Kasia Smutniak, właśc. Katarzyna Anna Smutniak (ur. 13 sierpnia 1979 w Warszawie) – polsko-włoska aktorka filmowa i telewizyjna, modelka, która największą popularność zdobyła we Włoszech, gdzie pracuje i mieszka od lat. Doceniana za kreacje dramatyczne, jak i komediowe, bywa nazywana „młodszą siostrą Moniki Bellucci”. == Życiorys == === Rodzina i edukacja === Urodziła się w Warszawie, w rodzinie rzymskokatolickiej, jako córka Zenona Ksawerego Smutniaka, generała lotnictwa polskiego, oraz pielęgniarki pracującej w pilskim szpitalu. Ze względu na zawód ojca rodzina często się przeprowadzała. Mieszkali m.in. w Monino pod Moskwą, gdzie ojciec studiował, a także w Radomiu, Tomaszowie Lubelskim i najdłużej w Pile. Uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Pile. W wieku 16 lat uzyskała licencję pilota szybowcowego. Posiada również licencję pilota małych samolotów. Opanowała trzy języki obce: włoski, angielski i rosyjski. === Kariera zawodowa === W wieku 15 lat w Warszawie zajęła drugie miejsce w eliminacjach do konkursu The Look Of The Year. Wyjechała na trzy miesiące do Tokio i uczyła się modelingu. Po powrocie zdała maturę. Mając 17 lat, przeniosła się do Włoch, gdzie rozpoczęła karierę jako modelka i została dostrzeżona przez agencję mody Why Not w Mediolanie. Wystąpiła w reklamach telewizyjnych, w tym operatora sieci komórkowej Telecom Italia Mobile. Wzięła udział w pokazach mody i pracowała na wybiegach, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Londynie i Paryżu. Prezentowała kolekcje ubrań projektantów, takich jak Dolce & Gabbana, Mila Schön, Alessandro Sport Max, Laura Biagiotti, Romeo Gigli czy Valentino. Pojawiała się m.in. w „Elle”, „Vogue”, „Marie Claire” i „GQ”. W 2000 zadebiutowała aktorsko jako Serena w komedii Al momento giusto. W 2002 w Polsce, za namową Bogusława Lindy, Janusz Zaorski obsadził ją w komedii sensacyjnej Haker z Bartoszem Obuchowiczem. Wystąpiła potem w telewizyjnym filmie sensacyjnym Michele Soavi Ultimo, czyli Ostatni 3 (Ultimo 3 − L'infiltrato, 2004) u boku Raoula Bovy i Paola Seganti. Za rolę Mavi w dramacie Nelle tue mani (2007) została uhonorowana Globo d’oro – Nagrodę Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej we Włoszech w kategorii „Najlepsza debiutująca aktorka” oraz była nominowana do Nastro d’argento w kategorii „Europejska srebrna wstążka” i Globo d’oro w kategorii „Najlepsza aktorka”. W 2009 została twarzą włoskich perfum „Idole D’Armani” Giorgia Armaniego. We francuskim filmie akcji Pozdrowienia z Paryża (From Paris with Love, 2010) według scenariusza Luca Bessona z Johnem Travoltą i Jonathanem Rhys-Meyersem wcieliła się w postać Caroline. Na przełomie sierpnia i września 2012 przeprowadziła ceremonie otwarcia i zamknięcia 69. MFF w Wenecji. Kreacja Janis Clementi w komedii Benvenuto Presidente! (2013) przyniosła jej nominację do Nastro d’argento w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa”. Z kolei za postać Eleny w komediodramacie Ferzana Özpetka Zapnijcie pasy (Allacciate le cinture, 2014) zdobyła Nastro d’argento w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa” oraz nominację do David di Donatello w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa”. Jako Manuela Paris w dramacie telewizyjnym Rai 1 Limbo (2015) z Adriano Gianninim otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na MFF w Rzymie. W 2016 zagrała Evę, jedną z głównych bohaterek włoskiego przeboju kinowego Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie. W tę samą postać wcieliła się w polskim remaku filmu (Nie)znajomi (2019). W czerwcu 2018 odebrała kolejną w jej karierze nagrodę Srebrną Taśmę – nagrodę Stowarzyszenia Włoskich Krytyków Filmowych (SNGCI) dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Kiry w komediodramacie biograficznym Paolo Sorrentino Oni (Loro, 2018) o byłym włoskim premierze Silvio Berlusconim (w tej roli Toni Servillo). W czerwcu 2018 dostała angaż w nowej hollywoodzkiej wersji przygód Doktora Dolittle według powieści Hugh Loftinga The Voyage of Doctor Dolittle, gdzie obok Roberta Downeya Jr. w roli tytułowej, w gwiazdorskiej obsadzie znaleźli się: Antonio Banderas, Tom Holland, Selena Gomez, Emma Thompson, Ralph Fiennes, Octavia Spencer, Carmen Ejogo, Marion Cotillard, Frances de la Tour i John Cena. W 2023 zadebiutowała jako reżyserka filmem dokumentalnym Mur o wydarzeniach na granicy polsko-białoruskiej. Za film otrzymała nagrodę na międzynarodowym festiwalu w Terni. W 2024 otrzymała Nagrodę Nastro d’argento (srebrna taśma) dla dokumentów przyznana przez włoskich krytyków filmowych w kategorii: Cinema del reale (Kino rzeczywistości). Pod koniec 2025 roku ogłoszono oficjalnie, że Smutniak ma zagrać Maryję w filmach The Resurrection of the Christ: Part One oraz The Resurrection of the Christ: Part Two w reżyserii Mela Gibsona. Filmy mają być kontynuacją Pasji. == Życie prywatne == Na planie dramatu wojennego Radio West (2003) poznała włoskiego aktora telewizyjnego Pietro Taricone, co stało się przyczynkiem jej przeprowadzki z Mediolanu do Rzymu. 4 września 2004 urodziła się ich córka, Sophie. 28 czerwca 2010 Pietro Taricone uległ nieszczęśliwemu wypadkowi spadochronowemu, w efekcie którego następnego dnia zmarł w szpitalu, nie odzyskując przytomności. W 2011 związała się z producentem filmowym Domenico Proccacim, z którym ma syna Leone (ur. w sierpniu 2014). Para pobrała się we wrześniu 2019. Od 2013 choruje na bielactwo nabyte. Jest mocno zaangażowana w pomoc mieszkańcom Nepalu. Założyła fundację imienia Pietra Taricone, której jest przewodniczącą. Fundacja wybudowała szkołę w Ghami, w dystrykcie Mustang – jednym z najbardziej odizolowanych zakątków Nepalu. Budynek powstawał przez cztery lata – szkoła działa od czerwca 2016. == Nagrody i nominacje == == Filmografia == === Filmy fabularne === === Seriale TV === == Przypisy == == Linki zewnętrzne == Kasia Smutniak w bazie filmpolski.pl Kasia Smutniak w bazie IMDb (ang.) Kasia Smutniak w Fashion Model Directory (ang.) Kasia Smutniak w bazie Filmweb Kasia Smutniak w Internetowej Bazie Filmowej (fdb.pl) Profil na Listal.com