynie) – polska pisarka, autorka głównie powieści obyczajowych, kierowanych przede wszystkim do kobiecego grona czytelników. Jedna z najpoczytniejszych i najpopularniejszych polskich pisarek współczesnych; szacowany nakład ze sprzedaży wszystkich jej książek wynosi ponad 4 mln egzemplarzy. Jej najbardziej znane dzieła to: Nigdy w życiu! (2001) i Ja wam pokażę! (2004), które doczekały się ekranizacji o takich samych tytułach. Łącznie opublikowanych zostało jej 25 książek, w tym sześć zbiorów opowiadań i dwie rozmowy z psychoterapeutą Andrzejem Wiśniewskim. == Życiorys == Urodziła się w Krotoszynie, ale dorastała w Poznaniu, Wałbrzychu i Warszawie. Jest córką prawnika Władysława Grocholi i jego żony, Lidii, która była polonistką. Ma młodszego brata, Władysława. Jej dziadek, Władysław Grochola, był majorem Wojska Polskiego. Dzięki matce już w dzieciństwie interesowała się literaturą. Pierwszą książkę napisała w wieku 11 lat. Ukończyła klasę humanistyczną w VII Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. We wczesnym okresie dorosłości była salową w Szpitalu Wolskim. W Libii, dokąd wyjechała z pierwszym mężem w 1978, pracowała jako sekretarka i maszynistka. Wróciła do Polski w 1981 i pracowała jako korektorka w Krajowej Agencji Wydawniczej. Następnie wyjechała do Londynu, gdzie zarabiała, sprzątając mieszkania i pracując u jubilera. Po powrocie do kraju była dyrektorką składu celnego i specjalistką do spraw szkoleń w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Przez osiem lat współpracowała z pismami „Poradnik Domowy” i „Jestem”, w których odpisywała na listy przesyłane przez czytelników do redakcji. Przez rok była konsultantką w biurze matrymonialnym. Pod koniec lat 90. publikowała w czasopismach: „Gracja”, „Marie Claire” i „Pani”. Jako pisarka zadebiutowała powieścią Przegryźć dżdżownicę (1997). W 2000 napisała spektakl radiowy Kot mi schudł i utwór dramatyczny Pozwól mi odejść. Popularność przyniosła jej powieść Nigdy w życiu! (2001), która doczekała się czterech kontynuacji: Serce na temblaku (2002), Ja wam pokażę! (2004), A nie mówiłam! (2006), Właśnie że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później (2026). Była współscenarzystką seriali M jak miłość (2001–2002) i Na dobre i na złe (2002) oraz współautorką scenariuszy do filmowej (2006) i serialowej (2007) ekranizacji swojej powieści Ja wam pokażę!. W latach 2003–2004 współprowadziła audycję Rozmowy niepoprawne w Radiu Kolor. W 2005 założyła Wydawnictwo Autorskie, które zostało zamknięte w 2009. Pisała felietony do miesięczników „Pani” i „Moje smaki życia” oraz publikowała w literackim miesięczniku „Bluszcz”. W 2010 w parze z Janem Klimentem zajęła trzecie miejsce w 11. edycji programu rozrywkowego Taniec z gwiazdami w TVN i wydała książkę autobiograficzną Zielone drzwi. W 2011 opublikowała zbiór listów Makatka, które napisała z córką, Dorotą Szelągowską. W 2019 premierę miała jej powieść kryminalna Zranić marionetkę. W 2020 prowadziła program dokumentalny Niewidzialne: stop przemocy w Crime+Investigation Polsat, była ambasadorką kampanii „Stop przemocy wobec kobiet” i wystąpiła w krótkometrażowym filmie Olgi Bołądź Alicja i żabka. Napisała teksty piosenek na płytę Stanisława Bartosika pt. Moje kochanie (2021). == Życie prywatne == Z pierwszym mężem ma córkę, Dorotę Szelągowską. Z drugim mężem rozstała się po trzech latach małżeństwa; w późniejszych wywiadach ujawniła, że w tamtym okresie była ofiarą przemocy domowej. W latach 2004–2010 pozostawała w nieformalnym związku z fotografem Krzysztofem Jarczewskim. W 2018 wyszła za muzyka Stanisława Bartosika. Od 1997 mieszka w Milanówku. Podkreśla przywiązanie do religii rzymskokatolickiej. Mając 21 lat, przystąpiła do chrztu. W wieku 30 lat przeszła chorobę nowotworową. W 2022 przeszła operację w związku z zachorowaniem na nowotwór prawego płuca. == Publikacje == == Ekranizacje == == Nagrody == Siedmiokrotna laureatka nagrody Bestsellery Empiku Nagroda w konkursie dramaturgicznym Tespis za utwór dramatyczny Pozwól mi odejść (2000) Nagroda w konkursie dramaturgicznym Tespis za spektakl radiowy Kot mi schudł (2000) Grand Prix pierwszego Krajowego Festiwalu Polskiego Radia i Telewizji w Sopocie „Dwa Teatry” za spektakl radiowy Kot mi schudł (2001) Nagroda wydawnicza „IKAR” (2001) Nagroda Księgarzy za powieść Trzepot skrzydeł (2008) Nagroda w plebiscycie Mistrzynie stylu XX-lecia „Twojego Stylu” w kategorii „Literatura” (2010) Nagroda w plebiscycie „Róże Gali” w kategorii „Literatura” za książkę Makatka (2011) == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Strona internetowa Katarzyny Grocholi Katarzyna Grochola w Wydawnictwie Literackim Katarzyna Grochola w bazie filmpolski.pl