Wojciech Tomasz Szczęsny (ur. 18 kwietnia 1990 w Warszawie) – polski piłkarz, który występuje na pozycji bramkarza w hiszpańskim klubie FC Barcelona. W latach 2009–2024 reprezentant Polski w piłce nożnej. Uczestnik Mistrzostw Świata 2018, 2022, a także Mistrzostw Europy 2012, 2016, 2020 i 2024. Rekordzista pod względem liczby występów bramkarza (84) i rozegranych meczów bez straty gola (34) w reprezentacji Polski. Członek Klubu Wybitnych Reprezentantów. Po rozpoczęciu kariery klubowej w Legii Warszawa, w 2006 podpisał kontrakt z Arsenalem, gdzie zadebiutował zawodowo w 2009. Po powrocie z wypożyczenia do Brentford w sezonie 2009/2010, został pierwszym bramkarzem angielskiego klubu, z którym dwukrotnie zdobył Puchar Anglii, sięgnął po Tarczę Wspólnoty, a także wraz z Petrem Čechem zdobył Złotą Rękawicę Premier League w sezonie 2013/2014. W 2015 udał się na wypożyczenie do włoskiego klubu AS Roma. W rozgrywkach Serie A w dwóch kolejnych sezonach zdobył odpowiednio brązowy i srebrny medal, a w kampanii 2016/2017 zachował najwięcej czystych kont w lidze. Jego występy w tym klubie w 2017 zaowocowały transferem do mistrza Włoch, Juventusu. W pierwszym sezonie był zmiennikiem Gianluigiego Buffona, natomiast od kampanii 2018/2019 podstawowym bramkarzem zespołu. Z klubem trzykrotnie zdobył mistrzostwo Włoch, trzykrotnie Puchar Włoch i dwukrotnie Superpuchar Włoch w piłce nożnej. W 2017 uzyskał nominację do nagrody Lwa Jaszyna dla najlepszego bramkarza na świecie. W sezonie 2019/2020 otrzymał nagrodę dla najlepszego bramkarza Serie A. W 2022 został wybrany piłkarzem roku w Polsce w plebiscycie redakcji Sportu. 27 sierpnia 2024 poinformował o zakończeniu profesjonalnej kariery. Do gry powrócił 2 października 2024 podpisując kontrakt z FC Barceloną. W sezonie 2024/2025 zdobył klubem mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla oraz Superpuchar Hiszpanii. Uzyskał nominację do nagrody dla najlepszego bramkarza w plebiscycie The Best FIFA Football Awards 2025. Został pierwszym polskim piłkarzem, który występował w Lidze Mistrzów jako zawodnik 4 różnych klubów. == Kariera klubowa == === Początki === Jest absolwentem Zespołu Szkół nr 12 im. Olimpijczyków Polskich w Warszawie. W 2004 trafił do klubu Agrykola Warszawa, w którym przez pierwszy miesiąc grał na pozycji napastnika, po czym został bramkarzem. Techniki bramkarskiej uczył go trener bramkarzy, Krzysztof Dowhań. Również w 2004 sięgnął z Agrykolą po wicemistrzostwo Polski juniorów młodszych. W okresie gry w Agrykoli został dwukrotnie zawieszony na kilka miesięcy, najpierw za obrażenie trenera, a później za uderzenie trenera AON Rembertów. W styczniu 2005, na mocy transferu wartego 12 tys. zł, podpisał czteroletni kontrakt z Legią Warszawa i poleciał z pierwszym zespołem klubu na obóz przygotowawczy na Cypr. === Arsenal === Pod koniec 2005 wyleciał do Anglii na testy w klubach Bolton Wanderers F.C. i Arsenal F.C.. Latem 2006 został wykupiony przez Arsenal za 50 tys. euro i dołączył do juniorskiej drużyny klubu. 24 września 2008 podpisał zawodowy kontrakt z Arsenalem i awansował do zespołu rezerw. W listopadzie 2008 podczas ćwiczeń na siłowni złamał obie ręce powyżej nadgarstków, co wykluczyło go z treningów na pięć miesięcy. W kadrze meczowej pierwszej drużyny Arsenalu po raz pierwszy znalazł się 29 maja 2009, spędzając na ławce rezerwowych wygrane 4:1 spotkanie Premier League z Wigan Athletic F.C.. Wraz z początkiem sezonu 2009/2010 został włączony do składu pierwszej drużyny i otrzymał numer 53. 22 września 2009 zadebiutował podczas wygranego 2:0 meczu III rundy Pucharu Ligi z West Bromwich Albion. === Brentford (wyp.) === 17 listopada 2009 został na miesiąc wypożyczony do klubu angielskiej trzeciej ligi, Brentford. W klubie zadebiutował 21 listopada w ligowym meczu z Walsall (1:1). W swoim drugim meczu, 24 listopada, przeciwko Wycombe Wanderers obronił rzut karny. W swoim piątym z rzędu występie w pierwszym składzie, przeciwko Leeds United, po raz drugi zachował czyste konto i został wybrany zawodnikiem meczu. Po rozegraniu sześciu meczów, 22 grudnia 2009, Brentford przedłużyło okres wypożyczenia Szczęsnego do 17 stycznia 2010, a następnie – do końca sezonu. W Brentford rozegrał 28 meczów, po czym powrócił do Arsenalu. W lutym 2015 kibice Brentford wybrali go najlepszym bramkarzem dekady. === Powrót do Arsenalu === ==== 2010/2011 ==== 27 października 2010 po raz drugi zagrał w pierwszym składzie Arsenalu i zachował czyste konto w wygranym 4:0 spotkaniu Pucharu Ligi z Newcastle United. 13 grudnia, w związku z kontuzjami Łukasza Fabiańskiego i Manuela Almuni, zagrał swój debiutancki mecz w Premier League, będąc także najmłodszym bramkarzem debiutującym w tych rozgrywkach w sezonie 2010/2011. Po debiutanckim meczu z Manchesterem United (0:1) rozegrał jeszcze dwa spotkania w lidze – wygrane 3:0 kolejno z West Hamem United i Wigan Athletic. Dodając do tego styczniowe mecze w FA Cup i Carling Cup, do końca miesiąca rozegrał łącznie 10 spotkań. W styczniu 2011 został ogłoszony Arsène’a Wengera nowym bramkarzem głównym w Arsenalu. 16 lutego w wygranym 2:1 meczu przeciwko Barcelonie zadebiutował w rozgrywkach Ligi Mistrzów, w której Arsenal ostatecznie zajął czwarte miejsce. 27 lutego wystąpił w finale Pucharu Ligi, który zakończył się porażką jego drużyny z Birmingham City 1:2. ==== 2011/2012 ==== W sezonie 2011/2012 był pierwszym bramkarzem Arsenalu i wystąpił w pełnym wymiarze czasowym we wszystkich meczach Premier League. 24 sierpnia 2011 w rewanżowym meczu fazy play-off kwalifikacji do Ligi Mistrzów z Udinese Calcio (2:1), obronił rzut karny wykonywany przez Antonio Di Natale i pomógł drużynie w awansie do fazy grupowej. 28 sierpnia 2011 zagrał w przegranym 2:8 meczu z Manchesterem United na Old Trafford. 17 listopada 2012 odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w derbach północnego Londynu, kiedy to jego drużyna wygrała 5:2 z Tottenhamem. 3 marca 2012 obronił rzut karny, a także dobitkę Dirka Kuyta i przyczynił się do zwycięstwa 2:1 z Liverpoolem na Anfield. W tym sezonie zagrał 38 meczów. ==== 2012/2013 ==== 18 sierpnia 2012 zagrał 90 minut w zremisowanym 0:0 meczu 1. kolejki Premier League z Sunderlandem, jednak doznał w tym meczu stłuczenia żeber, które wykluczyło go z występów w dwóch kolejnych meczach. Do bramki wrócił 15 września 2012 na wygrany 6:1 mecz 4. kolejki z Southampton. Szczęsny doznał wówczas kolejnej kontuzji, tym razem kostki, co wykluczyło go z gry na pięć tygodni; nie zagrał w 13 meczach. 17 listopada 2012 powrócił do gry w wygranych 5:2 derbach północnego Londyn z Tottenhamem. W grudniu zagrał w przegranym 1:2 meczu z czwartoligowym Bradford City A.F.C., po którym Arsenal odpadł z Pucharu Anglii. ==== 2013/2014 ==== Sezon rozpoczął od przegranego 1:3 spotkania z Aston Villą. Zachował czyste konta w kolejnych meczach: z Crystal Palace (2:0), a także z Liverpoolem (2:0) i Borussią Dortmund (1:0) w Lidze Mistrzów. 16 listopada 2013 podpisał nowy, długoterminowy kontrakt z Arsenalem. 26 listopada w wygranym 2:0 meczu Ligi Mistrzów z Olympique Marsylia zachował swoje 50. czyste konto w barwach Arsenalu. 18 stycznia 2014 przeciwko Fulham rozegrał swój 100. mecz w Premier League. 11 marca, w 38. minucie rewanżowego meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium (0:2), został ukarany czerwoną kartką za sfaulowanie w polu karnym Arjena Robbena, zostając tym samym 100. piłkarzem, który został wyrzucony z boiska za kadencji Wengera. W sezonie 2013/2014 zagrał łącznie w 37 spotkaniach ligowych, w których 16 razy zachował czyste konto, dzięki czemu, wraz z Petrem Čechem z Chelsea, otrzymał Złotą Rękawicę Premier League. Został także wybrany przez kibiców do drużyny sezonu. 17 maja 2014 zdobył z klubem Puchar Anglii. ==== 2014/2015 ==== Kolejny sezon rozpoczął jako numer 1 w bramce Arsenalu i zagrał w 17 ligowych meczach swojej drużyny. 10 sierpnia 2014, pokonując 4:0 drużynę Manchesteru City, zdobył ze swoim klubem Tarczę Wspólnoty. W październiku podczas ligowego meczu z Galatasaray Stambuł (4:1) otrzymał czerwoną kartkę za sfaulowanie Buraka Yilmaza. 1 stycznia 2015 po przegranym 0:2 meczu z Southampton został przyłapany na paleniu papierosa w kabinie prysznicowej, za co klub ukarał go grzywną w wysokości 20 tys. funtów. Resztę ligowego sezonu spędził na ławce rezerwowych i wystąpił jedynie w rozgrywkach Pucharu Anglii. 30 maja 2015 zagrał 90 minut w rozgrywanym na Wembley finale Pucharu Anglii z Aston Villą, w którym zachował czyste konto, a mecz zakończył się zwycięstwem Arsenalu 4:0. W barwach The Gunners rozegrał łącznie 181 spotkań, 72 razy zachowując czyste konto. Zdobył z klubem dwa Puchary Anglii i Tarczę Wspólnoty. Wielokrotnie podkreślał swoją wdzięczność klubowi i przywiązanie do Arsenalu. === AS Roma (wyp.) === ==== 2015/2016 ==== 29 lipca 2015 został wypożyczony na rok do klubu AS Roma, ówczesnego wicemistrza Włoch. 22 sierpnia 2015 zadebiutował w Serie A w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Hellas Verona, a jego interwencja z 56. minuty tego spotkania została przez dziennikarzy uznana najlepszą paradą kolejki. 19 września 2015 rozegrał pierwszy mecz dla Romy w Lidze Mistrzów, ale w drugiej połowie spotkania przeciwko FC Barcelonie (1:1) po starciu z napastnikiem rywali, Luisem Suárezem, doznał kontuzji palca, która wykluczyła go z meczu i czterech kolejnych spotkań ligowych. 24 listopada 2015 w drugim meczu fazy grupowej przeciwko Barcelonie (1:6) popisał się kilkoma efektownymi paradami i obronił rzut karny wykonywany przez Neymara. Media donosiły, że po tym spotkaniu został przyłapany na paleniu papierosów przez członków sztabu trenera Rudiego Garcii i choć zaprzeczył tym doniesieniom, to w kolejnym ligowym meczu na bramce AS Romy stanął Morgan De Sanctis. Do bramki powrócił w następnym meczu z Torino (1:1), a do końca sezonu prezentował równą i stabilną formę. 2 lutego 2016 w meczu z Sassuolo (2:0) obronił rzut karny wykonywany przez Domenico Berardiego. W sezonie 2015/16 wystąpił łącznie w 42 meczach Romy i zajął z klub