Tom Marvolo „Lord Voldemort” Riddle (ur. 31 grudnia 1926, zm. 2 maja 1998) – fikcyjna postać z serii powieści J.K. Rowling Harry Potter, główny antagonista, czarnoksiężnik stojący na czele śmierciożerców. Przez lękających się go najczęściej określany eufemizmami „Ten-Którego-Imienia-Nie-Wolno-Wymawiać” oraz „Sam-Wiesz-Kto”, przez zwolenników nazywany również „Czarnym Panem”. == Imiona == Pochodzenie pseudonimu Lorda Voldemorta wytłumaczone jest częściowo w drugiej części serii, gdzie sam Riddle wskazuje, że zdanie I am Lord Voldemort (pol. „Jestem Lord Voldemort”) jest anagramem jego pełnego nazwiska, Tom Marvolo Riddle. Według szóstej części serii Voldemort pierwsze imię otrzymał z woli matki po swoim ojcu, Tomie Riddle'u. Marvolo z kolei jest imieniem ojca jego zmarłej matki, jego dziadka. Przez zdecydowaną większość społeczeństwa czarodziejów nazywany był „sam-wiesz-kim” bądź „tym, którego imienia nie wolno wymawiać”. Jednymi z nielicznych, którzy nie bali się wymawiać „Lord Voldemort”, byli Albus Dumbledore i Remus Lupin. Również Harry Potter nie miał oporów przed wymawianiem tego imienia, choć gdy to zrobił, wszyscy na ogół mieli o to do niego pretensje. Śmierciożercy nazywali go Czarnym Panem. == Historia == === Przeszłość === Dzieciństwo Tom Marvolo Riddle urodził się 31 grudnia 1926 roku. Jego matka, Meropa Gaunt, była czarownicą, która zakochała się w mugolu, Tomie Riddle'u. Był on przystojnym i bogatym paniczem, a Meropa nie dość, że nie była urodziwa, to jeszcze żyła w nędzy. Dlatego też podstępnie podała mu eliksir miłosny, aby ten się w niej zakochał. Według Albusa Dumbledore’a musiała ona okresowo podawać mu kolejne dawki, aby czar nie prysł, jednakże w pewnym momencie zaprzestała tego myśląc, że skoro spędzili razem tyle czasu i spodziewają się dziecka, Tom naprawdę się w niej zakochał. Nadzieje okazały się jednak płonne, gdyż Tom Riddle natychmiast ją opuścił i już nigdy do niej nie powrócił. Voldemort był więc czarodziejem półkrwi. Opuszczona matka Toma tułała się, nie mogąc odnaleźć się po stracie bliskiej osoby. Dumbledore podejrzewał, że mogła stracić swe magiczne zdolności lub zaprzestała ich używania. Gdy zbliżał się czas porodu, sprzedała medalion Salazara Slytherina (późniejszy horkruks) Burke’owi, który był współwłaścicielem sklepu „Borgin & Burkes”. Meropa nie była świadoma wysokiej wartości medalionu, więc sprzedała go za 10 galeonów. Następnie udało się jej odnaleźć sierociniec, w którym urodziła dziecko, które poleciła nazwać właśnie Tomem Marvolo Riddle’em. Zmarła godzinę po porodzie. Tom wychowywał się w sierocińcu. Zauważył, że potrafi w wyjątkowy sposób kontrolować rzeczywistość: sprawiać w niezwykły sposób fizyczny ból i przykrość osobom, które go denerwowały, nigdy jednak nie przyłapano go na gorącym uczynku. Potrafił także rozmawiać z wężami. Z powodu dziwnych zjawisk, które działy się wokół niego, bano się go. On sam był jednak przygotowany na to, aby uwierzyć, że jest, jak sam to określił, „wyjątkowy”. Z wyglądu przypominał ojca, ale ustosunkowanie się do mugoli, „szlam” i „zdrajców krwi” odziedziczył po dziadku od strony matki. Pierwszy etap życia Toma kończy się w lipcu 1937 roku, wraz z wizytą Albusa Dumbledore’a, pełniącego wówczas funkcję nauczyciela transmutacji w Hogwarcie, który przyniósł Riddle’owi list z propozycją nauki w szkole dla czarodziejów. Chłopiec dowiedziawszy się o swym czarodziejskim pochodzeniu zapytał, które z jego rodziców było czarodziejem. Dowiedziawszy się, że była to matka, nie mógł w to uwierzyć, ponieważ zmarła ona w tak prozaiczny, „mugolski” sposób, po czym zostawiła go w mugolskim sierocińcu, co kłóciło się z jego wyobrażeniem o czarodziejskiej mocy, która się w nim budziła. Już wtedy miał on wstręt do wszystkiego, co zwykłe; stąd też jego niechęć do pospolitego imienia „Tom”. Hogwart Tom Riddle rozpoczął naukę w Hogwarcie w wieku jedenastu lat i został przydzielony do Slytherinu. Szybko zdobył zaufanie grona pedagogicznego, które widziało w nim wyjątkowo zdolnego młodzieńca. Jedyną osobą, która mu nie ufała był Dumbledore, który w czasie pierwszego spotkania zaobserwował jego pragnienie potęgi i skłonność do okrucieństwa. Do wyróżniających się wydarzeń należy odkrycie i otworzenie Komnaty Tajemnic w czasie piątego roku nauki (1942 rok), co było możliwe dzięki odkryciu, że Tom Riddle jest potomkiem jednego z założycieli Hogwartu, Salazara Slytherina. Za sprawą Bazyliszka strzegącego Komnaty zginęła uczennica (której duch był później nazywany Jęczącą Martą). Riddle będący wówczas prefektem i wzorowym uczniem łatwo przekonał wszystkich, że odpowiedzialny za ataki jest miłośnik niebezpiecznych stworzeń, Rubeus Hagrid, który został z tego powodu wydalony ze szkoły. Riddle zaczął również studiować tajniki czarnej magii. Dowiedział się o istnieniu horkruksów, jednak nie mógł znaleźć więcej informacji o nich w książkach. Jako wzorowy uczeń, użył swojego czaru osobistego, by wydobyć te informacje od profesora Slughorna. W szkole zaczął też gromadzić wokół siebie osoby, tak jak on pragnące zdobyć potęgę i władzę. Z powodu swoich zdolności szybko stał się ich nieformalnym przywódcą. Później grupa ta była rdzeniem przyszłych śmierciożerców. W Hogwarcie również zaprojektował on sobie nowe nazwisko – Lord Voldemort, a także odkrył tajemnicę swojego pochodzenia. Pewnego lata, podczas wakacji, Tom odwiedził wioskę Little Hangleton, z której pochodzili jego rodzice. W domu swojej matki zastał wuja Morfina, który natychmiast dostrzegł jego podobieństwo do „tego mugola”. Morfin był zaskoczony, gdy chłopak przemówił do niego językiem wężów i wyjaśnił pomyłkę. Następnie Tom oszołomił wuja, zabrał mu różdżkę i udał się do domu, który wskazał mu Morfin, by w akcie zemsty zamordować swojego ojca i dziadków. Po dokonaniu zbrodni wrócił do domu wuja i zmodyfikował jego pamięć, aby myślał, że to on zamordował mugoli. W ten sposób Morfin trafił do Azkabanu, a Tom przechwycił rodzinną pamiątkę – pierścień z „herbem” Peverellów. Po ukończeniu szkoły Kiedy Tom miał 18 lat zaczął starać się o posadę nauczyciela w szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, jednak dyrektor prof. Dippet powiedział mu, że jest na to za młody. Zachęcił go jednak, by zgłosił się po paru latach. Tom zatrudnił się więc w czarnomagicznym sklepie Borgina i Burkesa, gdzie odnalazł medalion Slytherina, kupiony za marne grosze od jego matki. Zawarł również znajomość z zamożną czarownicą, Hepzibah Smith, która była w posiadaniu pucharu Helgi Hufflepuff. Tom zamordował kobietę, ukradł puchar, a jej skrzatce domowej wszczepił fałszywe wspomnienia, by wyglądało na to, że przypadkowo otruła swoją panią. Następnie Riddle wyjechał do Albanii, gdzie na podstawie informacji uzyskanych od ducha Ravenclawu – Szarej Damy, udało mu się odnaleźć zaginiony diadem Roweny Ravenclaw. Kilka lat później Tom przyszedł do Hogwartu by ponownie prosić o posadę nauczyciela, jednak następca prof. Dippeta, Dumbledore, odmówił mu. Dumbledore był przekonany, że Riddle zbiera pamiątki po założycielach Hogwartu i zamienia je w horkruksy. Celem Riddle’a był tak naprawdę miecz Godryka Gryffindora – ostatni przedmiot po założycielach szkoły. Wściekły Riddle prawdopodobnie rzucił klątwę na posadę nauczyciela obrony przed czarną magią, przez co każdy następny nauczyciel tego przedmiotu nie pracował w Hogwarcie dłużej niż rok. Podczas tej wizyty w zamku, Tom ukrył diadem Roveny Ravenclaw w Pokoju Życzeń. jako „Lord Voldemort” W latach 60. wraz ze wzrostem potęgi Voldemort rozpoczął wcielanie swoich planów w życie. Dążył do zapewnienia sobie nieśmiertelności, podporządkowanie świata mugoli czarodziejom z sobą na czele oraz zabicia czarodziejów pochodzenia mugolskiego. Masowo mordowano mugoli i czarodziejów, którzy nie walczyli po stronie Czarnego Pana. Narastało wrażenie osaczenia i nieustannego niebezpieczeństwa. Gdy sytuacja zaczęła się dramatycznie pogarszać, Dumbledore, jedyna osoba, przed którą Voldemort czuł respekt, założył organizację zwaną Zakonem Feniksa, która miała na celu zwalczanie rosnącego zagrożenia. Voldemort przyjął tzw. Mroczny Znak jako logo działalności swojej i śmierciożerców. Załamanie potęgi Zimą 1979 roku lub wiosną 1980 roku, w Gospodzie „Pod Świńskim Łbem” Sybilla Trelawney wypowiedziała Albusowi Dumbledore przepowiednię dotyczącą Voldemorta, którą częściowo podsłuchał pod drzwiami Severus Snape. Nie dosłyszał drugiej części, gdyż wyrzucono go z baru. Przekazał jednak Voldemortowi wszystko, co zdołało uchwycić jego ucho. Voldemort postanowił wyeliminować zagrożenie płynące od wybranego dziecka: Nevilla Longbottoma lub Harry’ego Pottera. Snape − zakochany w matce Harry’ego odkąd ją poznał − prosił Voldemorta, aby ją oszczędził. Sami Potterowie byli świadomi zagrożenia, które nad nimi ciążyło. Zaczęli się ukrywać, a Snape postanowił ratować Lily Potter zwracając się do Dumbledore’a o pomoc. W wyniku nielojalności jednego z przyjaciół Jamesa Pottera w Halloween (31 października) 1981 roku Voldemort odkrył azyl Potterów. Zabił ojca, a następnie matkę, która zaoferowała mu wcześniej swoje życie w zamian ocalenie syna. Magiczna ochrona zapewniona ofiarą Lily, czyli starożytna magia miłości lub najwyższego poświęcenia w imię miłości, sprawiła, że śmiercionośne zaklęcie odbiło się od dziecka. Ugodziwszy Voldemorta, który nie rozumiał tej siły i przez to ją ignorował, wyrwało jego okaleczoną tworzeniem horkruksów duszę od ciała. Część owej duszy utknęła w młodym, osieroconym chłopcu. Znając tylko pierwszą część przepowiedni i próbując zabić Pottera, Lord Voldemort nieświadomie wypełnił ją, naznaczając go jako równego sobie. Czarodzieje w większości, z wyjątkiem m.in. Albusa Dumbledore, Augusty Longbottom oraz Severusa Snape’a byli przekonani, że Voldemort nie żyje. === Teraźniejszość === październik 1981 roku do czerwca 1992 Harry został oddany pod opiekę ciotki. Stało się tak, bo tylko w domu krewnych Harry był chroniony przez ostatnie życzenie swojej matki. Dumbledore rzucił wymyślne zaklęcia na dom je