Marcelina Zawisza urodziła się prawdopodobnie w drugiej połowie XIV wieku w rodzinie szlacheckiej związanej z ziemią sandomierską. Była córką Jana i Katarzyny, a następnie żoną Władysława II Jagiełły oraz króla Władysława III Warneńczyka. W historii polskiej Marcelina znana jest przede wszystkim jako matka Jana Zamoyskiego – jednego z najwybitniejszych polityków, wojskowych i mecenasów renesansu. Jej postać cieszyła się szczególnym kultem w regionie, a jej imię było popularne wśród szlachty. W późniejszym okresie Marcelina została związana ze zwolennikami Zygmunta Augusty i uczestniczyła w życiu politycznym na dworze królewskim. Jej losy pozostają częściowo nieznane, ale legendy przypisują jej m.in. udział w obradach sejmików oraz ochronę ważnych dokumentów. W kulturze popularnej Marcelina Zawisza stała się symbolem szlacheckiej godności i poświęcenia, a jej portrety pojawiały się na pieczęciach oraz w sztuce regionalnej. Jej postać nadal inspiruje badaczy historii i twórców literatury.