Rachel Anne McAdams (ur. 17 listopada 1978 w Londonie) – kanadyjska aktorka filmowa i telewizyjna. Swoją karierę rozpoczęła po uzyskaniu stopnia licencjata na wydziale teatralnym York University w 2001 roku. Jej pierwszym filmem amerykańskim była wydana w następnym roku komedia Gorąca laska. Rok 2004 okazał się punktem zwrotnym w karierze aktorki, ponieważ ukazały się wtedy dwie przebojowe produkcje z jej udziałem: Wredne dziewczyny i Pamiętnik. W 2005 roku premierę miały jej trzy filmy: komedia romantyczna Polowanie na druhny, thriller Red Eye i komediodramat Rodzinny dom wariatów. Media nadały jej wtedy tytuł „następnej Julii Roberts”. W 2006 roku przerwała karierę, aby skupić się na sobie i swojej rodzinie. Po kilkunastu miesiącach wróciła rolą w niezależnym obrazie Życie małżeńskie (2007). W 2009 roku nastąpił jej powrót do wysokobudżetowych produkcji: zagrała w thrillerze politycznym Stan gry, melodramacie Zaklęci w czasie i przygodowym Sherlocku Holmesie w reżyserii Guya Ritchiego. W 2010 roku wystąpiła w komedii Dzień dobry TV. W 2011 roku pojawiła się w komedii romantycznej O północy w Paryżu w reżyserii Woody’ego Allena i gościnnie w Sherlocku Holmesie: Gra cieni. W 2012 roku na ekrany kin weszły trzy produkcje z jej udziałem: melodramaty I że cię nie opuszczę i To the Wonder Terrence’a Malicka oraz thriller Namiętność Briana De Palmy. W 2013 zagrała główną rolę (obok Domhalla Gleesona) w komedii romantycznej Richarda Curtisa Czas na miłość (ang.: About Time). W 2015 roku występowała w drugim sezonie serialu kryminalnego HBO: Detektyw. W 2016 roku została nominowana do Oscara i nagrody Amerykańskiej Gildii Aktorów Filmowych za rolę dziennikarki śledczej Sachy Pfeiffer w filmie Spotlight. W 2016 wszedł na ekrany film z jej udziałem, powstały na podstawie komiksów wydawnictwa Marvel Comics – Doctor Strange. W 2017 zagrała jedną z głównych ról w dramacie romantycznym Nieposłuszne oraz w komediach Wieczór gier (2018) i Eurovision Song Contest: Historia zespołu Fire Saga (2020). == Życiorys == === Wczesne lata === Rachel Anne McAdams urodziła się 17 listopada 1978 roku w Londonie leżącym w kanadyjskiej prowincji Ontario, lecz dorastała w pobliskim St. Thomas. Jej matka, Sandra (z domu Gale), była pielęgniarką, a ojciec, Lance, pracował jako kierowca ciężarówki i spedytor. Ma dwoje młodszego rodzeństwa: brata Daniela i siostrę Kayleen (wizażystka). Od czwartego roku życia trenowała łyżwiarstwo figurowe i do osiągnięcia wieku osiemnastu lat brała udział w regionalnych zawodach łyżwiarskich, niekiedy je wygrywając. Gdy rozpoczęła studia, uznała, iż brakuje jej odpowiedniej samodyscypliny i zrezygnowała z uprawiania tego sportu. W St. Thomas ukończyła szkołę podstawową (Myrtle Street Public School) i średnią (Central Elgin Collegiate Institute). Podczas trzech letnich wakacji pracowała w lokalnej restauracji należącej do sieci McDonald’s. Od dwunastego roku życia występowała w przedstawieniach teatru dziecięcego z Londonu. Za jedną z ról otrzymała nagrodę na przeglądzie teatralnym Sears Ontario Drama Festival. W czasie wyboru dalszej drogi edukacji, początkowo planowała rozpoczęcie studiów kulturoznawczych, ale nauczycielka prowadząca koło teatralne przekonała ją, aby wybrała naukę w szkole teatralnej. Zapisała się na wydział teatralny York University w Toronto, który ukończyła ze stopniem licencjata (Bachelor of Fine Arts) w 2001 roku. Podczas studiów współpracowała z tamtejszym Necessary Angels Theatre Company. === Początki kariery (2001–2005) === Na dużym ekranie zadebiutowała w kanadyjsko-włoskiej koprodukcji My Name is Tanino z 2002 roku. Za rolę nastoletniej Patsy w następnym filmie, Perfect Pie (2002), otrzymała nominację do nagrody Genie. Jej pierwszym filmem zrealizowanym w Hollywood była komedia Gorąca laska z 2002 roku, w której zagrała postać złośliwej nastolatki, która zamienia się ciałami z drobnym kryminalistą. Jak sama później przyznała, film ten był „ogromnym kamieniem milowym” w jej karierze. Następnie powróciła do Kanady, gdzie wystąpiła w kilku odcinkach telewizyjnego miniserialu komediowego Slings and Arrows. Przełomem w jej karierze okazał się udział w komedii młodzieżowej Wredne dziewczyny (2004). 25-letnia wówczas McAdams zagrała w niej rolę Reginy George, złośliwej nastolatki będącej przywódczynią grupy licealnych piękności. Film ten osiągnął sukces kasowy w Stanach Zjednoczonych, a krytycy komplementowali go i porównywali do Clueless z 1995 roku. Grę McAdams oceniono przychylnie, a „USA Today” pochwalił jej „talent komediowy”. Jej drugim filmem z 2004 roku był Pamiętnik, adaptacja popularnej powieści Nicholasa Sparksa. Wraz z Ryanem Goslingiem zagrali parę kochanków z lat 40. XX wieku, rozdzieloną przez koleje losu. Pomimo „ckliwej” historii, krytycy byli pod wrażeniem postaci wykreowanych przez McAdams i Goslinga. Recenzent „The New York Times” napisał: „Ich gra jest tak spontaniczna i porywająca, że szybko utożsamiasz się z lekkomyślnymi kochankami, uosabiającymi niewinność, która całkowicie zniknęła z życia amerykańskich nastolatków. Wbrew zdrowemu rozsądkowi, dopingujesz parze w pokonywaniu przeciwności losu”. Film nieoczekiwanie stał się przebojem. McAdams otrzymała nominacje do kilku nagród, głównie do MTV Movie Awards i Teen Choice Awards. „Jestem bardzo wdzięczna, że mogłam zagrać w filmie, na który ludzie zareagowali w taki sposób”, powiedziała magazynowi „Elle” w 2011 roku. „To była wielka sprawa”. W 2005 roku wystąpiła w trzech filmach. W komedii romantycznej Polowanie na druhny zagrała drugoplanową rolę Claire Cleary, córki wpływowego polityka i obiekt uczuć postaci granej przez Owena Wilsona. Film osiągnął sukces kasowy, zarabiając ponad 285 mln dolarów na całym świecie. Szefowa krytyków filmowych „The New York Times”, Manohla Dargis, uznała, że „McAdams oddaje większość ze swojej niedopracowanej postaci” oraz „z każdą nową rolą staje się coraz bardziej interesująca”. Następnie wystąpiła u boku Cilliana Murphy’ego w thrillerze Red Eye, w reżyserii Wesa Cravena, opowiadającym o młodej kobiecie zmuszonej do wykonywania poleceń od terrorysty. Film okazał się sukcesem kasowym i otrzymał dosyć dobre opinie od recenzentów. „Variety” określił McAdams jako „coraz bardziej imponującą”, a Roger Ebert stwierdził, że „wnosi do roli więcej osobowości i wiarygodności, niż jest to tak naprawdę oczekiwane. Ten występ daje jej przepustkę do bardziej wymagających ról”. Jej ostatnim filmem z tego roku był komediodramat Rodzinny dom wariatów u boku m.in. Diane Keaton, Sarah Jessiki Parker, Luke’a Wilsona i Claire Danes. Obraz ten zdobył sporą widownię i ogólnie pozytywne opinie. „The New York Times” napisał: „Ujmująca osobowość ekranowa pani McAdams zdobywa twoją uwagę i sympatię, pomimo źle skrojonego charakteru jej postaci”, a „Variety” uznał: „zepchnięta w cień, ale wciąż promieniująca McAdams po raz kolejny udowadnia, że jest prawdziwą okazją, dając wspaniale zadziorny występ”. W grudniu 2005 roku zaproszono ją do wzięcia udziału w sesji zdjęciowej dla magazynu „Vanity Fair” wraz z Scarlett Johansson i Keirą Knighthley. Gdy przybyła na plan zdjęciowy i uświadomiła sobie, że sesja ta będzie rozbierana, zdecydowała się z niej zrezygnować. Niedługo później zwolniła swojego asystenta, który nie poinformował jej wcześniej o tym fakcie. Knightley tak opisała tę sytuację: „Jak pamiętam, było to właściwie mało dramatyczne. Już na samym początku Rachel powiedziała po prostu Nie wchodzę w to. Jest uroczą dziewczyną i naprawdę szanuję ją za to, co zrobiła”. Fotograf sesji, Tom Ford, wyjaśnił to tak: „Ona uzmysłowiła sobie, że to nie było w porządku wobec niej... Zaraz potem poprosiła mnie, czy może nie brać udziału w sesji”. Gdy w 2008 roku zapytano McAdams o ten incydent, odpowiedziała: „nie żałuję”. === Przerwa w karierze i role w niskobudżetowych produkcjach (2006-2008) === Po pracowitym okresie, w 2005 roku zdecydowała wziąć przerwę od pracy oraz skupić się na sobie i swojej rodzinie. „W tym czasie to było najlepsze, co mogłam zrobić”, powiedziała później. Podczas tego okresu odrzuciła główne role kobiece w filmach: Casino Royale, Mission: Impossible III, Diabeł ubiera się u Prady i Dorwać Smarta. Mimo przerwy w aktywności, w 2006 roku nominowano ją do nagrody BAFTA dla wschodzącej gwiazdy. W lutym tego samego roku poprowadziła ceremonię wręczenia Oscarów w kategoriach technicznych. Pod koniec tego roku powróciła do aktorstwa rolą w niezależnym dramacie Życie małżeńskie. Na ekrany amerykańskich kin wszedł on w marcu 2008 roku, ponad dwa lata po Rodzinnym domu wariatów, poprzednim filmie z udziałem McAdams. Zarówno film, jak i jej interpretacja młodej wdowy, będącej w związku z żonatym mężczyzną planującym morderstwo swej żony, były krytykowane; Peter Howell z „Toronto Star” przyrównał ją i resztę obsady filmu do „drewnianych kukiełek”. Jej następnym obrazem był komediodramat Szczęśliwy powrót, którego światowa premiera miała miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto we wrześniu 2008 roku. Zrealizowany za 14 mln dolarów film okazał się porażką finansową, zarabiając na świecie 287 tys. $. Z amerykańskich kin wycofano go po tygodniu wyświetlania. „[Film] jest tandetny i ignorancki”, napisał Kyle Smith w komentarzu dla „New York Post”. === Powrót do wysokobudżetowych produkcji (od 2009) === Jej pierwszym obrazem z 2009 roku był dobrze oceniany thriller polityczny Stan gry, na planie którego spotkała się z Benem Affleckiem, Helen Mirren i Russellem Crowe’em. Tworząc postać młodej i ambitnej dziennikarki zajmującej się śledztwem związanym z najwyższymi kręgami władzy wzorowała się na osobie Julie Bykowicz z „The Baltimore Sun”. Jej następnym projektem był melodramat Zaklęci w czasie; adaptacja bestsellerowej powieści Żona podróżnika w czasie autorstwa Audrey Niffenegger. Jednym z producentów obrazu był Brad Pitt. Fabuła filmu koncentruje się wokół bibliotekarza (Eric Bana), który posiada niekontrolowaną zdolność podróży w czasie. McAdams zagrała jego żonę, artystkę Clarę Ab